تنظیم و نگارش: احمد کاووس سیاووش
امسال از روز جهانی شستن دستها در افغانستان و جهان تجلیل بعمل آمد که واقعاً یک کار بسیار خوب است؛ زیرا مکروب ها اکثراً توسط دستها به وجود انسان انتقال
میکنند.
هر انسان خصوصاً اطفال باید بعد از برآمدن از بیت الخلاء و پیش از صرف غذا دست خود را اگر ممکن باشد با صابون بشوید.
نظافت از نگاه اسلام و حفظ الصحه جایگاه خاصی را دارا است چنانکه در در دین مقدس اسلام پنج بار وضوء کردن فرض گردانیده شده که با این پنج بار وضوء کردن پنج بار انسان در روز دست خود را می شوید.
موجودات زنده ذره بینی به نام مکروبها وجود دارند که انسان آن را به چشم دیده نمیتواند ولی وقتی انسان به اشیاء آلوده دست میزند این مکروبها به دست میچسپند و وقتی انسان دست خود را به دهن خود برد از طریق دهن مکروبها داخل وجود گردیده باعث مریضی می شوند.
یکی از چیز هایی که بسیار برای مردم افغانستان مشکل ایجاد میکند نبودن آب پاک است، زیرا اگر با آب نا پاک دست خود را بشوییم بازهم نا پاک می شود. کاش مسوولان به عوض شستن دستان شان در تالار مجلس که به شکل سمبولیک صورت گرفت به این فکر میکردند که آیا حد اقل در همه مکاتب آب پاک برای نوشیدن و شستن دست متعلمین وجود دارد؟ و یا به این می اندیشیدند که مردم در قله ها و دامنه های کوه های کابل چگونه به آب پاک دسترسی پیدا میکنند؟ یا در باره این فکر میکردند که وضعیت بیت الخلاء ها در شهر کابل چگونه است؟
من به اطفال پیشنهاد میکنم که:
1- هر روز صبح قبل از صرف چای دست و روی خود را با آب پاک و اگر ممکن باشد با صابون بشویند.
2- از دستپاک ملوث در پاک کردن دست استفاده نکنند.
3- از آب جوی های کثیف، دریا ها و جویچه هایی که در پهلوی بین الخلاء ها جریان دارند استفاده نکنند.
4- اگر آب پاک پیدا نمیشد آبی را که در دسترس دارند بجوشانند تا مکروبهایش کشته شود.
5- آب پاک را فقط از نل، چاه سرپوشیده، چشمه و کاریز ها بدست آورند.
پدر جـــان عیــــد فطر آمد صفا کــــــــن
