ارمغان اطفال

كبوتر ناز من

2012-02-13T23:53:00.000-08:00

كبوتر ناز من
تنها نشسته
دلم بريش ميسوزه
بالش شكسته
به مه نگاه ميكنه
غمگين و خسته
به انتخاب اناهيتا سياووش متعلم صنف سوم

آنانيكه اطفال را هيزم جنگ ميسازند

2012-02-13T08:39:00.000-08:00

اتحادیه اروپا نسبت به ادامه سرباز‌گیری از کودکان در افغانستان ابراز نگرانی عمیق کرده است.
در اعلامیه ای که اتحادیه اروپا در دهمین سالروز منع سربازگیری کودکان منتشر کرده، آمده است که شرایط جنگی در افغانستان، کودکان را با تهدیدهای جدی روبرو کرده است.
موضوعات مرتبطجامعه افغانستان در این اعلامیه آمده که هم دولت افغانستان و هم سایر جناح های درگیر در خشونتها، باید به حقوق کودکان احترام داشته و از آنها در درگیری های نظامی استفاده نکنند.
افغانستان در بیش از چهل سال اخیر درگیر خشونتهای نظامی بوده است.
بیش از سی سال جنگ داخلی و حدود ده سال جنگ میان طالبان و نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان، زمینه را برای حضور گسترده کودکان در صفوف جنگی فراهم کرده است.
یگاودس اوساکاس، فرستاده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان در اعلامیه ای که منتشر کرده، گفته است: "در افغانستان، ما شاهد ادامه استخدام کودکان به عنوان جنگجویان هستیم و همچنین می بینیم که کودکان (در اثر خشونتها) کشته می شوند، معلول می شوند، مورد تجاوز قرار می گیرند و یا با آزار جنسی روبرو می شوند."
آقای اوساکاس می افزاید: "اتحادیه اروپا عمیقا در مورد وضعیت کودکانی که از خشونتهای نظامی در افغانستان متاثر می شوند، نگران است و از دولت افغانستان و سایر جناح های درگیر می خواهد تا به حقوق کودکان احترام داشته و از هر راه ممکن، اطمینان حاصل کنند که کودکان دیگر قربانی خشونت های نظامی نمی شوند."
در اعلامیه اتحادیه اروپا همچنین آمده است که حمله به مکاتب و بیمارستان ها در افغانستان بر وضعیت کودکان تاثیر گذاشته و باعث می شود تا خدمات انسانی به آنها فراهم نشود.
کودکان مسلح
در افغانستان آمار دقیقی در مورد تعداد کودکانی که در صفوف نیروهای مسلح قرار دارند، در دست نیست. اما گزارش نهادهای حقوق بشری، از حضور نسبتا زیاد کودکان و نوجوانان در ترکیب گروه های مسلح در افغانستان حکایت دارد.
گزارشها حاکی است که طالبان و سایر مخالفان مسلح دولت افغانستان، از کودکان حتی به عنوان بمبگذار انتحاری استفاده می کنند و عملا به کودکانی که استخدام کرده اند شیوه های جنگی و روش های اجرای حملات انتحاری را آموزش می دهند.
همزمان با این، برخی گزارشها از حضور کودکان در صفوف نیروهای طرفدار دولت افغانستان، به شمول پلیس محلی نیز حکایت دارد.
وزارت داخله (کشور) افغانستان اما در جواب به اعلامیه اتحادیه اروپا گفته است که استخدام کودکان در نیروهای پلیس این کشور کاملا متوقف است.
صدیق صدیقی، سخنگوی این وزارت به بی بی سی گفت که در دو سال اخیر، مبارزه با استخدام کودکان در صفوف نیروهای امنیتی، از برنامه های مهم این وزارت بوده است.
او گفت که در حال حاضر، کودکان در صفوف نیروهای پلیس حضور ندارند.
با این حال، برخی از فعالان حقوق بشر باور دارند که نبود سیستم منظم و معتبر برای تثبیت سن در افغانستان، این احتمال را بوجود می آورد که کودکان، به عنوان افراد بالای سن هجده، در صفوف نیروهای پلیس استخدام شوند.
بي بي سي

برفک زیبا

2012-02-08T03:50:00.000-08:00

الا برف زمستان
چه خوش آمده مهمان
ولی بهر غریبان
خنک گشته فراوان
به هر خیمه یتیمان
کنند ناله وگریان
شب وروز همه نالان
گرسنه لچ وحیران
***
اما برفک زیبا
چه خوش آمده برما
که کشور شوه سرسبز
زمردم برود قرض
زشادی همه خندان
شود فصل بهاران
از:د.س.ن
به انتخاب اناهیتا سیاووش اول نمره صنف سوم

اطفالیکه در رویای آب به سراب رسیدند

2012-02-01T22:53:00.001-08:00

بسیاری از نوجوانان افغانستان در یک محیط خشونتبار و دور از امیداوری به آینده رشد می کنند. فشارها بر برخی از آنان چنان زیاد است که با وجود سفر پرخطر، یگانه شانس برای زندگی را در مهاجرت به اروپا می جویند.
فقط در سال 2010 بیش از 1000 پسر خردسال افغان در آلمان درخواست پناهندگی دادند. مهرنوش انتظاری، خبرنگار رادیو صدای آلمان با دو نوجوان 17 ساله ملاقات کرده است که چنین سرنوشتی را انتخاب کرده اند.
عمر روزهای پر خطر سفرش به اروپا را این گونه قصه می کند: "تا رسیدن به آتن در یونان 28 ساعت در روی آب بودیم. 25 نفر در درون یک قایق بودیم. قایق پلاستیکی بود. یک کشتی خود قاچاقبر در پیش رو بود. ریسمانی انداخته بود و ما را کش می کرد. وقتی که پولیس او را پیش کرد، ریسمانی را که درکشتی اش بود، قیچی کرد و خودش فرار کرد. ما در بین آب ماندیم. کشتی همانطور یک بغله یک بغله دربین آب تکان می خورد".
این لحظات وحشتناک را شاید فقط بتوان در فلم ها شاهد بود. عمر سفرش را از افغانستان آغاز کرد تا به اروپا برسد. او اروپا را سرزمین آرزوهایش می دانست. او می گوید: "کشتی چپه نشد؛ اما از زندگی بیزار شدیم. کشتی ما از آب پرمی شد، می گرفتیم آبش را خالی می کردیم. اصلاً حال به حال ما نمانده بود. وضعیت ما خراب شده بود. بالاخره پس از 28 ساعت به یک خشکه رسیدیم. یک شب و یک روز در آنجا بودیم، از آنجا بعداً به آتن آمدیم".
عمر خوشبخت بود که زنده ماند. قریب دو ماه پیش او به آلمان رسید. او شرح حالش را به زبان دری، بیان می کند و هنوز فرصت آن را نیافته است که تجاربش را به زبان آلمانی اظهار دارد.
هزاران افغان مانند عمر سالانه این راه طولانی و خطرناک را می پیمایند. در بین این افغان ها کودکان و نوجوانان بسیاری هستند که هر یک برای جستجوی زندگی نو به سوی اروپا حرکت می کنند. علی دیگر نوجوان افغان هم دلیل سفرش را این گونه می گوید: "پدر بزرگم زمینی خریده بود. این زمین دعوایی شد. آنها می خواستند این زمین را از ما بگیرند. به خاطر همین یک بار با پدر من دعوا کردند، زدندش؛ یک پایش را معیوب کردند. یک برادر من بر سر همین زمین کشته شد. یک بچه عمه من هم کشته شد. خویشاوندان پدرم بسیار پولدار بودند، ما دیگر نمی توانستیم آنجا زندگی کنیم".
خانواده علی از ترس قتل و خونریزی بیشتر، او و یک پسر مامایش را برای پناهندگی به خارج فرستادند. آنها باید به کشور دنمارک می رفتند که یک برادر پسر مامایش در آنجا است. علی در آغاز سفرش به ایران رفت و آنجا کاکایش یک قاچاقبر انسان را پیدا کرد تا او را به اروپا انتقال بدهد.
عمر نیز به خاطر جنگ و دشمنی های مرگبار بین قریه آنها و قریه همجوار تن به مهاجرت داده است. او در آغاز به ایران رفت و در آنجا در یک ساختمان مشغول به کار شد. او پس از 18 ماه به استانبول ترکیه رفت و بعد یک قاچاقبر او را به یونان برد.
عمر درباره وضعیت زندگی مهاجران افغان در یونان این گونه می گوید: "یک ماه در آتن بودم. البته داخل قوطی های آشغال دانی خواب می شدم . در آتن افغان ها خیلی زیادند. به حساب من بیشتر از پنج تا شش هزار افغان آنجا هستند. همه آواره و بیچاره هستند. پول خود را به قاچاقبرها داده اند".
بیرند میسوویچ، عضو سازمان حقوق بشری موسوم به "حمایت از پناهجویان" تصدیق می کند که "اوضاع برای نابالغان در یونان به صورت خاص فاجعه بار است". اکثرا این نوجوانان با سالمندان یکجا زندانی می گردند. شرایط به دور از تصور است. سلول های زندان چنان کوچکند که کس تکان خورده نمی تواند .این سرنوشتی است که علی از آن نجات یافته است. علی می گوید: "ما تقریباً یک ماه در یونان ماندیم. بعد از آن قاچاقبر ما را در یک کامیون یخچالی انداخت. پانزده یا بیست نفر بودیم که تقریبا دو شبانه روز ما داخل ماشین یخچالی قرار داشتیم. خیلی یخ بود. آمدیم ایتالیا. در ایتالیا اگر پانزده بیست دقیقه بعدتر دروازه را باز می کردند، همه ما مرده بودیم". علی بعد ازیک اقامت کوتاه در ایتالیا و فرانسه به آلمان رفت. این درست سه ماه پیش بود. حالا وی در شمال آلمان، در یک ساختمان که برای کمک به نوجوانان است، زندگی می کند. اتاق او نزدیک به اتاق عمر است. بر دیوارهای اتاق او پوسترهای خوانندگان و هنرپیشگان نصب شده است و بربالای میزش یک فهرست الفبا به آلمانی و فارسی دری وجود دارد. پنج کارشناس تعلیم و تربیت از آنها و نه تن دیگر مواظبت می کنند. این مربیان برای آنها آموزش آلمانی و امکانات ورزشی را فراهم ساخته و جهت معلوم شدن سرنوشت پناهندگی شان با یک وکیل مدافع ارتباط می گیرند.
البته درهمه آلمان این مسائل به خوبی سازماندهی نشده اند. اندکی پیش در ایالت بایرن، در جنوب آلمان 60 نوجوان خردسال افغان به دلیل این که مکان زندگی شان یک سرباز خانه کهنه بود و شرایط بهداشتی آن خوب نبود، دست به اعتصاب غذا زدند. علاوه بر این، زبان آلمانی را به آنها نمی آموختند و همچنان درخواست پناهندگی شان از قرار معلوم به طور جدی دنبال نمی شد.
آرزوهای علی و عمر برای یک آینده بهتر پیوسته صورت مشخص تری به خود می گیرند و یکی از دیگری بلند پروازانه تر می باشد. عمر می گوید: "من در آینده می خواهم یک عکاس بسیار خوب شوم. در پهلویش می خواهم یک زندگی خوب و خوش با خانواده ما داشته باشم".
علی هم آرزوهایش را این گونه بیان می کند: "چیزی که من می خواهم این است که یک زندگی آرام داشته باشم. می خواهم درس بخوانم".
آیا رویاهای این دو نوجوان افغان امکان به حقیقت پیوستن دارند؟ در این مورد، نخست از همه یک دادگاه آلمانی است که تعیین تکلیف می کند.
مهر نوش انتظاری/ رسول رحیم

رنجهای کودکان هند

2012-01-30T21:13:00.000-08:00

سونیا فالیرو
برگردان: نادیا پارسا
ماه پیش که داشتم روی کتابم درباره "کار کودکان در هند" تحقیق می‌کردم، ‌کم‌کم گذارم به مناطق شمال ایالت "بیهار" افتاد. جایی که "قاچاق کودکان" کاملاً سازماندهی شده است.در این منطقه، علاوه بر داستان‌های فراوانی که درباره ربودن کودکان نقل می‌شد، حکایت‌های تکان‌دهنده‌ و آزاردهنده‌ای نیز از شیوه جدید بردگی کودکان شنیدم.
در این منطقه، کودکانی ۱۰ ساله، خودخواسته خود را در اختیار قاچاقچیان انسان قرار می‌دهند. چراکه بیش از این نمی‌توانند گرسنه بمانند. من با نوجوانی ۱۴ ساله به نام "آرون کومار"، آشنا شدم که حاضر شد از تجربه‌های خودش برایم بگوید.
کومار، همراه عمو و دو عموزاده کوچک‌ترش در روستای "آمنی" زندگی می‌کند. فاصله این روستا از "پانتا"، مرکز ایالت بیهار، اگر با اتوبوس راهی سفر شوید، یک روز طول می‌کشد. دو روز قبل از اینکه ملاقات ما انجام شود، "کومار" توسط یک موسسه خیریه محلی که توسط سازمان "کودکان را نجات دهیم" حمایت می‌شود، به خانه برگردانده شده بود.
او در یک کارخانه برنج در استان "هاریانا" مشغول به کار بوده است؛ جایی‌که به ازای هفت روز کار در هفته، آن هم روزی ۱۸ ساعت، تنها ۸۰۰ روپیه (کمی کمتر از ۲۰ دلار) دریافت می‌کرد.
کومار می‌گوید: "گاهی پیش می‌آمد که دستگاهی خراب می‌شد، در این صورت کارگران می‌توانستند کمی استراحت داشته باشند. در چنین مواقعی من معمولاً به روستای مجاور که یک ساعت دور‌تر از کارخانه بود می‌رفتم تا بتوانم بیسکویت بخرم."
موسسه خیریه "کودکان را نجات دهیم"، ابتدا از مسئولان کارخانه برنج خواست که روش خود را تغییر دهند و سپس رئیس کارخانه را با برگزاری تظاهرات پر سر و صدا در بیرون از محل کارخانه تهدید کرد. در ‌‌نهایت رئیس کارخانه پیش از آنکه کومار را آزاد کند، گفت: "من برای استخدام این بچه پول داده‌ام."
بردگی خودخواسته
این نخستین مرتبه‌ای نبود که موسسه خیریه "کودکان را نجات دهیم"، کومار را از چنین کارخانه‌هایی بیرون می‌آوردند. سال گذشته نیز او را از یک کارخانه دیگر بیرون کشیده بودند. جالب این‌جا بود که پلیس در هیچکدام از این موارد دخالت نکرد. پلیس تنها زمانی که متوجه شد صاحبان کارخانه به قاچاقچیان پول می‌پردازند، اقدام موثری کرد.
وقتی از کومار پرسیدم: چه کسی تو را مجبور به کار در این کارخانه کرده است؟ او در پاسخ به من گفت: "هیچکس. من رفتم چون خودم می‌خواستم در این کارخانه کار کنم."
او سپس برایم توضیح داد که عمویش خیلی کار می‌کرد، اما با این وجود پول کافی برای صرف بیش از یک وعده غذا در روز را نداشت. خانواده‌های مرفه‌تر روستایی می‌توانستند دو وعده غذا در روز بخورند.
مردم این روستا هرگز برق، آب یا حتی زمین کشاورزی برای کاشت نداشته‌اند. در واقع فرصتی برای تحصیل یا کار در این روستا وجود ندارد. خانواده‌های مرفه روستای همسایه، در پیوند با مسائل مربوط به این روستا و زندگی سخت ساکنان آن بار‌ها به مقامات دولتی هشدار داده‌اند.
فقر همیشه منجر به کار کودکان شده است. به طور تقریبی در هند، ۱۷ میلیون "کودک کار" وجود دارد. بسیاری از این کودکان در رستوران‌های کنار خیابان‌، نانوایی‌ها یا تعمیرگاه‌های ماشین مشغول به کارند. هندی‌های شهرنشین، گمان می‌کنند این کودکان یا از سوی خانواده‌های خود برای به ‌دست آوردن اندکی پول بیشتر روانه شهر شده‌اند یا آنکه خود فرار کرده‌اند.
واقعیت این است که بسیاری از این کودکان، از طریق شبکه‌های بزرگ، قاچاق می‌شوند. فقر، نیازهای کودکان، بی‌توجهی عمومی نسبت به مسئله و مهم‌تر از همه، سودی که این تجارت غیر‌قانونی به جیب صاحبان شبکه سرریز می‌کند، سبب مصونیت شبکه‌های قاچاق در برابر قانون کار و مقامات دولتی است.
شبکه‌های قاچاق، مردان میانسال را اجیر می‌کنند تا قربانیان خود را نه تنها در حومه شهرهایی مانند "دهلی" یا "هاریانا" که تقاضای بالایی برای کار وجود دارد (در کارگاه‌ها، کارخانه‌های برنج یا خانه‌های خصوصی)، بلکه در شهر‌ها و روستاهای دورافتاده که فقر و بی‌پولی مردم را به حاشیه رانده است، بیابند. دلال‌های پرشماری هستند که کودکانی نظیرکومار، حتی می‌توانند بدون اطلاع خانواده‌هایشان خود را در اختیار آن‌ها قرار دهند.
کومار می‌دانست که ادامه زندگی در "آمنی" هیچ چشم‌انداز روشنی برایش نخواهد داشت. ولی این مسئله که او نمی‌توانست شکم خود را سیر کند، باعث شد به دنبال کسی باشد که خودش او ‌را "پیمانکار کارگری" می‌خواند.
او با برخی از کسانی که راه طولانی تا "هاریانا" را برای یافتن کار رفته و برگشته بودند (حدود ۲۲ ساعت با قطار) صحبت کرده بود. همه آن‌ها مثل خود او، کودکانی ۱۰ تا ۱۵ ساله بودند که فکر می‌کردند باید کار کنند تا از گرسنگی نمی‌رند.
حال اگرچه قانون کار، استخدام کودکان زیر ۱۴ سال را ممنوع کرده است، پیمانکار نه تنها کومار را بلافاصله استخدام کرد، بلکه به او هزار روپیه (معادل ۲۰ دلار) پیش از شروع کار نیز پرداخت کرد. این میزان پول، تقریباً معادل دستمزد یک ماه یک کارگر بالغ است.
کومار خیلی زود متوجه شده بود برای انجام‌‌ همان کار در کارخانه برنج، خیلی کمتر از یک آدم بالغ به او پول می‌دهند. از سویی دیگر، خیلی از کارهایی که او انجام می‌داد، مانند کار کردن با ماشین‌های سنگین، برایش خطرناک بود. از سویی دیگر استخدامش نیز غیرقانونی تلقی می‌شد. با این حال چون به کار نیاز داشت، از اینکه یک فرصت شغلی برایش ایجاد شده بسیار خوشحال شده بود.
این مسئله که او را دومرتبه برخلاف میلش از کارخانه به خانه بازگردانده بودند، ناراحتش نمی‌کند। واقعیت این است که کومار فکر می‌کند فعالان تشکل‌های غیردولتی باید کار خود را بر پایه وجدان و وظیفه حرفه‌ای انجام دهند و او نیز حق دارد فراخور شرایط زندگیش تصمیم بگیرد. کومار» می‌گوید: "وقتی‌ سبزیجات تمام شود، وقتی‌که «رییس» (نوعی نان) که ما می‌خوریم تمام شود، من برمی‌گردم سر کار."

منبع: نیویورک تایمز، ششم سپتامبر ۲۰۱۱

رادیو زمانه

آیا فرانسوی‌ها پدر و مادر خوبی هستند؟

2012-01-30T20:11:00.000-08:00

ونداد زمانی
هنوز یک هفته از انتشار کتاب پاملا دروکمن به نام "بچه‌های فرانسوی غذای‌شان را دور نمی‌ریزند" نگذشته است که رسانه‌های انگلیسی و آمریکایی بهانه‌ای پیدا کرده‌اند تا با سر و صدای زیاد به احساس همیشه محترمانه‌ای دامن بزنند که نسبت به فرانسوی‌ها دارند.
مجله گاردین ضمن پذیرش برتری فرانسوی‌ها در امر بچه‌داری، به سابقه قدیمی نظریه‌پردازی فرانسوی‌ها ازجمله ژان ژاک روسو درباره تربیت کودکان اشاره می‌کند. روزنامه تلگراف با چاشنی طعنه و شک، نظرات نویسنده کتاب درباره شیوه تربیت فرانسوی‌ها را می‌پذیرد.
فرانسوی‌ها هرچند به داشتنِ... پنیرهای خوشمزه و از همه مشهور‌تر، بهادادن به ... معروف هستند ولی گویی بعد از انتشار کتاب فوق، داعیه "بچه‌داری" فرانسوی‌ها نیز از انواع جالب و منحصر به فرد معرفی شده است.
خانم دروکمن که به همراه فرزند و شوهر روزنامه‌نگارش تجربه نزدیک به چهارسال زندگی در پاریس را دارد، متوجه تفاوت اساسی والدین فرانسوی شده است. تفاوتی که او را وامی‌دارد تا با دقت بیشتر مشاهدات و تیزبینی‌های مادرانه خود را گردآوری کند و به چاپ برساند.
او برای بیان تفاوتی که در شیوه تربیت والدین فرانسوی دیده خود را محدود به جوامعی کرده است که به خوبی با آنها اشنا است. این نویسنده سعی نکرده است در این مورد بسیار حساس، قط به آمار و گزارش‌های تحقیقاتی اکتفا کند.به همین دلیل مقایسه اصلی را روی شیوه بچه‌داری آمریکایی- انگلیسی که خود با آن بزرگ شده و فرانسوی‌ها متمرکز کرده است. او بار‌ها در طول زندگی و به‌ویژه در دوران بارداری و پس از آن به این مسئله حساس شده است که چرا بچه‌ها، بیش از حد به مرکز توجه، دقت و نگرانی خانواده‌ها تبدیل شده‌اند؟
او در آمریکا و انگلیس می‌دید که بچه‌ها آدابِ سر میز نشستن را نمی‌پذیرند، سلیقه غذایی‌شان محدود است، علاقه‌ای به تجربه و چشیدن غذاهای جدید ندارند. آنها در بیرون از محیط خانه، یا غذاهای چرب فروشگاه‌های زنجیره‌ای را می‌خورند یا فقط به برنج و ماکارونی خالی بسنده می‌کنند.همچنین کم‌حوصله هستند و مدام بر میزان توقع و تقاضای‌شان برای جلب توجه بیشتر والدین‌شان افزوده می‌شود. این بچه‌ها که طاقت شنیدن کلمه "نه" را ندارند، بی‌صبرانه به میان حرف والدین خود می‌پرند و میل دارند همه چشم‌ها و گوش‌ها به سمت آن‌ها باشد.
خانم دروکمن متوجه این توجه تقلیدی بود که والدین با آب و تاب تمام هر حرکت فرزندان‌شان را تحسین می‌کنند، پدرها آخر هفته‌‌های‌شان را معطوف فعالیت‌ها و برنامه‌های خارج از مدارس فرزندان‌شان می‌کنند و در پارک‌ها والدین در بیشتر موارد به همراه فرزندان نوپای خود به هر سویی کشیده می‌شوند.
او در ضمن متوجه این رفتار عمومی زنان آمریکایی و انگلیسی بود که به خاطر "ویار"، با افراط تمام شیرینی‌های مختلف و غذاهای چرب می‌خورند و بر وزن‌شان بیش از مقداری که لازم است افزوده می‌شود. او شاهد بچه‌هایی بوده است که برای خوابیدن احتیاج به توجه بیش از حد دارند و از سال‌های شیرخوارگی طولانی‌تری برخوردارند.
زندگی چهارساله نویسنده در پاریس که بخش بزرگ آن به عنوان مادر گذشته به او اجازه داده است تا با دنیای جدیدی از رفتار و سلیقه والدین فرانسوی آشنا شود. در وهله اول واکنش وی این بوده است که والدین فرانسوی افراد بی‌احساسی هستند.
رستوران‌های فرانسوی که او می‌رفته است هیچ نوع فهرست غذای پیشنهادی برای بچه‌ها نداشته‌اند. او بار‌ها شاهد بوده است که همه اعضای خانواده از شیوه خوردن غذا در چهار مرحله (پیش‌غذا، سوپ، غذای اصلی و شیرینی) تبعیت می‌کنند و بچه‌ها با صبوری تمام روی میز می‌نشینند. درواقع انتظار و حوصله، از نوزادی به فرانسوی‌ها انتقال داده می‌شود.
مادران فرانسوی در پارک‌ها کودکان تازه به راه افتاده خود را به امانِ محوطه پارک می‌سپارند و در گوشه‌ای با مادران و دوستان‌شان گپ می‌زنند. درواقع بچه‌ها از‌‌همان کودکی یاد می‌گیرند و به آن‌ها این احساس منتقل می‌شود که آدم‌های عاقلی هستند که قدرت تشخیص و تصمیم‌گیری دارند.
خانم دروکمن در کتابش قراری برای تایید نظر خود ندارد. او به تئوری‌های رفتار‌شناسی، تربیت کودکان و روان‌شناسی کودک تکیه نمی‌کند. برای او به عنوان مادر، در عمل دو شیوه مهم و متفاوت بچه‌داری چشمگیر شده است و تنها به بیان همان می‌پردازد. او با احساسی صادقانه شیوه راحت و متکی بر احترام به شعور بچه‌ها توسط والدین فرانسوی را توضیح می‌دهد و در کنار آن، بخش‌هایی از رفتاری که در والدین آمریکایی و انگلیسی مشاهده کرده است را به شیوه جدی و بدون تعصب در کتابش نقد می‌کند. خواندن کتاب مادر نویسنده در دوره‌ای که دغدغه‌های تربیت کودکانِ، به طور جدی ذهن خانواده‌ها را به خود مشغول کرده است می‌تواند دریچه جدیدی را به روی ما باز کند.

"وضعیت 50 هزار کودک کارگر افغان شرم آور است"

2012-01-26T09:28:00.000-08:00

"بنیاد فریدریش ایبرت" آلمان با نشر گزارش تازه ای می گوید که نزدیک به 50 هزار کودک در داش های خشت پزی اطراف کابل مصروف کارهای شاقه هستند. در گزارش آمده است که این کودکان بین 5 تا 9 سال سن دارند.
این گزارش که توسط بنیاد فردیدریش ایبرت و اتحادیه ملی کارکنان افغانستان تهیه شده، می گوید که بسیاری از کسانی که در داش های خشت پزی مصروف کار هستند، با خانواده های خود در محل کار به سر می برند و هیچ گونه دسترسی به خدمات صحی و آموزشی ندارند.
مسوولان این نهادها می گویند این کودکان به خانواده‌های فقیری تعلق دارند که مجبورند همه روزه از ساعت 7 صبح الی 7 شام در داش‌های خشت ‌پزی عمدتا در ولسوالی "ده سبز" کابل کار کنند.
برخی از کودکانی که در این داش ها مصروف کار هستند، گفته اند که به دلیل فقر مجبور هستند روزانه یک هزار خشت قالب بزنند و در برابر آن 380 افغانی مزد بگیرند.
در گزارش همچنان آمده است که دختری به نام انیسه گل گفته است که وقتی پدرش ساعت چهار صبح از خواب می خیزد، او را نیز بیدار می کند تا به کار برود. این دختر افغان گفته است که ساعات کار بسیار دراز است و بعضی وقت ها به دلیل خستگی و فشار به خواب می رود. بعضی از کودکان گفته اند که از ساعت چهار صبح تا هفت شام کار می کنند.
این گزارش از زبان کودکان کارگر نقل کرده است که در هر داش از 40 تا 45 کودک کار می کنند. کار این کودکان اکثرا لگد کردن گل و قالب زدن خشت می باشد.
حضرت گل، یک کودک دیگر گفته است زمانی که از کار مرخص می‌شود به حدی خسته می‌شود که حتا نمی‌تواند دست و روی خود را بشوید. او می‌گوید: "راضی نیستم به خاطر این که پدرم به زور بالایم کار می ‌کند و می‌گوید اگر کار نکنم همه‌ ما گرسنه می‌مانیم. پس این حرف‌های پدرم مرا وادار می‌سازد تا از کارم رضایت داشته باشم. من هر روز از وقت آذان نماز صبح به کارم شروع می‌کنم و تا شام آنقدر مانده و خسته می‌شوم که حتا توان آن را نمی‌داشته باشم تا دست و روی خود را با آب تازه کنم".
فرانک هنتک، مسوول بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان، روز سه شنبه 4 دلو /24 جنوری، در یک کنفرانس خبری در کابل با ارایه این گزارش، وضعیت کودکان کارگر را در کابل برای دولت افغانستان و جامعه جهانی "شرم ‌آور" خواند.
آقای هنتک گفت: "تنها در فاصله 20 کیلومتری پایتخت که در آن هزاران تن از اشخاص ملی و بین المللی به خاطر دفاع از حقوق بشر کار می‌کنند، جای شرم است که بیشتر از پنجاه هزار کودک در داش‌های خشت‌ پزی تحت اسارت و غلامی قرار گرفته و کارهای شاقه انجام می‌دهند".
مسوول بنیاد فریدریش ایبرت گفت با آنها تمام نهادها از حقوق کودکان آگاهند اما تاکنون برای جلوگیری از کارهای شاقه و طاقت فرسا توسط کودکان اقدام جدی صورت نگرفته است. بنیاد فریدریش ایبرت از نهادهای ملی و بین المللی خواست تا به حقوق این کودکان توجه کنند.
حسین سیرت

کنوانسیون حقوق کودک

2012-01-08T09:14:00.001-08:00

مصوب‌ نوامبر 1989

مقدمه‌

كشورهای‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حاضر:

با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ طبق‌ اصول‌ اعلام‌ شده‌ در منشور سازمان‌ ملل‌ به‌ رسميت‌ شناختن‌ حقوق‌ لاينفك‌، مساوي‌ و منزلت‌ تمام‌ اعضاي‌ خانواده‌ بشري‌ زيربناي‌ آزادي‌، عدالت‌ و صلح‌ در جهان‌ است‌،

با در نظر داشتن‌ اين‌ كه‌ اعضاي‌ سازمان‌ ملل‌ در منشور سازمان‌، اعتقاد خود را به‌ حقوق‌ اساسي‌ و مقام‌ و ارزش‌ انسان‌ و عزم‌ خود را براي‌ افزايش‌ پيشرفتهاي‌ اجتماعي‌ و معيارهاي‌ زندگي‌ بهتر توأم‌ با آزادي‌هاي‌ بيشتر، در آزاديها پيش‌تر اعلام‌ كرده‌اند،

با تشخيص‌ اين‌ كه‌ سازمان‌ ملل‌ در اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر و در كنوانسيونهاي‌ بين‌المللي‌ حقوق‌ بشر اعلام‌ و موافقت‌ نموده‌ كه‌ هر يك‌ از افراد بدون‌ هر گونه‌ تبعيض‌ از نظر نژاد، رنگ‌، جنس‌، زبان‌، مذهب‌، عقايد سياسي‌، جايگاه‌ اجتماعي‌ يا ملي‌، تولد و يا ساير خصوصيات‌، در تمام‌ حقوق‌ و آزاديهايي‌ كه‌ در آن‌ كنوانسيونها و اعلاميه‌ها اعلام‌ شده‌، ذيحق‌ مي‌باشند،

و نظر به‌ اين‌ كه‌ سازمان‌ ملل‌ در اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر اعلام‌ نموده‌ است‌ كه‌ دوران‌ كودكي‌ مستلزم‌ مراقبتها و مساعدتهاي‌ ويژه‌ مي‌باشد،

با اعتقاد به‌ اين‌ كه‌ خانواده‌ به‌ عنوان‌ جزء اصلي‌ جامعه‌ و محيط‌ طبيعي‌ براي‌ رشد و رفاه‌ تمام‌ اعضاي‌ خود خصوصاً كودكان‌ مي‌بايستي‌ از حمايتها و مساعدتهاي‌ لازمه‌ به‌ نحوي‌ برخوردار شود كه‌ بتواند مسئوليتهاي‌ خود را در جامعه‌ ايفا كند،

با تشخيص‌ اين‌ كه‌ كودك‌ براي‌ رشد كامل‌ و متعادل‌ شخصيتي‌ خود مي‌بايستي‌ در محيط‌ خانواده‌ و در فضايي‌ (مملو) از خوشبختي‌، محبت‌ و تفاهم‌ بزرگ‌ شود،

با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ كودك‌ مي‌بايست‌ آمادگي‌ كامل‌ براي‌ زندگي‌ فردي‌ در جامعه‌ داشته‌ باشد و در سايه‌ ايده‌آلهايي‌ كه‌ درمنشور سازمان‌ ملل‌ اعلام‌ شده‌، خصوصاً صلح‌، احترام‌، بردباري‌، آزادي‌، برابري‌ و اتحاد بزرگ‌ شود،

با در نظر داشتن‌ اين‌ كه‌ لزوم‌ انجام‌ مراقبتهاي‌ ويژه‌ از كودك‌ در اعلاميه‌ حقوق‌ كودك‌ ژنو 1924 بيان‌ شده‌، در 20 نوامبر 1959 در اعلاميه‌ حقوق‌ كودك‌ مجمع‌ عمومي‌ به‌ تصويب‌ رسيده‌، در اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر و در ميثاق‌ بين‌المللي‌ حقوق‌ مدني‌ و سياسي‌ (خصوصاً در موارد 23 و 24)، در كنوانسيون‌ بين‌المللي‌ حقوق‌ اجتماعي‌، اقتصادي‌ و فرهنگي‌ (خصوصاً در ماده‌ 10) و در اسناد و احكام‌ سازمانهاي‌ تخصصي‌ و سازمانهاي‌ بين‌المللي‌ مربوط‌ به‌ رفاه‌ كودكان‌ به‌ رسميت‌ شناخته‌ شده‌ است‌،

با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ در اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر تصريح‌ شده‌ است‌، «كودك‌ به‌ خاطر نداشتن‌ رشد كامل‌ فيزيكي‌ و ذهني‌ محتاج‌ مراقبت‌ و حمايت‌هايي‌ از جمله‌ حمايتهاي‌ مناسب‌ حقوقي‌ قبل‌ و بعد از تولد مي‌باشد»،

با در نظر گرفتن‌ مفاد اعلاميه‌ اصول‌ حقوقي‌ و اجتماعي‌ مربوط‌ به‌ حمايت‌ و رفاه‌ كودكان‌ با اشاره‌ ويژه‌ به‌ موضوع‌ فرزند رضاعي‌ و فرزندخواندگي‌ ملي‌ و بين‌المللي‌، قانون‌ حداقل‌ استاندارد سازمان‌ ملل‌ در مورد اجراي‌ عدالت‌ براي‌ افراد صغير (قوانين‌ پكن‌) و اعلاميه‌ حمايت‌ از زنان‌ و كودكان‌ در مواقع‌ اضطراري‌ و جنگ‌ها، با تشخيص‌ اين‌ كه‌ در تمام‌ كشورهاي‌ جهان‌ كودكاني‌ وجود دارند كه‌ تحت‌ شرايط‌ دشوار زندگي‌ مي‌كنند و اين‌ گونه‌ كودكان‌ محتاج‌ توجهات‌ ويژه‌اي‌ هستند، با توجه‌ به‌ ارزشهاي‌ سنتي‌ و فرهنگي‌ هر ملت‌ در حمايت‌ و تعليم‌ و تربيت‌ يكنواخت‌ كودك‌،

و با عنايت‌ به‌ اهميت‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ براي‌ بهبود شرايط‌ زندگي‌ كودكان‌ در تمام‌ كشورها خصوصاً كشورهاي‌ در حال‌ توسعه‌، به‌ توافقات‌ ذيل‌ نايل‌ شدند:

بخش‌ 1

ماده‌ 1

از نظر اين‌ كنوانسيون‌ منظور از كودك‌ افراد انساني‌ زير سن‌ 18 سال‌ است‌ مگر اين‌ كه‌ طبق‌ قانون‌ قابل‌ اجرا در مورد كودك‌، سن‌ بلوغ‌ كمتر تشخيص‌ داده‌ شود.

ماده‌ 2

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌، حقوقي‌ را كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ در نظر گرفته‌ شده‌، براي‌ تمام‌ كودكاني‌ كه‌ در حوزه‌ قضائي‌ آنها زندگي‌ مي‌كنند بدون‌ هيچگونه‌ تبعيضي‌ از جهت‌ نژاد، رنگ‌، جنسیت، زبان، مذهب‌، عقايد سياسي‌، مليت‌، جايگاه‌ قومي‌و اجتماعي‌، مال‌، عدم‌ توانايي‌، تولد و يا ساير احوال‌ شخصيه‌ والدين‌ و يا قيم‌ قانوني‌ محترم‌ شمرده‌ و تضمين‌ خواهند نمود.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ را جهت‌ تضمين‌ حمايت‌ از كودك‌ در مقابل‌ تمام‌ اشكال‌ تبعيض‌، مجازات‌ بر اساس‌ موقعيت‌، فعاليتها، ابراز عقيده‌ و يا عقايد والدين‌، قيم‌ قانوني‌ و يا اعضاي‌ خانواده‌ كودك‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 3

1. در تمام‌ اقدامات‌ مربوط‌ به‌ كودكان‌ كه‌ توسط‌ مؤسسات‌ رفاه‌ اجتماعي‌ عمومي‌ و يا خصوصي‌، دادگاهها، مقامات‌ اجرائي‌، يا ارگانهاي‌ حقوقي‌ انجام‌ مي‌شود، منافع‌ كودك‌ از اهّم‌ ملاحظات‌ مي‌باشد.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ متقبل‌ مي‌شوند كه‌ حمايتها و مراقبتهاي‌ لازمه‌ را براي‌ رفاه‌ كودكان‌، با توجه‌ به‌ حقوق‌ و وظايف‌ والدين‌ آنها، قيم‌ و يا ساير افرادي‌ كه‌ قانوناً مسئول‌ آنان‌ هستند، تضمين‌ كنند و در اين‌ راستا اقدامات‌ اجرائي‌ و قانوني‌ مناسب‌ معمول‌ خواهد گرديد.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تضمين‌ خواهند نمود كه‌ مؤسسات‌، خدمات‌ و وسائلي‌ كه‌ مسئول‌ مراقبت‌ و حمايت‌ كودكان‌ هستند مطابق‌ با معيارهائي‌ باشند كه‌ توسط‌ مقامات‌ ذيصلاحيت‌ خصوصاً در زمينه‌هاي‌ ايمني‌، بهداشت‌، تعداد كاركنان‌ آن‌ مؤسسات‌ و نحوه‌ نظارت‌ و بازرسي‌، تعيين‌ شده‌ است‌.

ماده‌ 4

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اقدامات‌ اجرائي‌ و قانوني‌ لازم‌ را جهت‌ تحقق‌ حقوق‌ شناخته‌ شده‌ در اين‌ كنوانسيون‌ معمول‌ خواهند داشت‌. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ با توجه‌ به‌ حقوق‌ اقتصادي‌، اجتماعي‌، فرهنگي‌ اقداماتي‌ را در جهت‌ به‌ كارگيري‌ حداكثر منابع‌ موجود خود و در صورت‌ لزوم‌ در چارچوب‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 5

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ احترام‌ به‌ مسئوليتها، حقوق‌ و وظايف‌ والدين‌ و يا در صورت‌ قابليت‌ اطلاق‌، اعضاي‌ خانواده‌ بزرگي‌ كه‌ از طريق‌ آداب‌ محلي‌ به‌ وجود مي‌آيد، قيم‌ و يا ساير اشخاصي‌ كه‌ قانوناً مسئول‌ كودك‌ هستند را متقبل‌ مي‌شوند و به‌ طريقي‌ كه‌ موجب‌ تكامل‌ تواناييهاي‌ كودك‌ شود، راهنمايي‌ و ارشاد لازم‌ را جهت‌ اعمال‌ حقوق‌ شناخته‌ شده‌ كودك‌ در اين‌ كنوانسيون‌، به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 6

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ ذاتي‌ هر كودك‌ را براي‌ زندگي‌ به‌ رسميت‌ خواهند شناخت‌.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنواسيون‌ ايجاد حداكثر امكانات‌ را براي‌ بقا و پيشرفت‌ كودك‌ تضمين‌ خواهند نمود.

ماده‌ 7

1. تولد كودك‌ بلافاصله‌ پس‌ از به‌ دنيا آمدن‌ ثبت‌ مي‌شود و از حقوقي‌ مانند حق‌ داشتن‌ نام‌، كسب‌ تابعيت‌ و در صورت‌ امكان‌، شناسايي‌ والدين‌ و قرار گرفتن‌ تحت‌ سرپرستي‌ آنها برخوردار مي‌باشد.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اين‌ حقوق‌ را مطابق‌ با قوانين‌ ملي‌ و تعهدات‌ خود طبق‌ اسناد بين‌المللي‌ مربوطه‌ در اين‌ زمينه‌، خصوصاً در مواردي‌ كه‌ كودك‌ در صورت‌ عدم‌ اجراي‌ آنها آواره‌ محسوب‌ گردد، لازم‌الاجرا تلقي‌ خواهند كرد.

ماده‌ 8

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ براي‌ حفظ‌ هويت‌ خود، من‌ جمله‌ مليت‌، نام‌ و روابط‌ خانوادگي‌ را طبق‌ قانون‌ و بدون‌ مداخله‌ تضمين‌ خواهند كرد.

2. در مواردي‌ كه‌ كودك‌ به‌ طور غيرقانوني‌ از تمام‌ يا برخي‌ از حقوق‌ مربوط‌ به‌ هويت‌ خود محروم‌ شود، كشورهاي‌ عضو حمايت‌ و مساعدتهاي‌ لازم‌ را براي‌ استيفاي‌ سريع‌ حقوق‌ فوق‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 9

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تضمين‌ مي‌نمايند كه‌ كودكان‌ عليرغم‌ خواسته‌شان‌ از والدين‌ خود جدا نشوند، مگر در مواردي‌ كه‌ مقامات‌ ذيصلاح‌ مطابق‌ قوانين‌ و مقررات‌ و پس‌ از بررسيهاي‌ قضايي‌ مصمم‌ شوند كه‌ اين‌ جدايي‌ به‌ نفع‌ كودك‌ است‌. اين‌ گونه‌ تصميمات‌ ممكن‌ است‌ در موارد به‌ خصوصي‌ از قبيل‌ سوءاستفاده‌ و يا بي‌توجهي‌ والدين‌ كودك‌ و يا هنگام‌ جدا شدن‌ والدين‌ از يكديگر ضرورت‌ يابد و در اين‌ صورت‌ بايد در مورد محل‌ اقامت‌ كودك‌ تصميمي‌ اتخاذ شود.

2. در هر يك‌ از مراحل‌ دادرسي‌ مربوط‌ به‌ پاراگراف‌ اول‌ ماده‌ 9 بايد به‌ تمام‌ طرفهاي‌ ذينفع‌ فرصت‌ داده‌ شود در مراحل‌ دادرسي‌ شركت‌ كرده‌ و نظرات‌ خود را ابراز كنند.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌، حق‌ كودكي‌ را كه‌ از يك‌ يا هر دو والدين‌ جدا شده‌، مبني‌ بر حفظ‌ روابط‌ شخصي‌ و تماس‌ مستقيم‌ با والدين‌ به‌ طور منظم‌ رعايت‌ خواهند نمود، مگر در مواردي‌ كه‌ اين‌ امر مغاير منافع‌ كودك‌ باشد.

4. هنگامي‌كه‌ جدايي‌ ناشي‌ از اقدامات‌ دولت‌ از قبيل‌ بازداشت‌، زنداني‌ كردن‌، تبعيد، اخراج‌ يا مرگ‌ (منجمله‌ مرگي‌ كه‌ در حين‌ توقيف‌ بودن‌ شخص‌ واقع‌ شود) يكي‌ يا هر دو والدين‌ و يا كودك‌ باشد، كشور طرف‌ كنوانسيون‌ بنا به‌ درخواست‌، والدين‌ يا كودك‌ يا در صورت‌ اقتضا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ را در جريان‌ اطلاعات‌ ضروري‌ در مورد اموال‌ فرد غايب‌ خانواده‌ قرار خواهد داد، مگر در مواردي‌ كه‌ دادن‌ اين‌ گونه‌ اطلاعات‌ مضر به‌ حال‌ كودك‌ باشد. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ هم‌ چنين‌ تضمين‌ خواهند نمود كه‌ تسليم‌ اين‌ درخواست‌ في‌ نفسه‌ عواقبي‌ براي‌ افراد مربوطه‌ در پي‌ نداشته‌ باشد.

ماده‌ 10

1. مطابق‌ با تعهدات‌ كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ در پاراگراف‌ 1 ماده‌ 9، در خواست‌ كودك‌ يا والدين‌ وي‌ براي‌ ورود يا ترك‌ كشور براي‌ به‌ هم‌ پيوستن‌ مجدد خانواده‌، از سوي‌ كشور طرف‌ كنوانسيون‌ با نظر مثبت‌ و به‌ روشي‌ انساني‌ و سريع‌ برسي‌ خواهند شد. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ با نظر مثبت‌ و به‌ روشي‌ انساني‌ و سريع‌ بررسي‌ خواهد شد. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ هم‌ چنين‌ تضمين‌ خواهند نمود كه‌ تسليم‌ اين‌ گونه‌ در خواستها عواقبي‌ براي‌ درخواست‌ كننده‌ و اعضاي‌ آنها در پي‌ نخواهد داشت‌.

2. كودكي‌ كه‌ والدينش‌ در كشورهاي‌ جداگانه‌ زندگي‌ مي‌كنند حق‌ دارد گذشته‌ از شرايط‌ استثنايي‌ به‌ طور منظم‌ روابط‌ شخصي‌ و تماس‌ مستقيم‌ با والدين‌ خود داشته‌ باشد. بدين‌ منظور و مطابق‌ با تعهدات‌ مندرج‌ در پاراگراف‌ 2 ماده‌ 9، كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ والدين‌ و كودك‌ براي‌ ترك‌ هر كشور من‌ جمله‌ كشور ملي‌ خود و ورود به‌ هر كشور ديگري‌ را محترم‌ خواهند شمرد. حق‌ ترك‌ هر كشوري‌ فقط‌ مشمول‌ محدوديتهايي‌ است‌ كه‌ در قانون‌ تصريح‌ شده‌ و براي‌ حفظ‌ امنيت‌ ملي‌، نظم‌ عمومي‌، سلامت‌ عمومي‌ يا اخلاقيات‌ يا حقوق‌ يا آزاديهاي‌ ديگران‌ يا ساير حقوقي‌ كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ به‌ رسميت‌ شناخته‌ شده‌اند، ضروري‌ است‌.

ماده‌ 11

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اقداماتي‌ را در جهت‌ مبارزه‌ با انتقال‌ قاچاق‌ و عدم‌ بازگشت‌ كودكان‌ (مقيم‌) خارج‌ معمول‌ خواهند داشت‌.

2. در اين‌ راستا، كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ انعقاد توافقنامه‌هاي‌ دو جانبه‌ و يا چند جانبه‌ يا پذيرش‌ توافقنامه‌هاي‌ موجود را تشويق‌ خواهند نمود.

ماده‌ 12

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تضمين‌ خواهند كرد كودكي‌ كه‌ قادر به‌ شكل‌ دادن‌ به‌ عقايد خود مي‌باشد، بتواند اين‌ عقايد را آزادانه‌ درباره‌ تمام‌ موضوعاتي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ وي‌ مي‌شود ابراز كند. به‌ نظرات‌ كودك‌ مطابق‌ با سن‌ و بلوغ‌ وي‌ بها داده‌ شود.

2. بدين‌ منظور، خصوصاً براي‌ كودك‌ فرصتهايي‌ فراهم‌ آورده‌ شود تا بتواند در هر يك‌ از مراحل‌ دادرسي‌ اجرائي‌ و قضايي‌ مربوط‌ به‌ وي‌ به‌ طور مستقيم‌ يا از طريق‌ يك‌ نماينده‌ يا شخصي‌ مناسب‌ به‌ طريقي‌ كه‌ مطابق‌ با مقررات‌ اجرائي‌ قوانين‌ ملي‌ باشد، ابراز عقيده‌ نمايد.

کنوانسیون حقوق کودک

2012-01-08T09:14:00.000-08:00

ماده‌ 13

1. كودك‌ داراي‌ حق‌ آزادي‌ ابراز عقيده‌ مي‌باشد. اين‌ حق‌ شامل‌ آزادي‌ جستجو، دريافت‌ و رساندن‌ اطلاعات‌ و عقايد از هر نوع‌، بدون‌ توجه‌ به‌ مرزها، كتبي‌ يا شفاهي‌ يا چاپ‌ شده‌، به‌ شكل‌ آثار هنري‌ يا از طريق‌ هر رسانه‌ ديگري‌ به‌ انتخاب‌ كودك‌ مي‌باشد.

2. اعمال‌ اين‌ حق‌ ممكن‌ است‌ منوط‌ به‌ محدوديتهاي‌ خاصي‌ باشد، ولي‌ اين‌ محدوديتها فقط‌ منحصر به‌ مواردي‌ است‌ كه‌ در قانون‌ تصريح‌ شده‌ و ضرورت‌ دارند.

الف‌ ـ براي‌ احترام‌ به‌ حقوق‌ يا آبروي‌ ديگران‌

ب‌ ـ براي‌ حفاظت‌ از امنيت‌ ملي‌ يا نظم‌ عمومي‌ يا به‌ خاطر سلامت‌ عمومي‌ و يا مسائل‌ اخلاقي‌.

ماده‌ 14

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ آزادي‌ فكر، عقيده‌ و مذهب‌ را براي‌ كودك‌ محترم‌ خواهند شمرد.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حقوق‌ و وظايف‌ والدين‌ و ساير سرپرستان‌ قانوني‌ كودك‌ را درباره‌ هدايت‌ كودك‌ در جهت‌ اعمال‌ حقوق‌ وي‌ به‌ طريقي‌ كه‌ باعث‌ اعتلاي‌ استعدادها و تواناييهاي‌ كودك‌ شود، محترم‌ خواهند شمرد.

3. آزادي‌ ابراز عقيده‌ و مذهب‌ فقط‌ طبق‌ محدوديتهايي‌ كه‌ در قانون‌ تصريح‌ شده‌ و براي‌ حفظ‌ امنيت‌، نظم‌، سلامت‌ و اخلاقيات‌ عمومي‌ و يا حقوق‌ و آزاديهاي‌ اساسي‌ ديگران‌ لازم‌ است‌، محدود مي‌شود.

ماده‌ 15

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌، حقوق‌ كودك‌ را در مورد آزادي‌ تشكيل‌ اجتماعات‌ و مجامع‌ مسالمت‌آميز به‌ رسميت‌ مي‌شناسند.

2. به‌ غير از محدوديتهايي‌ كه‌ در قانون‌ تصريح‌ شده‌ و يا براي‌ حفظ‌ منافع‌ امنيت‌ ملي‌ يا امنيت‌ عمومي‌، نظم‌ عمومي‌، سلامت‌ عمومي‌ و اخلاقيات‌ و يا حقوق‌ و آزاديهاي‌ ديگران‌ ضروري‌ است‌، هيچ‌ محدوديتي‌ در اعمال‌ اين‌ حقوق‌ وجود ندارد.

ماده‌ 16

1. در امور خصوصي‌، خانوادگي‌، يا مكاتبات‌ هيچ‌ كودكي‌ نمي‌توان‌ خودسرانه‌ يا غيرقانوني‌ دخالت‌ كرد يا هتك‌ حرمت‌ نمود.

2. كودك‌ در برابر اين‌ گونه‌ دخالتها و يا هتك‌ حرمتها مورد حمايت‌ قانون‌ قرار دارد.

ماده‌ 17

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ به‌ عملكرد مهم‌ رسانه‌هاي‌ گروهي‌ واقف‌ بوده‌ و دسترسي‌ كودك‌ به‌ اطلاعات‌ و مطالب‌ از منابع‌ گوناگون‌ و بين‌المللي‌، خصوصاً مواردي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ اعتلاي‌ رفاه‌ اجتماعي‌، معنوي‌ يا اخلاقي‌ و بهداشت‌ جسمي‌ و روحي‌ وي‌ مي‌شود را تضمين‌ مي‌كنند. در اين‌ راستا، كشورها اقدامات‌ ذيل‌ را به‌ عمل‌ خواهند آورد:

الف‌) تشويق‌ رسانه‌هاي‌ گروهي‌ به‌ انتشار اطلاعات‌ و مطالبي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ استفاده‌هاي‌ اجتماعي‌ و فرهنگي‌ داشته‌ و با روح‌ ماده‌ 29 نيز مطابق‌ باشد.

ب‌) تشويق‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ در جهت‌ توليد، مبادله‌ و انتشار اين‌ گونه‌ اطلاعات‌ و مطالب‌ از منابع‌ گوناگون‌ فرهنگي‌، ملي‌ و بين‌المللي‌

ج‌) تشويق‌ توليد و انتشار كتابهاي‌ كودكان‌

د) تشويق‌ رسانه‌هاي‌ گروهي‌ جهت‌ توجه‌ خاص‌ به‌ احتياجات‌ مربوط‌ به‌ آموزش‌ زبان‌ كودكاني‌ كه‌ به‌ گروههاي‌ اقليت‌ تعلق‌ دارند يا بومي‌ هستند.

ه‌) تشويق‌ توسعه‌ خط‌ مشي‌هاي‌ مناسب‌ در جهت‌ حمايت‌ از كودك‌ در برابر اطلاعات‌ و مطالبي‌ كه‌ به‌ سعادت‌ وي‌ آسيب‌ مي‌رساند با توجه‌ به‌ مفاد مواد 13 و 18.

ماده‌ 18

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ بيشترين‌ تلاش‌ خود را براي‌ تضمين‌ به‌ رسميت‌ شناختن‌ اين‌ اصل‌ كه‌ پدر و مادر كودك‌ مسئوليت‌هاي‌ مشتركي‌ در مورد رشد و پيشرفت‌ كودك‌ دارند، به‌ عمل‌ خواهند آورد. والدين‌ و يا قيم‌ قانوني‌ مسئوليت‌ عمده‌ را در مورد رشد و پيشرفت‌ كودك‌ به‌ عهده‌ دارند. اساسي‌ترين‌ مسئله‌ آنان‌ (حفظ‌) منافع‌ عالية‌ كودك‌ است‌.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ به‌ منظور تضمين‌ و اعتلاي‌ حقوقي‌ كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ بيان‌ شده‌ همكاري‌هاي‌ لازم‌ را با والدين‌ و قيم‌ قانوني‌ در جهت‌ اجراي‌ مسئوليت‌هايشان‌ براي‌ تربيت‌ كودك‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد و ايجاد مؤسسات‌، تسهيلات‌ و خدماتي‌ را براي‌ نگهداري‌ كودكان‌ تضمين‌ خواهند كرد.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ را در جهت‌ تضمين‌ حق‌ استفاده‌ كودكاني‌ كه‌ داراي‌ والدين‌ شاغل‌ مي‌باشند، از خدمات‌ و تسهيلات‌ مربوط‌ به‌ نگهداري‌ كودكان‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 19

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ قانوني‌، اجرايي‌، اجتماعي‌ و آموزشي‌ را در جهت‌ حمايت‌ از كودك‌ در برابر تمام‌ اشكال‌ خشونت‌هاي‌ جسمي‌ و روحي‌، آسيب‌رساني‌ يا سوءاستفاده‌، بي‌توجهي‌ يا سهل‌انگاري‌، بدرفتاري‌ يا استثمار منجمله‌ سوءاستفاده‌ جنسي‌ در حيني‌ كه‌ كودك‌ تحت‌ مراقبت‌ والدين‌ يا قيم‌ قانوني‌ يا هر شخص‌ ديگري‌ قرار دارد، به‌ عمل‌ خواهند آورد.

2. اين‌ گونه‌ اقدامات‌ حمايتي‌ در موارد مقتضي‌ بايد شامل‌ اقدامات‌ مؤثر براي‌ ايجاد برنامه‌هاي‌ اجتماعي‌ در جهت‌ فراهم‌ آوردن‌ حمايتهاي‌ لازمه‌ از كودك‌ و كساني‌ كه‌ مسئول‌ مراقبت‌ از وي‌ مي‌باشند و نيز حمايت‌ در برابر ساير اشكال‌ محدوديتها و نيز براي‌ پيشگيري‌، شناسايي‌، گزارش‌دهي‌، ارجاع‌، تحقيق‌، درمان‌ و پي‌گيري‌ موارد بدرفتاريهايي‌ كه‌ قبلاً ذكر شد و نيز بر حسب‌ مورد پشتيباني‌ از پيگرد قضائي‌ باشد.

ماده‌ 20

1. كودك‌ نبايد به‌ طور موقت‌ يا دائم‌ از محيط‌ خانواده‌ و از منافع‌ خويش‌ محروم‌ باشد و بايد از طرف‌ دولت‌ تحت‌ مراقبت‌ و مورد مساعدت‌ قرار گيرد.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ مي‌بايست‌ طبق‌ قوانين‌ ملي‌ خود مراقبتهاي‌ جايگزين‌ ديگري‌ را براي‌ اين‌ گونه‌ كودكان‌ تضمين‌ نمايند.

3. اين‌ گونه‌ مراقبتها شامل‌ موارد زيادي‌ مي‌شود، از جمله‌ تعيين‌ سرپرست‌ و كفيل‌ در قوانين‌ اسلامي‌، فرزندخواندگي‌ و يا در صورت‌ لزوم‌ اعزام‌ كودك‌ به‌ مؤسسات‌ مناسب‌ مراقبت‌ از كودكان‌ باشد. به‌ هنگام‌ بررسي‌ راه‌حلها بايد به‌ استمرار مطلوب‌ در تربيت‌ كودك‌، قوميت‌، مذهب‌، فرهنگ‌ و زبان‌ كودك‌ توجه‌ خاص‌ شود.

ماده‌ 21

كشورهايي‌ كه‌ سيستم‌ فرزندخواندگي‌ را به‌ رسميت‌ شناخته‌ و مجاز مي‌دانند، بايد منافع‌ عاليه‌ كودك‌ را در اولويت‌ قرار داده‌ و نكات‌ زير را مراعات‌ كنند.

الف‌) تضمين‌ اين‌ كه‌ فرزندخواندگي‌ فقط‌ از سوي‌ مقامات‌ ذيصلاحي‌ انجام‌ مي‌شود كه‌ مطابق‌ با قوانين‌ و مقررات‌ لازم‌الاجرا و براساس‌ اطلاعات‌ موثق‌ و قابل‌ اطمينان‌ تعيين‌ مي‌كنند كه‌ فرزندخواندگي‌ با توجه‌ به‌ وضعيت‌ وي‌ در ارتباط‌ با والدين‌، خويشاوندان‌ و قيم‌ قانوني‌ مجاز است‌ و در صورت‌ مقتضي‌ رضايت‌ اشخاص‌ فوق‌ را براي‌ فرزندخواندگي‌ براساس‌ مقررات‌ لازمه‌ كسب‌ مي‌كنند.

ب‌) تضمين‌ اين‌ كه‌ در صورتي‌ كه‌ كودك‌ را نتوان‌ به‌ روشي‌ مناسب‌ در كشور خود تحت‌ سرپرستي‌ يك‌ خانواده‌ درآورد، فرزندخواندگي‌ در ساير كشورها به‌ عنوان‌ راه‌حلي‌ ديگر مورد بررسي‌ قرار خواهد گرفت‌.

ج‌) تضمين‌ برخورداري‌ كودكاني‌ كه‌ در ساير كشورها پذيرفته‌ مي‌شوند از مراقبتها و حقوقي‌ كه‌ به‌ هنگام‌ فرزندخواندگي‌ در كشور خود، شامل‌ حال‌ آنان‌ مي‌شود.

د) اتخاذ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ جهت‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ قبول‌ كودك‌ در ساير كشورها براي‌ افراد مربوطه‌ متضمن‌ منافع‌ مالي‌ نباشد.

ه‌) در صورت‌ لزوم‌، پيشبرد اهداف‌ ماده‌ حاضر از طريق‌ انعقاد قراردادها يا اتخاذ ترتيبات‌ دو يا چند جانبه‌ و تلاش‌ در اين‌ چارچوب‌ براي‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ پذيرش‌ كودك‌ در يك‌ كشور ديگر از طريق‌ ارگانها يا مقامات‌ ذيصلاح‌ انجام‌ شود.

ماده‌ 22

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اقدام‌ لازم‌ را جهت‌ تضمين‌ برخورداري‌ كودكي‌ كه‌ خواهان‌ پناهندگي‌ است‌ و يا پناهنده‌ تلقي‌ مي‌شود، چه‌ همراه‌ والدين‌ خود باشد يا شخص‌ ديگري‌، مطابق‌ با قوانين‌ و مقررات‌ محلي‌ و بين‌المللي‌، از حمايتها و مساعدتهاي‌ بشردوستانه‌ لازم‌ و از حقوق‌ مربوطه‌ كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ يا ساير اسناد بشردوستانه‌ يا حقوق‌ بشر مقرر شده‌ و كشورهاي‌ فوق‌الذكر نسبت‌ به‌ آنها متعهد مي‌باشند، به‌ عمل‌ خواهند آورد.

2. بدين‌ منظور، كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ بنا به‌ صلاحديد خود با سازمان‌ ملل‌ و ساير سازمانهاي‌ بين‌المللي‌ يا غيردولتي‌ ذيصلاح‌ كه‌ با سازمان‌ ملل‌ كار مي‌كنند در جهت‌ حمايت‌ و مساعدت‌ از اين‌ گونه‌ كودكان‌ و رديابي‌ والدين‌ يا ساير اعضاي‌ خانواده‌ كودكان‌ پناهنده‌ و براي‌ كسب‌ اطلاعات‌ لازم‌ براي‌ به‌ هم‌ پيوستن‌ مجدد اعضاي‌ خانواده‌ همكاري‌ خواهند كرد. در صورتي‌ كه‌ موفق‌ به‌ يافتن‌ والدين‌ يا ساير اعضاي‌ خانواده‌ نشوند، با كودك‌ همان‌ گونه‌ كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ اظهار شده‌، درست‌ مانند كودكي‌ كه‌ به‌ طور موقت‌ يا دائم‌ از محيط‌ خانوادگي‌ به‌ هر دليل‌ محروم‌ شده‌، رفتار خواهد شد.

کنوانسیون حقوق کودک

2012-01-08T09:01:00.000-08:00

ماده‌ 23

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اذعان‌ دارند كودكي‌ كه‌ ذهناً يا جسماً دچار نقص‌ مي‌باشد بايد در شرايطي‌ كه‌ متضمن‌ منزلت‌ و افزايش‌ اتكاء به‌ نفس‌ باشد و شركت‌ فعال‌ كودك‌ در جامعه‌ را تسهيل‌ نمايد، رشد يافته‌ و از يك‌ زندگي‌ آبرومند و كامل‌ برخوردار گردد.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودكان‌ معلول‌ را براي‌ برخورداري‌ از مراقبت هاي‌ ويژه‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسد و ارائه‌ اين‌ مراقبتها را بر حسب‌ شرايط‌ والدين‌ و يا مسئولين‌ كودك‌ و منوط‌ به‌ وجود منابع‌، به‌ اين‌ گونه‌ كودكان‌ و كساني‌ كه‌ مسئول‌ مراقبت‌ از وي‌ هستند، تشويق‌ و تضمين‌ خواهند كرد.

3. با تشخيص‌ نيازهاي‌ ويژه‌ كودك‌ معلول‌، كمكهاي‌ مقرر شده‌ در پاراگراف‌ 2 اين‌ ماده‌ در صورت‌ امكان‌ مي‌بايست‌ به‌ طور رايگان‌ و با در نظر گرفتن‌ منابع‌ مالي‌ والدين‌ و يا مسئولين‌ كودك‌ انجام‌ گيرد و مي‌بايست‌ به‌ نحوي‌ برنامه‌ريزي‌ شود كه‌ كودك‌ معلول‌ بتواند دسترسي‌ مؤثر به‌ آموزش‌، تعليم‌ و تربيت‌ و خدمات‌ مراقبتي‌ بهداشتي‌، خدمات‌ توانبخشي‌، آمادگي‌ براي‌ اشتغال‌ و ايجاد فرصت‌ به‌ روشي‌ كه‌ موجب‌ دستيابي‌ كودك‌ به‌ حداكثر كمال‌ اجتماعي‌ و پيشرفت‌ شخصي‌ از جمله‌ پيشرفت‌ فرهنگي‌ و معنوي‌ وي‌ مي‌شود، داشته‌ باشد.

4. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ در سايه‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌، مبادله‌ اطلاعات‌ لازم‌ را در زمينه‌ مراقبتهاي‌ بهداشتي‌ جهت‌ پيشگيري‌ و معالجات‌ پزشكي‌، روانشناسي‌ و توانبخشي‌ كودكان‌ معلول‌ من‌ جمله‌ انتشار و در دسترس‌ قرار دادن‌ اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ روشهاي‌ توانبخشي‌، آموزش‌ و خدمات‌ حرفه‌اي‌ با هدف‌ قادر ساختن‌ كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ به‌ پيشبرد توانائيها و مهارتهاي‌ خود و گسترش‌ تجربيات‌ آنان‌ در اين‌ زمينه‌ها، افزايش‌ خواهند داد. در اين‌ ارتباط‌، به‌ نيازهاي‌ كشورهاي‌ در حال‌ توسعه‌ توجه‌ خاصي‌ مبذول‌ خواهد شد.

ماده‌ 24

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ را جهت‌ برخورداري‌ از بالاترين‌ استاندارد بهداشت‌ و از تسهيلات‌ لازم‌ براي‌ درمان‌ بيماري‌ و توانبخشي‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسند. آنان‌ براي‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ هيچ‌ كودكي‌ از رسيدن‌ به‌ اين‌ حق‌ و دسترسي‌ به‌ خدمات‌ بهداشتي‌ محروم‌ نخواهد شد، تلاش‌ خواهند نمود.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ موضوع‌ را تا اجراي‌ كامل‌ اين‌ حق‌ دنبال‌ خواهند كرد و خصوصاً در زمينه‌هاي‌ ذيل‌ روشهاي‌ مناسب‌ را اتخاذ خواهند كرد.

الف‌) كاهش‌ ميزان‌ مرگ‌ و مير نوزادان‌ و كودكان‌

ب‌) تضمين‌ فراهم‌ نمودن‌ مشورتهاي‌ پزشكي‌ و مراقبتهاي‌ بهداشتي‌ اوليه‌

ج‌) مبارزه‌ با بيماريها و سوء تغذيه‌، از جمله‌ در چارچوب‌ مراقبتهاي‌ بهداشتي‌ اوليه‌ از طريق‌ به‌ كار بستن‌ تكنولوژيهاي‌ در دسترس‌ و از طريق‌ فراهم‌ نمودن‌ مواد غذايي‌ مقوي‌ و آب‌ آشاميدني‌ سالم‌ و در نظر گرفتن‌ خطرات‌ آلودگي‌ محيط‌ زيست‌.

د) تضمين‌ مراقبتهاي‌ قبل‌ و پس‌ از زايمان‌ مادران‌

ه‌) تضمين‌ اين‌ كه‌ تمام‌ اقشار جامعه‌ خصوصاً والدين‌ و كودكان‌ از مزاياي‌ تغذيه‌ شير مادر، بهداشت‌ و بهداشت‌ محيط‌ زيست‌ و پيشگيري‌ از حوادث‌ اطلاع‌ داشته‌ و به‌ آموزش‌ دسترسي‌ داشته‌ و در زمينه‌ استفاده‌ از اطلاعات‌ اوليه‌ بهداشت‌ كودك‌ و تغذيه‌ مورد حمايت‌ قرار دارند.

و) توسعه‌ مراقبت هاي‌ بهداشتي‌ پيشگيرانه‌، ارائه‌ راهنمائيهاي‌ لازم‌ به‌ والدين‌ و آموزش‌ تنظيم‌ خانواده‌ و خدمات‌.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ و مناسب‌ را براي‌ زدودن‌ روش‌ معالجاتي‌ سنتي‌ و خرافي‌ در مورد بهداشت‌ كودكان‌ به‌ عمل‌ خواهندآورد.

4. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ پيشبرد و تشويق‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ براي‌ دستيابي‌ تدريجي‌ به‌ تحقق‌ كامل‌ حقوق‌ شناخته‌ شده‌ در كنوانسيون‌ حاضر را متقبل‌ مي‌شوند. در اين‌ ارتباط‌، به‌ نيازهاي‌ كشورهاي‌ در حال‌ توسعه‌ توجه‌ خاصي‌ خواهد شد.

ماده‌ 25

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودكي‌ كه‌ توسط‌ مقامات‌ ذيصلاح‌ به‌ منظور مراقبت‌، حفاظت‌ و يا بهداشت‌ جسمي‌ و روحي‌ به‌ خانواده‌ يا مؤسسه‌اي‌ داده‌ شده‌ است‌ را جهت‌ انجام‌ بررسي‌ دوره‌اي‌ نحوه‌ رفتار با كودك‌ و بررسي‌ دوره‌ درمان‌ ارائه‌ شده‌ براي‌ كودك‌ و تمام‌ وضعيتهاي‌ مربوط‌ به‌ نگهداري‌ وي‌ را به‌ رسميت‌ مي‌شناسد.

ماده‌ 26

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ برخورداري‌ از امنيت‌ اجتماعي‌ من‌جمله‌ بيمه‌ اجتماعي‌ را براي‌ تمام‌ كودكان‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسند و اقدام‌ لازم‌ را جهت‌ دستيابي‌ به‌ تحقق‌ كامل‌ اين‌ حق‌، مطابق‌ با قوانين‌ ملي‌، به‌ عمل‌ خواهند آورد.

2. اين‌ مزايا در صورت‌ مقتضي‌ مي‌بايست‌ با توجه‌ به‌ منافع‌ و شرايط‌ كودك‌ و اشخاصي‌ كه‌ مسئوليت‌ نگهداري‌ وي‌ را به‌ عهده‌ دارند و نيز هر گونه‌ ملاحظه‌ ديگري‌ مربوط‌ به‌ كاربرد اين‌ مزايا در جهت‌ منافع‌ كودك‌ در اختيارشان‌ قرار گيرد.

ماده‌ 27

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ تمام‌ كودكان‌ را نسبت‌ به‌ برخورداري‌ از استاندارد مناسب‌ زندگي‌ براي‌ توسعه‌ جسمي‌، ذهني‌، روحي‌، اخلاقي‌ و اجتماعي‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسند.

2. والدين‌ يا ساير سرپرستان‌ كودك‌، مسئوليت‌ عمده‌اي‌ در جهت‌ تضمين‌ شرايط‌ زندگي‌ مناسب‌ براي‌ پيشرفت‌ كودك‌ در چارچوب‌ توانائيها و امكانات‌ عالي‌ خود به‌ عهده‌ دارند.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌، مطابق‌ با شرايط‌ ملي‌ و در چارچوب‌ امكانات‌ خود، اقدام‌ ضروري‌ را براي‌ ياري‌ والدين‌ و ساير اشخاص‌ مسئول‌ كودك‌ در جهت‌ اعمال‌ اين‌ حق‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد و در صورت‌ لزوم‌ كمكهاي‌ مالي‌ و برنامه‌هاي‌ حمايتي‌ را خصوصاً در مورد تغذيه‌، پوشاك‌ و مسكن‌ فراهم‌ خواهند كرد.

4. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اقدام‌ لازم‌ جهت‌ تضمين‌ پرداخت‌ مخارج‌ كودك‌ از سوي‌ والدين‌ و يا ساير اشخاصي‌ كه‌ مسئوليت‌ مالي‌ كودك‌ را به‌ عهده‌ دارند چه‌ در داخل‌ و چه‌ در خارج‌ از كشور به‌ عمل‌ خواهند آورد. در مواردي‌ كه‌ شخص‌ مسئول‌ امور مالي‌ كودك‌ در كشوري‌ متفاوت‌ از كشور كودك‌ زندگي‌ مي‌كند، كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ پذيرش‌ موافقتنامه‌هاي‌ بين‌المللي‌ يا انعقاد اين‌ گونه‌ موافقت‌نامه‌ها و نيز اتخاذ ساير ترتيبات‌ لازم‌ را تسريع‌ خواهند نمود.

ماده‌ 28

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ را نسبت‌ به‌ آموزش‌ و پرورش‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسند و براي‌ دستيابي‌ تدريجي‌ به‌ اين‌ حق‌ و براساس‌ ايجاد فرصتهاي‌ مساوي‌، اقدامات‌ ذيل‌ را معمول‌ خواهند داشت‌:

الف‌) اجباري‌ و رايگان‌ نمودن‌ تحصيل‌ ابتدائي‌ براي‌ همگان‌

ب‌) تشويق‌ توسعه‌ اشكال‌ مختلف‌ آموزش‌ متوسطه‌ منجمله‌ آموزش‌ حرفه‌اي‌ و كلي‌، در دسترس‌ قرار دادن‌ اين‌ گونه‌ آموزشها براي‌ تمام‌ كودكان‌ و اتخاذ اقدامات‌ لازم‌ از قبيل‌ ارائه‌ آموزش‌ و پرورش‌ رايگان‌ و دادن‌ كمكهاي‌ مالي‌ در صورت‌ لزوم‌.

ج‌) در دسترس‌ قرار دادن‌ آموزش‌ عالي‌ براي‌ همگان‌ براساس‌ توانائي ها و از هر طريق‌ مناسب‌.

د) در دسترس‌ قرار دادن‌ اطلاعات‌ و راهنمايي‌هاي‌ آموزشي‌ و حرفه‌اي‌ براي‌ تمام‌ كودكان‌.

ه‌) اتخاذ اقداماتي‌ جهت‌ تشويق‌ حضور مرتب‌ كودكان‌ در مدارس‌ و كاهش‌ غيبت‌ها.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ را جهت‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ نظم‌ و انضباط‌ در مدارس‌ مطابق‌ با حفظ‌ شئون‌ انساني‌ كودكان‌ بوده‌ و مطابق‌ با كنوانسيون‌ حاضر باشد، به‌ عمل‌ خواهند آورد.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ را در موضوعات‌ مربوط‌ به‌ آموزش‌ و پرورش‌، خصوصاً در زمينه‌ زدودن‌ جهل‌ و بيسوادي‌ در سراسر جهان‌ و تسهيل‌ دسترسي‌ به‌ اطلاعات‌ فني‌ و علمي‌ و روشهاي‌ مدرن‌ آموزشي‌، تشويق‌ و افزايش‌ خواهند داد. در اين‌ ارتباط‌، به‌ نيازهاي‌ كشورهاي‌ در حال‌ توسعه‌ توجه‌ خاصي‌ خواهد شد.

ماده‌ 29

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ موافقت‌ مي‌نمايند كه‌ موارد ذيل‌ بايد جزء آموزش‌ و پرورش‌ كودكان‌ باشد.

الف‌) پيشرفت‌ كامل‌ شخصيت‌، استعدادها و توانائيهاي‌ ذهني‌ و جسمي‌ كودكان‌.

ب‌) توسعه‌ احترام‌ به‌ حقوق‌ بشر و آزاديهاي‌ اساسي‌ و اصول‌ مذكور در منشور سازمان‌ ملل‌.

ج‌) توسعه‌ احترام‌ به‌ والدين‌ كودك‌، هويت‌ فرهنگي‌، زبان‌ و ارزشهاي‌ ادبي‌ و ملي‌ كشوري‌ كه‌ در آن‌ زندگي‌ مي‌كند، و به‌ موطن‌ اصلي‌ كودك‌ و به‌ تمدنهاي‌ متفاوت‌ با تمدن‌ وي‌.

د) آماده‌ نمودن‌ كودك‌ براي‌ داشتن‌ زندگي‌ مسئولانه‌ در جامعه‌اي‌ آزاد و با روحيه‌اي‌ (مملو) از تفاهم‌، صلح‌، صبر، تساوي‌ زن‌ و مرد و دوستي‌ بين‌ تمام‌ مردم‌، گروههاي‌ قومي‌، مذهبي‌ و ملي‌ و اشخاص‌ ديگر.

ه‌) توسعه‌ احترام‌ نسبت‌ به‌ محيط‌ طبيعي‌.

2. از هيچ‌ يك‌ از بخشهاي‌ اين‌ ماده‌ و ماده‌ 28 نبايد چنان‌ تعبير شود كه‌ مخلّ آزادي‌ افراد و ارگانها براي‌ تأسيس‌ و اداره‌ مؤسسات‌ آموزشي‌ كه‌ همواره‌ طبق‌ اصول‌ ذكر شده‌ در پاراگراف‌ 1 اين‌ ماده‌ و با شرايط‌ ارائه‌ آموزش‌ مطابق‌ با حداقل‌ استاندارد ذكر شده‌ توسط‌ دولت‌ ايجاد مي‌شود، تلقي‌ شود.

ماده‌ 30

در كشورهايي‌ كه‌ اقليتهاي‌ قومي‌ و مذهبي‌ و يا اشخاص‌ بومي‌ زندگي‌ مي‌كنند، كودكي‌ كه‌ متعلق‌ به‌ اين‌ اقليتها است‌ بايد به‌ همراه‌ ساير اعضاي‌ گروهش‌ از حق‌ برخورداري‌ از فرهنگ‌ و تعليم‌ و انجام‌ اعمال‌ مذهبي‌ خود و يا زبان‌ خويش‌ برخوردار باشد.

ماده‌ 31

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ را براي‌ تفريح‌ و آرامش‌ و بازي‌ و فعاليتهاي‌ خلاق‌ مناسب‌ سن‌ خود و شركت‌ آزادانه‌ در حيات‌ فرهنگي‌ و هنري‌ به‌ رسميت‌ مي‌شناسند.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ را براي‌ شركت‌ كامل‌ در حيات‌ فرهنگي‌ و هنري‌ محترم‌ شمرده‌ و توسعه‌ مي‌دهند و فراهم‌ نمودن‌ فرصتهاي‌ مناسب‌ جهت‌ شركت‌ در فعاليتهاي‌ فرهنگي‌، هنري‌ خلاق‌ و تفريحي‌ را تشويق‌ خواهند نمود.

ماده‌ 32

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ حق‌ كودك‌ جهت‌ مورد حمايت‌ قرار گرفتن‌ در برابر استثمار اقتصادي‌ و انجام‌ هر گونه‌ كاري‌ كه‌ زيان‌بار بوده‌ و يا توقفي‌ در آموزش‌ وي‌ ايجاد كند و يا براي‌ بهداشت‌ جسمي‌، روحي‌، معنوي‌، اخلاقي‌ و پيشرفت‌ اجتماعي‌ كودك‌ مضر باشد را به‌ رسميت‌ مي‌شناسند.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اقدامات‌ لازم‌ قانوني‌، اجرائي‌، اجتماعي‌ و آموزشي‌ را در جهت‌ تضمين‌ اجراي‌ اين‌ ماده‌ به‌ عمل‌ خواهند آورد. در اين‌ راستا، و با توجه‌ به‌ مواد مربوطه‌ در ساير اسناد بين‌المللي‌، كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ خصوصاً موارد ذيل‌ را مورد توجه‌ قرار خواهند داد:

الف‌) تعيين‌ حداقل‌ سن‌ يا حداقل‌ سنين‌ براي‌ انجام‌ كار.

ب‌) تعيين‌ مقررات‌ مناسب‌ از نظر ساعات‌ و شرايط‌ كار.

ج‌) تعيين‌ مجازاتها و يا اعمال‌ ساير ضمانت‌هاي‌ اجراي‌ مناسب‌ جهت‌ تضمين‌ اجراي‌ مؤثر اين‌ ماده‌.

کنوانسیون حقوق کودک

2012-01-08T08:39:00.000-08:00

ماده‌ 33

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ از جمله‌ اقدامات‌ قانوني‌، اجرائي‌، اجتماعي‌، آموزشي‌ را جهت‌ حمايت‌ از كودكان‌ در برابر استفاده‌ غيرقانوني‌ از مواد مخدر و يا مواد محرك‌، همان‌گونه‌ كه‌ در معاهدات‌ بين‌المللي‌ مربوطه‌ تعريف‌ شده‌ و جلوگيري‌ از استفاده‌ از كودكان‌ در توليد غيرقانوني‌ و قاچاق‌ اين‌ گونه‌ مواد به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 34

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ متقبل‌ مي‌شوند كه‌ از كودكان‌ در برابر تمام‌ اشكال‌ سوءاستفاده‌ها و استثمارهاي‌ جنسي‌ حمايت‌ كنند. بدين‌منظور، كشورهاي‌ فوق‌ خصوصاً اقدامات‌ ملي‌، دو و چند جانبه‌ را در جهت‌ جلوگيري‌ از موارد زير به‌ عمل‌ مي‌آورند.

الف‌) تشويق‌ يا وادار نمودن‌ كودكان‌ براي‌ درگيري‌ در هر گونه‌ فعاليتهاي‌ جنسي‌.

ب‌) استفاده‌ استثماري‌ از كودكان‌ در فاحشه‌گري‌ و ساير اعمال‌ غيرقانوني‌ جنسي‌.

ج‌) استفاده‌ استثماري‌ از كودكان‌ در اعمال‌ و مطالب‌ پُرنوگرافيك‌.

ماده‌ 35

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ ضروري‌ ملي‌، دو و چند جانبه‌ را براي‌ جلوگيري‌ از ربوده‌ شدن‌، فروش‌ و يا قاچاق‌ كودكان‌ به‌ هر شكل‌ و به‌ هر منظور به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 36

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ از كودكان‌ در برابر تمام‌ اشكال‌ استثمار كه‌ هر يك‌ از جنبه‌هاي‌ رفاه‌ كودك‌ را به‌ مخاطره‌ اندازد، حمايت‌ خواهند كرد.

ماده‌ 37

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ اجراي‌ اقدامات‌ ذيل‌ را متقبل‌ مي‌شوند.

الف‌) هيچ‌ كودكي‌ نبايد تحت‌ شكنجه‌ يا ساير رفتارهاي‌ بيرحمانه‌ و غيرانساني‌ يا مغاير شئون‌ انساني‌ قرار گيرد. مجازات‌ اعدام‌ و يا حبس‌ ابد بدون‌ امكان‌ بخشودگي‌ را نمي‌توان‌ در مورد كودكان‌ زير 18 سال‌ اعمال‌ كرد.

ب‌) هيچ‌ كودكي‌ نبايد به‌ طور غيرقانوني‌ و خودسرانه‌ زنداني‌ شود. دستگيري‌، بازداشت‌ و يا زنداني‌ كردن‌ يك‌ كودك‌ مي‌بايست‌ مطابق‌ با قانون‌ باشد و به‌ عنوان‌ آخرين‌ راه‌ چاره‌ و براي‌ كوتاهترين‌ مدت‌ ممكن‌ بايد بدان‌ متوسل‌ شد.

ج‌) با كودك‌ زنداني‌ بايد به‌ خاطر مقام‌ ذاتي‌ انسان‌، رفتاري‌ انساني‌ و توأم‌ با احترام‌ داشت‌، به‌ نحوي‌ كه‌ نيازهاي‌ به‌ خصوص‌ سني‌ وي‌ در نظر گرفته‌ شود. كودكان‌ زنداني‌ خصوصاً بايد از افراد بزرگسال‌ جدا شوند مگر اين‌ كه‌ اين‌ امر مغاير مصالح‌ كودك‌ باشد. كودك‌ جز در شرايط‌ استثنايي‌ حق‌ دارد با خانواده‌ خود از طرق‌ نامه‌ و ملاقات‌ تماس‌ گيرد.

د) هر كودك‌ زنداني‌ مي‌بايست‌ از حق‌ دسترسي‌ سريع‌ به‌ مشاوره‌ حقوقي‌ و يا ساير مساعدت‌هاي‌ ضروري‌ و نيز حق‌ اعتراض‌ نسبت‌ به‌ مشروعيت‌ زنداني‌ شدن‌ خود در برابر دادگاه‌ يا ساير مقامات‌ ذيصلاح‌، مستقل‌ و بيطرف‌ و تصميم‌گيري‌ سريع‌ در اين‌ گونه‌ موارد برخوردار باشد.

ماده‌ 38

1. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ متقبل‌ مي‌شوند به‌ مقررات‌ قانون‌ بين‌المللي‌ بشر دوستي‌ در زمان‌ جنگ‌هاي‌ مسلحانه‌ كه‌ مربوط‌ به‌ كودكان‌ مي‌شود احترام‌ بگذارند.

2. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ هر گونه‌ اقدام‌ عملي‌ را جهت‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ افراد كمتر از 15 سال‌ در مخاصمات‌ مستقيماً شركت‌ نكنند، معمول‌ خواهند داشت‌.

3. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ از استخدام‌ افراد كمتر از 15 سال‌ در نيروهاي‌ مسلح‌ خود خودداري‌ خواهندكرد. اين‌ كشورها براي‌ استخدام‌ افرادي‌ كه‌ بالاي‌ 15 سال‌ و زير 18 سال‌ سن‌ دارند، اولويت‌ را به‌ بزرگترها خواهند داد.

4. كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌، مطابق‌ با تعهدات‌ خود نسبت‌ به‌ قانون‌ بين‌المللي‌ بشر دوستي‌ در جهت‌ حمايت‌ از افراد غيرنظامي‌ به‌ هنگام‌ جنگهاي‌ مسلحانه‌، تمام‌ اقدامات‌ عملي‌ را براي‌ تضمين‌ حمايت‌ و مراقبت‌ از كودكاني‌ كه‌ تحت‌ تأثير (عواقب‌) جنگ‌ قرار گرفته‌اند به‌ عمل‌ خواهند آورد.

ماده‌ 39

كشورهاي‌ طرف‌ كنوانسيون‌ تمام‌ اقدامات‌ لازم‌ را براي‌ تسريع‌ بهبودي‌ جسمي‌ و روحي‌ و سازش‌ اجتماعي‌ كودكي‌ كه‌ قرباني‌ بي‌توجهي‌، استثمار، سوءاستفاده‌، شكنجه‌ يا ساير اعمال‌ خشونت‌آميز، غيرانساني‌ و تحقير كننده‌ يا جنگ‌ بوده‌ است‌، به‌ عمل‌ خواهند آورد. اين‌ روند بهبودي‌ و پيوستن‌ مجدد به‌ جامعه‌ مي‌بايست‌ در محيطي‌ كه‌ موجب‌ سلامت‌، اتكاي‌ نفس‌ و احترام‌ كودك‌ شود، انجام‌ گيرد.

ماده‌ 40

1. كشورهاي‌ عضو در مورد كودكان‌ مجرم‌ يا متهم‌ به‌ نقض‌ قانون‌ كيفري‌ اين‌ حق‌ را به‌ رسميت‌ مي‌شناسند كه‌ با آنان‌ مطابق‌ با شئونات‌ و ارزش‌ كودك‌ رفتار گردد. اين‌ امر موجب‌ افزايش‌ احترام‌ كودك‌ نسبت‌ به‌ حقوق‌ بشر و آزاديهاي‌ اساسي‌ ديگران‌ شده‌، سن‌ كودك‌ را در نظر گرفته‌ و با در نظر گرفتن‌ سن‌ كودك‌، باعث‌ افزايش‌ خواست‌ وي‌ براي‌ سازش‌ با جامعه‌ و به‌ عهده‌ گرفتن‌ نقشي‌ سازنده‌ مي‌گردد.

2. بدين‌ منظور و با توجه‌ به‌ مفاد مربوطه‌ اسناد بين‌المللي‌، كشورهاي‌ عضو خصوصاً موارد ذيل‌ را تضمين‌ مي‌نمايند:

الف‌) هيچ‌ كودكي‌ نبايد به‌ خاطر اعمالي‌ كه‌ در زمان‌ ارتكاب‌ توسط‌ قانون‌ ملي‌ يا بين‌المللي‌ منع‌ نشده‌، متهم‌ يا گناهكار شناخته‌ شود.

ب‌) هر كودكي‌ كه‌ متهم‌ يا محكوم‌ به‌ نقض‌ قانون‌ كيفري‌ شود، حداقل‌ داراي‌ تأمينهاي‌ زير خواهد بود:

1) بي‌گناه‌ شناخته‌ شدن‌ تا زماني‌ كه‌ جرم‌ طبق‌ قانون‌ ثابت‌ بشود.

2) اطلاع‌ مستقيم‌ و سريع‌ از اتهامات‌ وارده‌ بر عليه‌ وي‌، در صورت‌ لزوم‌ از طريق‌ والدين‌ و يا قيم‌ قانوني‌، و (حق‌) داشتن‌ مشاوره‌ حقوقي‌ و يا ساير كمكها در تهيه‌ و ارائه‌ لايحه‌ دفاعيه‌.

3) روشن‌ شدن‌ موضوع‌ در اسرع‌ وقت‌ توسط‌ مقام‌ يا ارگان‌ قضائي‌ بي‌طرف‌ و مستقل‌ و طي‌ يك‌ دادرسي‌ عادلانه‌ در حضور وكيل‌ يا ساير كمكهاي‌ حقوقي‌، مگر اين‌ كه‌ اين‌ امر در جهت‌ منافع‌ كودك‌ تشخيص‌ داده‌ نشود، خصوصاً با در نظر گرفتن‌ سن‌، موقعيت‌ و يا والدين‌ و يا قيم‌ قانوني‌ كودك‌.

4) مجبور نبودن‌ به‌ دادن‌ شهادت‌ و يا اظهار تقصير و امكان‌ بررسي‌ اظهارات‌ شهود مخالف‌ و كسب‌ اجازه‌ براي‌ شركت‌ و بررسي‌ اظهارات‌ شاهدان‌ وي‌ در شرايط‌ مساوي‌.

5) دسترسي‌ به‌ مقام‌ يا ارگان‌ قضائي‌ ذيصلاح‌، بي‌طرف‌ و مستقل‌ بالاتر بر طبق‌ قانون‌ در صورت‌ مجرم‌شناخته‌شدن‌

6) حق‌ استفاده‌ رايگان‌ از مترجم‌ در صورتي‌ كه‌ كودك‌ قادر به‌ درك‌ زبان‌ مورد استفاده‌ (در دادگاه‌) نباشد.

7) محرمانه‌ بودن‌ كامل‌ موضوع‌ در طول‌ تمام‌ مراحل‌ دادرسي‌.

3. كشورهاي‌ عضو در جهت‌ افزايش‌ وضع‌ قوانين‌ و مقررات‌ و تأسيس‌ مقامات‌ و مؤسساتي‌ كه‌ خصوصاً مربوط‌ به‌ كودكان‌ متهم‌، يا مجرم‌ به‌ نقض‌ قانون‌ كيفري‌ باشند، تلاش‌ خواهند كرد و خصوصاً اقدامات‌ ذيل‌ را معمول‌ خواهند داشت‌:

الف‌) قائل‌ شدن‌ حداقل‌ سن‌ براي‌ نقض‌ قانون‌ كيفري‌ به‌ نحوي‌ كه‌ زير اين‌ سن‌، كودك‌ فاقد مسئوليت‌ كيفري‌ باشد.

ب‌) در صورت‌ تناسب‌ و تمايل‌، وضع‌ مقرراتي‌ در جهت‌ رفتار با اين‌ گونه‌ كودكان‌ بدون‌ توسل‌ به‌ دادرسي‌هاي‌ قضائي‌، به‌ شرطي‌ كه‌ حقوق‌ بشر و ضمانتهاي‌ حقوقي‌ كاملاً رعايت‌ شود.

4. تأمين‌ مسائلي‌ از قبيل‌ مقررات‌ نگهداري‌، راهنمايي‌، نظارت‌، مشاوره‌، تعليق‌ مجازات‌، فرزندخواندگي‌، تعليم‌ و تربيت‌ و برنامه‌هاي‌ آموزشي‌ حرفه‌اي‌ و ساير اقدامات‌ ديگر در جهت‌ تضمين‌ اين‌ كه‌ با كودكان‌ رفتاري‌ متناسب‌ با رفاه‌ و شرايط‌ و جرم‌ ارتكابي‌ آنها خواهد شد.

ماده‌ 41

هيچ‌ يك‌ از (مواد) كنوانسيون‌ حاضر، قوانيني‌ كه‌ در جهت‌ تحقق‌ حقوق‌ كودك‌ مؤثرتر بوده‌ و جزء موارد زير مي‌باشد را تحت‌ تأثير قرار نمي‌دهد:

الف‌) قانون‌ كشور عضو، يا

ب‌) قانون‌ بين‌المللي‌ لازم‌الاجرا در آن‌ كشور.

بخش‌ 2

ماده‌ 42

كشورهاي‌ عضو موظف‌ هستند اصول‌ و مقررات‌ كنوانسيون‌ را به‌ طرقي‌ مناسب‌ و فعال‌ و به‌ نحوي‌ يكسان‌ به‌ اطلاع‌ بزرگسالان‌ و كودكان‌ برسانند.

ماده‌ 43

1. به‌ منظور بررسي‌ پيشرفت‌ كشورهاي‌ عضو در جهت‌ تحقق‌ تعهداتشان‌ در قبال‌ كنوانسيون‌ حاضر، مي‌بايست‌ كميته‌اي‌ در مورد حقوق‌ كودك‌ براي‌ انجام‌ وظايفش‌ كه‌ ذكر خواهد شد، تشكيل‌ گردد.

2. كميته‌ شامل‌ ده‌ كارشناس‌ با موقعيت‌ عالي‌ از نظر اخلاقي‌ و با صلاحيت‌ در زمينه‌هايي‌ كه‌ در اين‌ كنوانسيون‌ ذكر شده‌، خواهد بود. اعضاي‌ كميته‌ توسط‌ كشورهاي‌ عضو از ميان‌ اتباع‌ خود انتخاب‌ مي‌شوند و با مسئوليت‌ شخصي‌ خودشان‌ خدمت‌ خواهند كرد. در اين‌ زمينه‌ به‌ پراكندگي‌ جغرافيايي‌ برابر و نيز سيستمهاي‌ حقوقي‌ عمده‌ توجه‌ خاص‌ خواهد شد.

3. اعضاي‌ كميته‌ توسط‌ كشورهاي‌ عضو با رأي‌گيري‌ مخفي‌ از ميان‌ ليست‌ نامزدها انتخاب‌ مي‌شوند. هر يك‌ از كشورهاي‌ عضو مي‌توانند يك‌ نفر از اتباع‌ خود را نامزد كنند.

4. انتخابات‌ اوليه‌ كميته‌ ظرف‌ كمتر از 6 ماه‌ پس‌ از تاريخ‌ به‌ اجرا در آمدن‌ كنوانسيون‌ و پس‌ از آن‌ هر 2 سال‌ يكبار انجام‌ خواهد شد. حداقل‌ 4 ماه‌ قبل‌ از هر انتخابات‌، دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ طي‌ نامه‌اي‌ از كشورهاي‌ عضو خواستار تعيين‌ نامزدهاي‌ خود طي‌ 2 ماه‌ مي‌شود. دبيركل‌ متعاقباً بر حسب‌ الفبا ليستي‌ از اشخاص‌ نامزد شده‌ و كشورهايي‌ كه‌ آنان‌ را نامزد كرده‌، تهيه‌ كرده‌ و آن‌ را به‌ كشورهاي‌ عضو كنوانسيون‌ تسليم‌ خواهد نمود.

5. انتخابات‌ در اجلاسهاي‌ كشورهاي‌ عضو كه‌ توسط‌ دبيركل‌ در مقرهاي‌ سازمان‌ ملل‌ افتتاح‌ مي‌شود، انجام‌ مي‌گيرد. در آن‌ اجلاسها كه‌ با حضور دو سوم‌ از كشورهاي‌ عضو رسميت‌ خواهد يافت‌، اعضاي‌ كميته‌ از ميان‌ كساني‌ كه‌ بيشترين‌ آراء و اكثريت‌ مطلق‌ آراي‌ نمايندگان‌ حاضر و رأي‌ دهنده‌ كشورهاي‌ عضو را كسب‌ كرده‌اند، برگزيده‌ مي‌شوند.

6. اعضاي‌ كميته‌ براي‌ مدت‌ 2 سال‌ انتخاب‌ مي‌شوند. اين‌ افراد در صورت‌ نامزدي‌ مجدد حق‌ انتخاب‌ شدن‌ مجدد را دارا مي‌باشند. مدت‌ خدمت‌ 5 تن‌ از اعضاي‌ منتخب‌ در اولين‌ انتخابات‌ در پايان‌ 2 سال‌ خاتمه‌ مي‌يابد؛ بلافاصله‌ پس‌ از اولين‌ انتخابات‌ اسامي‌ اين‌ پنج‌ تن‌ توسط‌ رئيس‌ جلسه‌ و از طريق‌ قرعه‌كشي‌ مشخص‌ خواهد شد.

7. در صورت‌ فوت‌، استعفا و يا اعلام‌ عدم‌ توانائي‌ انجام‌ وظيفه‌ اعضاي‌ كميته‌ به‌ هر دليل‌، كشوري‌ كه‌ اين‌ عضو را نامزد كرده‌ به‌ شرط‌ تأييد كميته‌ كارشناس‌ ديگري‌ را از ميان‌ اتباع‌ خود براي‌ خدمت‌ در مدت‌ باقي‌ مانده‌ انتخاب‌ خواهد كرد.

8. كميته‌ مقررات‌ مربوط‌ به‌ خود را وضع‌ خواهد كرد.

9. كميته‌ مأموران‌ خود را براي‌ يك‌ دوره‌ 2 ساله‌ انتخاب‌ خواهد كرد.

10. جلسات‌ كميته‌ به‌ طور عادي‌ در يكي‌ از مقرهاي‌ سازمان‌ ملل‌ يا هر محل‌ مناسب‌ ديگري‌ كه‌ توسط‌ كميته‌ تعيين‌ مي‌شود، تشكيل‌ مي‌گردد. كميته‌ به‌ طور عادي‌ سالانه‌ تشكيل‌ جلسه‌ مي‌دهد. مدت‌ جلسات‌ كميته‌ در جلسه‌اي‌ با شركت‌ كشورهاي‌ عضو كنوانسيون‌ حاضر و با تأييد مجمع‌ عمومي‌ تعيين‌ شده‌ و در صورت‌ لزوم‌ قابل‌ تغيير خواهد بود.

11. دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ تجهيزات‌ و پرسنل‌ لازم‌ را براي‌ مفيد واقع‌ شدن‌ عمل‌كردهاي‌ كميته‌، طبق‌ كنوانسيون‌ حاضر فراهم‌ خواهد نمود.

12. با تأييد مجمع‌ عمومي‌، اعضاي‌ كميته‌اي‌ كه‌ طبق‌ كنوانسيون‌ حاضر تشكيل‌ مي‌شود، در طي‌ مدت‌ خدمت‌ از محل‌ بودجه‌ سازمان‌ ملل‌ و طبق‌ شرايطي‌ كه‌ مجمع‌ عمومي‌ تعيين‌ مي‌كند، حقوق‌ دريافت‌ خواهند كرد.

کنوانسیون حقوق کودک

2012-01-08T08:38:00.001-08:00

ماده‌ 44

1. كشورهاي‌ عضو متقبل‌ مي‌شوند كه‌ از طريق‌ دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ گزارشاتي‌ را در مورد اقداماتي‌ كه‌ براي‌ تحقق‌ حقوق‌ شناخته‌ شده‌ در اين‌ كنوانسيون‌ به‌ عمل‌ آورده‌اند و پيشرفتهاي‌ حاصله‌ را به‌ كميته‌ تسليم‌ كنند:

الف‌) ظرف‌ 2 سال‌ پس‌ از به‌ اجرا درآمدن‌ كنوانسيون‌ در مورد كشور مربوطه‌

ب‌) و پس‌ از آن‌ هر 5 سال‌ يك‌بار

2. گزارشاتي‌ كه‌ طبق‌ ماده‌ حاضر تهيه‌ مي‌شوند مي‌بايست‌ عوامل‌ و مشكلاتي‌ را كه‌ احتمالاً در سر راه‌ انجام‌ تعهدات‌ وجود دارد، نشان‌ دهند. اين‌ گزارشات‌ هم‌ چنين‌ بايد شامل‌ اطلاعات‌ كافي‌ در جهت‌ دادن‌ تصويري‌ جامع‌ از اجراي‌ كنوانسيون‌ در كشور مربوطه‌ باشد.

3. كشوري‌ كه‌ يك‌ گزارش‌ اوليه‌ جامع‌ به‌ كميته‌ ارائه‌ كرده‌ است‌، مي‌تواند از ارائه‌ اطلاعات‌ سياسي‌ كه‌ قبلاً طبق‌ پاراگراف‌ 1 (الف‌) ماده‌ حاضر فراهم‌ كرده‌، خودداري‌ كند.

4. كميته‌ مي‌تواند از كشورهاي‌ عضو خواهان‌ اطلاعات‌ بيشتري‌ در مورد نحوه‌ اجراي‌ كنوانسيون‌ شود.

5. كميته‌ هر دو سال‌ يك‌بار از طريق‌ شوراي‌ اجتماعي‌ و اقتصادي‌ گزارشاتي‌ را در مورد فعاليتهاي‌ خود به‌ مجمع‌ عمومي‌ ارائه‌ خواهد كرد.

6. كشورهاي‌ عضو مي‌بايست‌ گزارشات‌ خود را در كشورهايشان‌ به‌ طور گسترده‌ در اختيار عموم‌ بگذارند.

ماده‌ 45

به‌ منظور تسريع‌ در اجراي‌ مؤثر كنوانسيون‌ و تشويق‌ همكاريهاي‌ بين‌المللي‌ در زمينه‌هاي‌ مندرج‌ در آن‌:

الف‌) سازمانهاي‌ تخصصي‌، صندوق‌ كودكان‌ سازمان‌ ملل‌ و ساير ارگانهاي‌ آن‌ سازمان‌ مي‌توانند در حوزه‌ اختياراتشان‌ بر اجراي‌ مواد اين‌ كنوانسيون‌ نظارت‌ كنند. كميته‌ مي‌تواند بر حسب‌ مورد از سازمانهاي‌ تخصصي‌، صندوق‌ كودكان‌ سازمان‌ ملل‌ و ساير ارگانهاي‌ ذيصلاح‌ در زمينه‌هايي‌ كه‌ به‌ اختيارات‌ مربوط‌ مي‌شود، جهت‌ ارائه‌ نظرات‌ تخصصي‌ در مورد اجراي‌ كنوانسيون‌، دعوت‌ به‌ همكاري‌ كند. كميته‌ هم‌ چنين‌ مي‌تواند از سازمانهاي‌ تخصصي‌، صندوق‌ كودكان‌ سازمان‌ ملل‌ و ساير ارگانهاي‌ سازمان‌ ملل‌ بخواهد در مورد اجراي‌ كنوانسيون‌ در زمينه‌هايي‌ كه‌ به‌ اختيارات‌ آنان‌ مربوط‌ مي‌شود، گزارشاتي‌ را ارائه‌ نمايند.

ب‌) كميته‌ مي‌تواند بر جسب‌ مورد گزارشات‌ كشورهاي‌ عضو را كه‌ حاوي‌ درخواست‌ و يا اعلام‌ نياز به‌ همكاري‌ و مساعدتهاي‌ فني‌ است‌ به‌ ضميمه‌ نظرات‌ و پيشنهادات‌ خود به‌ سازمانهاي‌ تخصصي‌، صندوق‌ كودكان‌ سازمان‌ ملل‌ و ساير ارگانهاي‌ ذيصلاح‌ ارسال‌ دارد.

ج‌) كميته‌ مي‌تواند به‌ مجمع‌ عمومي‌ توصيه‌ كند كه‌ از دبيركل‌ بخواهد از طرف‌ خود مطالعاتي‌ را در مورد موضوعات‌ ويژه‌ مربوط‌ به‌ حقوق‌ كودكان‌ تقبل‌ نمايد.

د) كميته‌ مي‌تواند براساس‌ اطلاعات‌ واصله‌، در اجراي‌ مواد 44 و 45 كنوانسيون‌، پيشنهادات‌ و نظرات‌ كلي‌ خود را اعلام‌ كند. اين‌ پيشنهادات‌ و نظرات‌ به‌ كشور عضو مربوط‌ ارسال‌ خواهد شد و به‌ همراه‌ نظرات‌ كشور عضو به‌ مجمع‌ عمومي‌ گزارش‌ خواهد گرديد.

بخش‌ 3

ماده‌ 46

اين‌ كنوانسيون‌ در اختيار تمام‌ كشورها جهت‌ امضا قرار خواهد گرفت‌.

ماده‌ 47

اين‌ كنوانسيون‌ منوط‌ به‌ تصويب‌ است‌. اسناد تصويب‌ نزد دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ باقي‌ خواهد ماند.

ماده‌ 48

تمام‌ كشورها مي‌توانند به‌ عضويت‌ اين‌ كنوانسيون‌ درآيند، اسناد عضويت‌ نزد دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ به‌ وديعه‌ خواهد ماند.

ماده‌ 49

1. اين‌ كنوانسيون‌ 30 روز پس‌ از تاريخ‌ به‌ وديعه‌ گذاشتن‌ بيستمين‌ سند تصويب‌ يا عضويت‌، نزد دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ قابل‌ اجرا خواهد بود.

2. براي‌ هر كشوري‌ كه‌ پس‌ از به‌ وديعه‌ گذاشته‌ شدن‌ بيستمين‌ سند تصويب‌ يا عضويت‌، كنوانسيون‌ حاضر را تصويب‌ كند يا به‌ عضويت‌ آن‌ درآيد، اين‌ كنوانسيون‌ 30 روز پس‌ از زمان‌ به‌ وديعه‌ گذاردن‌ اسناد عضويت‌ يا تصويب‌ كشور مربوطه‌ قابل‌ اجرا خواهد بود.

ماده‌ 50

1. هر يك‌ از كشورهاي‌ عضو مي‌توانند اصلاحيه‌اي‌ را پيشنهاد كرده‌ و آن‌ را براي‌ دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ نيز ارسال‌ كنند. دبيركل‌، اصلاحيه‌ پيشنهادي‌ آن‌ را با ساير كشورهاي‌ عضو در ميان‌ مي‌گذارد و از آنان‌ در مورد تشكيل‌ كنفرانس‌ كشورهاي‌ عضو به‌ منظور بررسي‌ و رأي‌گيري‌ در مورد پيشنهادات‌ واصله‌ نظرخواهي‌ مي‌كند. در صورتي‌ كه‌ ظرف‌ 4 ماه‌ پس‌ از اعلام‌ دبيركل‌، حداقل‌ يك‌ سوم‌ كشورهاي‌ عضو، موافق‌ با تشكيل‌ چنين‌ كنفرانسي‌ باشند، دبيركل‌ كنفرانس‌ را به‌ كمك‌ سازمان‌ ملل‌ افتتاح‌ خواهد كرد. اصلاحيه‌اي‌ كه‌ مورد تصويب‌ اكثريت‌ كشورهاي‌ عضو حاضر در كنفرانس‌ قرار گيرد، جهت‌ تصويب‌ به‌ مجمع‌ عمومي‌ فرستاده‌ خواهد شد.

2. هر اصلاحيه‌اي‌ كه‌ مطابق‌ پاراگراف‌ اول‌ اين‌ ماده‌ تصويب‌ شود، پس‌ از تصويب‌ مجمع‌ عمومي‌ سازمان‌ ملل‌ و پذيرش‌ دو سوم‌ اكثريت‌ كشورهاي‌ عضو قابل‌ اجرا خواهد بود.

3. پس‌ از به‌ اجرا درآمدن‌ يك‌ اصلاحيه‌ فقط‌ كشورهايي‌ كه‌ آن‌ را پذيرفته‌اند، موظف‌ به‌ اجراي‌ آن‌ مي‌باشند. ساير كشورهاي‌ عضو همچنان‌ موظف‌ به‌ رعايت‌ اين‌ كنوانسيون‌ و ساير اصلاحيه‌هاي‌ قبلي‌ كه‌ آنها را پذيرفته‌اند خواهند بود.

ماده‌ 51

1. دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ متن‌ نظرات‌ كشورها را در هنگام‌ تصويب‌ يا عضويت‌ دريافت‌ كرده‌ و در اختيار ساير كشورها خواهد گذاشت‌.

2. نظرات‌ مغاير با اهداف‌ و مقاصد اين‌ كنوانسيون‌ ممنوع‌ بوده‌ و دريافت‌ نخواهد شد.

3. نظرات‌ را مي‌توان‌ در هر زمان‌ از طريق‌ اعلام‌ به‌ دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ پس‌ گرفت‌. دبيركل‌ تمام‌ كشورها را نيز در جريان‌ خواهد گذاشت‌. اين‌ اعلام‌ از تاريخي‌ كه‌ به‌ دست‌ دبيركل‌ مي‌رسد، قابل‌ اجرا خواهد بود.

ماده‌ 52

كشورهاي‌ عضو مي‌توانند از طريق‌ ارسال‌ يك‌ اعلان‌ كتبي‌ به‌ دبيركل‌ از عضويت‌ كنوانسيون‌ خارج‌ شوند. اين‌ امر يك‌ سال‌ پس‌ از تاريخ‌ دريافت‌ اعلان‌ توسط‌ دبيركل‌ قابل‌ اجرا خواهد بود.

ماده‌ 53

دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ به‌ عنوان‌ امانتدار اين‌ كنوانسيون‌ انتخاب‌ شده‌ است‌.

ماده‌ 54

نسخه‌ اصلي‌ كنوانسيون‌ حاضر به‌ همراه‌ ترجمه‌ عربي‌، چيني‌، انگليسي‌، فرانسه‌، روسي‌ و اسپانيايي‌ آن‌ كه‌ همگي‌ از اعتبار يكسان‌ برخوردار است‌، نزد دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ به‌ وديعه‌ گذاشته‌ خواهد شد.

با حضور نمايندگان‌ تام‌الاختيار كه‌ از طرف‌ دولتهاي‌ متبوع‌ خود داراي‌ اختيار هستند، اين‌ كنوانسيون‌ امضا گرديد।

وبلاگ باکودک

خواهران و برادران عزیز! بیایید حیوانات را بشناسیم

2012-01-06T04:11:00.000-08:00

اطفال کابل به استقبال نخستین برف زمستان رفتند

2012-01-05T00:06:00.000-08:00

اطفال کابل در استقبال نخستین برف زمستان که شب 14 جدی بارید به ساختن آدمک برفی و برف جنگی پرداختند.

اوسانه سی سانه

2011-12-31T08:20:00.000-08:00

گردآورنده: اناهیتا سیاووش متعلم صنف سوم
اوسانه سی سانه
سی مرغک ده یک خانه
آش پختم دانه دانه
یک چمچه به بابه دهقان دادم
بابه دهقان مره گندم داد
گندمه به آسیا بردم
آسیا مره آرد داد
آرده به تغار دادم
تغار مره خمیر داد
خمیره به تنور دادم
تنور مره نان داد
نانه به چوپان دادم
چوپان مره بره داد
بره ره به زرگر دادم
زرگر مره کره داد
کره ره به مادر دادم
مادر مره قلم داد
قلمه به پدر داد
پدر مره کتاب خدا ره داد
کتابه خاندم
خدا مره مراد داد

اطفال به زنجیر کشیده شده از یک مدرسه نجات یافتند

2011-12-22T03:56:00.000-08:00

شماره 93/چهارشنبه 30 قوس 1390/21 دسمبر 2011
برخی مدرسه های دینی پاکستان مظنون اند که شاگردان شان را افراطی تربیت می کنند. مقام های پاکستان روز سه شنبه، 22 قوس/ 13 دسامبر، گفتند که پولیس این کشور ده ها شاگرد یا طلبه یک مدرسه دینی را زمانی پیدا کردند که با زنجیر بسته شده و در زیرخانه مدرسه زندانی شده بودند.
پولیس پاکستان ناوقت روز دو شنبه توانست این طلبه ها را که از چهار تا پنجاه و چهار سال سن دارند، در زیرخانه مسجد جامع مدرسه ذکریا کوندلی در منطقه سهراب گوت شهر کراچی پیدا کند.
خبرگزاری رویترز و فرانس پرس گزارش داده اند که شمار این طلبه ها به 54 تن می رسد، اما خبرگزاری آلمانی «دی پی ای» از قول مقام های پاکستان گفته است که شمار آنها به 68 تن می رسد.
ندیم رووف، یکی از ماموران پولیس کشف پاکستان گفت: «در میان طلبه هایی که با زنجیر بسته شده بودند، 14 تن شان کودک و 54 تن دیگر مرد هستند.»
پنج درصد کل کودکان ثبت شده در مکتب ها، به مدرسه ها می روند. رووف افزود: «والدین و اقارب این طلبه ها آنها را برای اصلاح و تهذیب در این مدرسه ثبت نام کرده بودند، زیرا برخی آنها به مواد مخدر معتاد بودند و شمار زیاد شان از نظر روانی مریض بودند.»
به گفته این مامور پولیس پاکستان، مسوولان این مدرسه دینی ماهانه حدود پنج هزار روپیه پاکستانی (57 دالر امریکایی) از هر خانواده این شاگردان می گرفته اند.
مختار خاص خیلی، افسر پولیس کراچی گفت که مسوولان مدرسه مدعی اند که این افراد را به خاطری با زنجیر بسته کرده بودند که آنها به مواد مخدر معتاد هستند. او افزود که تحقیقات جریان دارد تا در مورد ارتباط احتمالی مسوولان این مدرسه با شورشیان معلومات دریافت شود.
مقام های حکومت محلی ایالت سند نیز گفتند که در مورد همه احتمالات در پیوند به این قضیه، به شمول ارتباط مسوولان این مدرسه با گروه های شورشی، تحقیق می شود.
براساس گزارش ها، افراطیت در نصاب درسی پاکستان ریشه دارد. برخی از این شاگردان پس از آن که از زنجیر و زیرزمینی نجات داده شدند، به پولیس و رسانه ها گفتند که با آنها در این مدرسه بدرفتاری شده است و مسوولان مدرسه می خواسته اند که آنها را به جهاد تشویق کنند.
یکی از طلبه ها به تلویزیون «جیو»ی پاکستان گفت: «از ما در این جا مجاهد می ساختند. این جا از ما طالب می ساختند. آنها می گفتند شما باید این جا آموزش ببینید، بعداً ما شما را به جنگ می فرستیم.»
پولیس یکی از ملاهای این مدرسه دینی را بازداشت کرده است، در حالی که چهار تن از ملایان این مدرسه قبلاً فرار کرده اند.
رحمان ملک، وزیر داخله پاکستان به پولیس کراچی دستور داده است که در مورد خانواده های این شاگردان معلومات جمع آوری کند و نیز روشن سازد که آیا در این مدرسه به آن ها آموزش های تروریستی داده می شده است.
در بسیاری مدرسه های دینی، قرائت های افراط گرایانه از دین، بخشی از درس های روزمره است. از مدت ها به این سو گفته می شود که در مدرسه های دینی در پاکستان به شاگردان از سوی ملایان افراط گرا آموزش های افراط گرایی داده می شود و به این ترتیب، آنها آماده مبارزه با خارجی ها می شوند و به گروه های شورشی می پیوندند.
گزارش ها حاکی اند که مدرسه های افراط گرایان اسلامی در پاکستان از کمک های نقدی حلقات و موسساتی در کشورهای عربی نیز برخوردار هستند.
براساس آمار حکومت پاکستان، حداقل 15148 مدرسه در پاکستان فعالیت دارند که بیش از دو میلیون شاگرد در آنها مشغول آموختن هستند. این رقم پنج درصد 34 میلیون کودکی را تشکیل می دهند که به صورت رسمی مصروف آموزش و پرورش هستند. اما مقام ها همچنان مظنون اند که ممکن است هزاران مدرسه دیگر به صورت مخفی در این کشور فعالیت داشته باشند.
عارف فرهمند (فرانس پرس، دی پی ای)

دختر ۱۰ ساله یی که به ۱۰ زبان صحبت می کند!

2011-12-11T06:41:00.000-08:00

شماره 93/یکشنبه 20 قوس 1390/11 دیسمبر 2011
سونیا یانگ به زبانهای جاپاني، چینی، انگلیسی، تایوانی، يوگاندایی، قزاقی، پرتگالی، آلمانی، فرانسوی و اسپانیایی با درجه های متفاوتی از تسلط سخن میگوید!
سونیا یانگ”، دختر 10 ساله تایوانی قادر است به 10 زبان زنده دنیا سخن بگوید. سونیا يانگ دختر 10 ساله تایوانی که اکنون به همراه خانواده اش در شمال غرب انگلیس ساکن است برای نخستین بار معلمان مدرسه خود را با توانایی عجیب در سخن گفتن به 10 زبان شگفت زده کرد. گفته شده که سونیا زمانی که به انگلیس رفته قادر بوده است به زبانهای جاپاني، چینی، انگلیسی و زبان مادری خود تایوانی سخن بگوید.
وی پس از نقل مکان به انگلیس زبان قزاقی و پرتگالی را نیز آموخت و اکنون کاملا با تسلط به این زبانها سخن میگوید. سونیا همچنین در مدت زمان کوتاهی زبان يوگاندایی را نیز آموخته است. وی همچنین به زبانهای آلمانی، فرانسوی و اسپانیایی نیز با درجه های مختلفی از تسلط سخن میگوید. سونیا میگوید:"انگلیسی زبان مورد علاقه من است چرا که همه زبان تو را میفهمند."
انترنت

اطفال صحتمند!

2011-12-11T06:40:00.000-08:00

شماره 93/یکشنبه 20 قوس 1390/11 دیسمبر 2011
گردآوری و تنظيم: اناهيتا سياووش متعلم صنف سوم
خواهران و برادران!
اگر ميخواهيد مريض نشويد اين کار ها را بکنيد:
-1صبح وقت از خواب بر خیزيد و ورزش کنيد.
-2دست و روی خود را هر صبح بشوييد.
-3دندان های خود را با برس یا مسواک پاک کنيد.
-4لباس های خود را هر هفته یکبار تبدیل کنيد.
-5ناخن های خود را هر هفته بگیريد.
-6هر هفته یکبار حمام کنيد.
-7بعد از بر آمدن از بيت الخلا دست هايتان را بشوييد.
-8قبل از صرف غذا دستان تان را بشوييد.

بياييد با کودکان مهربان باشيم

2011-12-01T04:44:00.000-08:00

شماره 92/چهارشنبه 9 قوس 1390/30 نومبر 2011
گردآورنده عکس ها: اناهیتا سیاووش اول نمره صنف سوم

وظایف حکومت در قبال اطفال در پرتو فیصله های کنوانسیون جهانی حقوق طفل مصوب 20 نوامبر 1989

2011-12-01T04:43:00.000-08:00

بابک سیاووش
کنوانسیون حقوق طفل کشور های متعهد به این میثاق را که افغانستان نیز یکی از آنان میباشد مؤظف میسازد که:
با اعتقاد به اینکه خانواده جزء اساسی جامعه و محیط طبیعی رشد و رفاه همه اعضایش به ویژه کودکان است باید از حمایت و کمک های لازم به نحوی برخوردار شود که مسوولیت ها در قبال جامعه را ایفا کرده بتواند.
در مقررات این کنوانسیون آمده:
- با درک اینکه طفل برای رشد کامل و متعادل شخصیت خود، باید در محیط و در فضای سرشار از خوشی، محبت و تفاهم بزرگ شود.
- با توجه به اینکه طفل برای زیست فردی در جامعه باید آمادگی داشته و با روحیه صلح، دوستی، کرامت بشری، بردباری، آزادی، برابری و همبستگی بار آید.
- با توجه به اینکه قوانین و مقررات سازمانهای انتفاعی و سازمان های بین المللی که در موارد رفاه اطفال اشتغال دارند به رسمیت شناخته شود.
- با در نظر داشت اینکه کودک به دلیل نداشتن رشد حتمی و رفاهی قبل و بعد از زایمان به مراقبت های خاص به شمول حمایت قانون نیاز دارد.
- با توجه به اینکه در تمام کشور های جهان اطفالی وجود دارند که در شرایط دشوار خاص به سر میبرند.
کشور های متعهد به این کنوانسیون حقوق تصریح شده در کنوانسیون را محترم شمرده و تطبیق آنرا برای هر طفلی در قلمرو فضای شان بدون هیچگونه تبعیض از نظر نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا غیر سیاسی، منشأ ملی، قومی و اجتماعی، ملکیت، معیوبیت، محل ولادت و سایر حالات طفل، والدین و اولیای قانونی شان را در نظر گرفته تضمین و رعایت کنند که برخی موارد آن قرار ذیل اند:
1- از طفل در مقابل تمام انواع تبعیض و مجازات بر اساس موقف، فعالیت، بیان عقاید خودش یا والدین و سرپرست قانونی و اعضای خانواده اش حمایت بعمل آید.
2- در هر اقدام مربوط به طفل منافع اطفال مورد توجه قرار گیرد.
3- حمایت و مراقبت های لازم برای رفاه طفل تأمین شود.
4- مقامات ذیصلاح بر تشکیل و خدمات موسساتی که در عرصه امنیت و صحت اطفال مصروف اند نظارت نمایند.
با توجه به مفردات فوق دیده میشود که هنوز اطفال افغانستان از آنچه در کنوانسیون جهانی حقوق طفل گفته شده به فرسنگ ها فاصله دارند. کودکستان ها هنوز همه اطفال را تحت پوشش قرار نداده اند، کلینیک های حمایه طفل و مادر هنوز به شکل واقعی سراسری نیستند، از وضعیت اطفال معتادی که در زیر پل ها خوابیده اند موسسات داخلی و خارجی خبر ندارند، پارک های تفریحی و میدان های مصئون بازی حتا در پایتخت به اطفال به حد کافی وجود ندارد، کتب و مجلات مخصوص اطفال کمتر چاپ میشود و بر عکس بعنوان وسیله بازی تفنگچه، تفنگ، تانک پلاستیکی از کشورهای همسایه وارد و میان اطفال توزیع میشود.
اطفال با داشتن این وسایل جنگی که بطور مصنوعی فیر هم میکنند حتا در شهر کابل مشق و تمرین حمله بر یکدیگر را به شکل گروهی مینمایند.
در گذشته ها در مکاتب سیمینار ها و کنفرانس های صنفی میان صنوف دایر میشد. در صحن مکاتب به مناسبت های مختلف انترک ها و نمایشنامه ها به اجرا می آمد. در مکاتب گروه های ترانه، سپورت، سرسبزی و غیره وجود داشت که شاگردان در سرسبز ساختن صحن مکتب و تدویر مسابقات والیبال، فتبال، باسکتبال، هاکی رقابت میکردند. قبل از آغاز دروس توسط معلمین سپورت به شکل دسته جمعی سپورت آزاد توسط شاگردان صورت میگرفت. اما حالا که از کنوانسیون جهانی حقوق طفل حرف می زنیم و ده ها و صد ها موسسه و انجیوی داخلی و خارجی برای اطفال مصروف اند و در قانون اساسی افغانستان رشد و انکشاف ذهنی و جسمی اطفال از وظایف حکومت گفته شده، بر عکس اطفال افغانستان در وضعیتی قرار دارند که از آنان به صفت عمال انتحاری و انفجاری استفاده میشود و به عوض تقویه کوریکولم مکاتب وزارت معارف در نظر دارد تعلیمات ابتدایی را از طریق غیر از مکتب رایج سازد. اولیای اطفال بیکار، بیمار، معتاد، آواره، گرسنه، بی تعلیم و بی تحصیل افغانستان میگویند که: ای رهبران موسسات خارجی و داخلی و ای دولتمردان افغانستان! لطفاً از خواب بیدار شوید و به عوض موتر سواری و مصرف پول های بین المللی در عکس گیری و نمایش وضعیت اطفال بینوای افغانستان در نمایشگاه ها و فلم ها، بخاطر بهبود وضعیت آنان عملاً کاری بکنید. چه زیبا گفته اند:
دو صد گفته چون نیم کردار نیستl

مادران و پدران بخوانند

2011-12-01T04:37:00.000-08:00

شماره 92/چهارشنبه 9 قوس 1390/30 نومبر 2011
در گرامیداشت از روز جهانی کودک
مادر بودن و پدر بودن هنر است
اسماعیل درمان
آنچه در اولین گام در ذهن بیشترین ما راجع به مادر و مادری خطور می کند، چهره ی زیبا، مهربان، فرشته-گونه و آسمانی، آغوش گرم، و احترام بیش از حد به مادر است. این نگاه کرد تقریباً جهانی است. نقش مادر در تربیت فرزند یک امر بدیهی و پذیرفته شده است و احترام به او در اکثریت قریب به اتفاق جوامع و فرهنگها نیز. البته این احترام درجات متفاوت دارد و از یک کلان-فرهنگ تا کلان-فرهنگ دیگر و حتا از یک خرده-فرهنگ تا خرده-فرهنگ دیگر می تواند متفاوت باشد.
لیکن در افغانستان چطور؟
کشور ما بنابر دو عامل عمده به مادران توجه متبارز دارد. عامل اولی سنت tradition و دومی دین religion است. در جامعه ی سنتی ما، خانواده هسته اساسی حمایت و پشتیبانی است، نه تنها در حوزه تربیت، بلکه در حوزه اجتماع و تحصیل و امور مالی. فرهنگ ما، فرهنگ خانواده محور و… است. گنجینه ادبی ما مملو از اشعار و قصه ها راجع به مادر است.
مهمترین نهاد حمایتی نیز خانواده و کلان-خانواده extended family است. با توجه به ناتوانی دولت در حمایت درست و موثر از شهروندان، مردم ما وابستگی به خانواده را حفظ و حتا آنرا تقویت کرده اند تا در فراز و نشیب زندگی همدیگر را یار و یاور باشند.
در همچو ساختاری، نقش زن حیاتی است. زن می شود ستون فقرات خانواده، و یکی از تولید کنندگان اساسی. حتا مرد اگر عقیم باشد، در بسیاری موارد اقدام به ازدواج مجدد میکند برای بقای نسل و تولید مثل. در همچو جامعه ای، بی فرزند بودن، بی ریشگی است؛ و در بسیاری موارد مساوی به ناتوانی و ضعف است. این، اهمیت زن را – چه مثبت یا منفی – بالا میبرد. زن مقدس می شود و مادر شدن یک فرآیند (پروسه) کاملاً طبیعی و قابل انتظار در جامعه.
عامل دومی، دین است… قرآن و حدیث بارها و بارها از زن و مادر یادآوری کرده اند. مادر در قرآن مقدس است؛ در حدیث نیز مقدس است. “بهشت زیر پای مادران است،” و حتا بلند حرف زدن در برابر والدین رفتار ناشایست و بی احترامی است. “ناخلف” شمرده شدن فرزند توسط والدین یک جزای بزرگ است. “نبخشیدن شیر” به فرزند یکی از عظیم ترین شکنجه هاست.
افغانستان، هم سنتی است و هم دینی. پس هر دو عامل در نوع نگاه و برخورد با مادران پررنگ اند. حالا پرسش این است که چرا مادری، بنابر ادعای من، هنر است؟
عامل اولی که در بالا ذکر کردم سبب می شود تا جامعه از زنان بصورت طبیعی انتظار تولید مثل و “اولادداری” داشته باشد و چه بسا این را در همان آوان نوجوانی و ابتدای جوانی خواهان باشد. هنوز بسیاری از دختران در سنین پایینتر از ۱۸ ازدواج کرده و وقتی به سن ۲۵ سالگی میرسند معمولاً بیشتر از دو طفل دارند! خانواده ها طبیعتاً انتظار دارند که زن حامله رسم فرزندداری را بداند، چون “مادری” جزیی از وظیفه اوست. با آنکه در فامیلهای افغان، در بسیاری موارد خواهران شوهر، مادر شوهر و نزدیکان خود زن در تربیت فرزند با او کمک می کنند، ولی آنچه معمولاً نادیده گرفته می شود، مهارت مادری کردن، هنر فرزند داری، و ظرافت این هنر است. چون وظیفه تولید فرزند و مادری برای زن شوهر کرده از قبل تعیین گردیده، آنچه از او انتظار برده می شود این است که وظیفه خود را انجام بدهد و تمام! درین میان، پرسشی که مطرح می شود این است که آیا این زن واقعاً رسم مادری را میداند یانه!…
چون مادر مقدس است، پس بی عیب و نقص است و خللی در رفتار او نیست. در حالیکه در بسا موارد مادران هنر مادری و فوت فن فرزندداری را نمی دانند. هستند مادرانی که در تربیت فرزندان خود غفلت می کنند؛ از تغذیه طفل چیز زیادی نمی دانند؛ از خشونت کار می گیرند؛ در باره مشکلات دوران طفولیت چیزی نمی دانند یا خیلی کم می دانند؛ طفل را در محیط های نامناسب قرار می دهند؛ نشانه های ابتدایی بعضی از امراض مهم را متوجه نمی شوند؛ در ترغیب کردن پدران در سهم گیری و همکاری برای تربیه اطفال بصورت موثر عمل نمی کنند، و…
داکتر دونالد وینیکات Donald Winnicott ، داکتر اطفال، روانشناس، و نظریه پرداز مشهور، بعد از مطالعه روابط مادران و اطفال شان، در بخشی از نظریات اش این موضوع را مطرح کرد که هیچ مادر بی عیب و نقصی وجود ندارد. بعبارت دیگر، همانطور که انسان کامل وجود خارجی ندارد، بهمان ترتیب مادر کامل وجود خارجی ندارد. آنچه او در عوض مطرح کرد این بود که مادران می توانند “مادران بسنده” یا good enough mother باشند، که رابطه با فرزند را با فراهم کردن محیط نگهدارنده holding environment برقرار میکنند.
به تعبیر وینیکات محیط نگهدارنده به نوع ارتباط میان مادر و طفل اطلاق می شود که در آن مادر، به عنوان یک انسان کاملاً عادی و ناکامل، به طفل خود عشق می ورزد، توجه می کند، و احساس اش را به او منتقل می کند. مادر به این نتیجه میرسد که تنها نام “مادر” را با خود حمل کردن کافی نیست، و به عنوان یک انسان عادی، که حالا مسوولیت فرزندداری بر دوشش گذاشته شده، تلاش کند تا در انتقال احساس و عشق مادری به فرزند عقب نماند. این رابطه سبب می شود تا طفل احساس امنیت کند و در سالهای بعدی بر بنیاد این احساس، رابطه مستحکم و باروری را با مادر برقرار و حفظ کند.
جدا از این نظریه، نظریه ها و روشهای متعددی برقراری یک ارتباط خوب با فرزند و تربیت او مطرح و در ده ها کتاب و نشریه به چاپ رسیده اند.
نوشته من نیز فقط تاکیدی است بر این که با وجود احترام به مادر و نقش او، این احترام نباید در سطح بماند؛ این توجه نباید در حوزه عاطفه و احساس محصور بماند؛ بلکه از این پتانسیل ها در بهبود نقش زن در اجتماع و تربیت فرزندان کار گرفته شود. به مادر باید احترام شود، به غریزه مادری و ابراز محبت او توجه شود، ولی در کنار آنها هنر مادری نیز آموزش داده شود.
بنابر این، برای تربیت نسل بهتر و سالمتر، به مادرانی نیازمندیم که هنر مادری بدانند.
برای این کار، بلند بردن سطح آگاهی از طریق مکاتب، انجمن های محلی و شهری، سازمان های حقوق بشری، شفاخانه ها و کلینک های صحی، رسانه ها و مطبوعات، و متنفذین محلی نقش مهمی ایفا خواهد کرد.
یادمان نرود که مادری هنر است
***
پدری نیز هنر است
مادری کردن هنر است؛ پدری کردن نیز هنر است. ولی همانطور که در جامعه ما، تصویر سنتی مادران نشان دهنده اینست که مادری را یک فن از قبل آموخته شده و طبیعی میدانند، تصویر سنتی پدران نیز نشان دهنده اینست که آنها در ابتدای زندگی فرزندان نقش چندانی نداشته باشند ولی بعد ها باید پدری کردن را بصورت طبیعی بدانند!
پدران نیز در فرهنگ ما بشدت قابل احترام اند. این یک ارزش بزرگ و قابل توجه است. لیکن آیا تنها بسنده کردن به این کافیست و این پرسش مطرح نمی شود که آیا تمام پدران، پدری کردن را می دانند؟
معمولاً در جامعه سنتی ما، به نظر میرسد که پدران در سالهای اولیه زندگی فرزندان شان سهم عمده ای نمی گیرند. بزرگترین مسوولیت شان شاید این باشد که در بیرون از منزل کار کنند و “نان آور” فامیل باشند. معمولاً پدران در کار خانه، پاک-کردن و شستشوی طفل، تعویض کردن لباس یا بوتل شیر، غذا دادن، و…اشتراک چندانی نداشته و تربیه طفل را تقریباً به طور کامل به همسران شان میسپارند. بصورت خلاصه، با آنکه مردان رؤسای خانواده و افراد مقتدر فامیل بشمار میروند، اما معمولاً دور از دسترس فرزندان خود بوده و بندرت شرکای فعالی در تربیت فرزندانشان محسوب میشوند.
از منظر روانشناسی رشد، حضور پدر و مادر هر دو در رشد و انکشاف طفل و ساختار شخصیتی او اثر مستقیم، عمیق و ماندگار دارد. هم پدر و هم مادر ویژگی های شخصیتی و رفتاری مخصوص به خود را داشته که در صورت توجه و تربیه موثر طفل، اثرات مثبت و پایداری به جا میگذارند.
اما مهم این است که این حضور چگونه باشد. به یاد داشته باشید که وجود هر پدری مفید نیست، همانطور که وجود هر مادری مفید نیست. پر واضح است که زندگی اطفال تحت تاثیر پدرانی که:
-از نظر عاطفی حضور دارند،
-برای فرزندان خود ارزش قائل میشوند،
-و در ناراحتیها و نگرانیها میتوانند فرزندانشان را آرام کنند بسیار بهتر میشود. لیکن در عوض پدرانی که:
-خشونت میورزند،
-عیبجو هستند،
فرزند خود را تحقیر، سرزنش و بیش از حد نکوهش میکنند،
-و یا از نظر عاطفی سرد هستند، جوابگوی نیازهای احساسی اطفال شان نیستند و به این نیاز ها غفلت می ورزند میتوانند بشدت به فرزند خود صدمه برسانند. نظریه دلبستگی attachment theory نشان میدهد که چگونه حضور “نقش پدری” برای طفل حیاتی است و در تثبیت “امنیت درونی” و “اعتماد به نفس” طفل تاثیرگذار است. شواهد روزافزون علمی حاکی از آن است که پدرهای علاقمند، بویژه آنهایی که از نظر عاطفی در دسترس هستند “emotionally available”، در خوشبختی فرزندانشان نقش منحصر به فردی را ایفا میکنند.
بخشی از تاثیر پدران بر فرزندان در زمینه های روابط با دوستان و کارکرد تحصیلی است. اطفالی که پدران شان از احساسات شان باخبر اند و در قسمت کارخانگی و نظارت بر روابط اجتماعی و تعلیمی آنها فعالتر عمل می کنند، در تعلیم و نقش اجتماعی خود بصورت کل موفق تر اند.
برعکس پدری که نسبت به عواطف فرزندانش خشن، ایرادگیر یا بی اعتناست، میتواند تاثیری بسیار منفی بر آنها بگذارد و احتمال آن که فرزندان چنین پدری در انجام کارخانگی و رشد تعلیمی ناموفق باشند، با دوستانشان بیشتر جنجال کنند و از سلامت روانی خوبی برخوردار نباشند، بیشتر است.
یکی از مهمترین راههای ارتباط با فرزندان، بازی کردن با آنهاست. در بسیاری از فرهنگها پدران معمولاً بازی های را انجام میدهند که با فعالیت جسمی و هیجان بیشتری همراه است. گفته می شود اطفالی بهترین مهارتهای اجتماعی را در خود پرورش میدهند که پدرانشان ارتباط مثبتی با آنها برقرار کرده و اجازه میدهند که طفل خود مسیر بازی را تعیین کند. برخی پدران در نقش راهنمایان عاطفه هستند. آنها عواطف منفی کودک را نادیده نمیگیرند یا با آن مخالفت نمیکنند، بلکه به فرزندانشان نشان میدهند که آنها را درک و سپس آنها را راهنمایی میکنند تا نسبت به احساسات منفی خود عکس العمل مناسبی نشان دهند.
طبق بررسیها، اطفالی پایین ترین نمرات و بدترین روابط اجتماعی را دارند که پدرانشان سرد، قدرت طلب، ستیزه جو و مداخله گر اند. در یک تحقیق پژوهشگران متوجه شدند پدرانی که طی یک تمرین بازی ویدئویی فرزندانشان را مسخره و تحقیر میکردند و برای اشتباهاتشان آنها را سرزنش میکردند یا کنترل بازی را خود به دست میگرفتند و به کودکان نشان میدادند که بی کفایت هستند، فرزندانشان بیشتر از بقیه دچار مشکل بودند. این بچه ها با دوستانشان رفتارهایی ستیزه جویانه داشتند، در مکتب ناموفقتر از دیگران بودند و مسائلی داشتند که معمولاً به کارهای غیرقانونی و خشونت در آنان منتهی میشد.
با توجه به اهمیت حیاتی پدران در تربیه و رشد اطفال، اگر شما پدر شده اید یا دوستان و آشنایان تان متاهل و صاحب فرزند اند، به این نکات توجه کنید:
برای فرزندان تان حضور عاطفی و فیزیکی داشته باشید
در دوران باستان پدر از طریق جنگیدن و شکار کردن از فرزندانش حمایت میکرد. طی قرنها این نقش به نان آور تبدیل شد. او از طریق کار کردن پول به دست میآورد تا برای حفظ امنیت فرزندانش کرایه منزل، مخارج خورد و خوراک و مخارج تحصیل را هزینه کند، اما امروز بار دیگر نقش پدر در آستانه تغییر است تا سطح دیگری از حمایت را برای فرزندانش فراهم آورد و در نتیجه این حمایت، فرزندش از نیروهای مخربی مانند دار و دسته های خلافکار، مواد مخدر و … حفظ شود. علم به ما میگوید که دیگر همه روشهای سنتی نمیتواند مشکل گشا باشد. امنیت فزیکی و بالاخص روانی فرزندان رابطه مستقیم با نوع رابطه آنها با پدران شان دارد و بر این پایه استوار است که مردها باید علاوه بر حضور فیزیکی در خانه، حضور عاطفی نیز داشته باشند.
در جریان رشد اطفال تان باشید
بررسی های انجام شده نشان می دهد که کیفیت رابطه پدر-فرزند به مقدار زمانی که با هم می گذارنند ارتباط دارد. اگر پدران آگاهانه تلاش نکنند که بخشی از زندگی روزانه فرزندانشان باشند بتدریج از آنان دور خواهند شد و جزئیات ظریف و تغییرات رفتاری و خلقی که به تدریج در کودکان رونما میگردد از دیدشان پنهان خواهد ماند. در حقیقت با انجام کارهای سنتی به اصطلاح “زنانه” (مانند غذا دادن به کودک) است که مردان به عنوان عضوی منسجم و ضروری برای خانواده به شمار میآیند. پدرها باید به این مهم توجه داشته باشند که زندگی خانوادگی فقط برآورده کردن نیازهای مادی خانواده نیست، بلکه حضور هر روز و برآورده ساختن نیازهای عاطفی و جسمانی به طور همزمان در تربیت فرزند نقش بسزایی دارد. درحالیکه کودکان بزرگ میشوند و در فعالیتهای بیشتری در خارج از خانه شرکت میکنند، شاید برای پدرها دشوار شود که فرصتی را بیابند تا با فرزندانشان تنها باشند، بنابرین برای آنها توصیه میشود به گونه ای برنامه ریزی کنند که بتوانند با فرزند خود اوقاتی را به تنهایی بگذرانند.
گفتگو کردن در هر سنی باارزش است. ضرب المثلی میگوید: «برای بزرگ کردن یک بچه به یک قوم نیاز است.» خوب است با افرادی که در زندگی روزانه فرزندتان نقش دارند آشنا شوید، مثلاً دوستان و همصنفی هایش، و والدین دوستانش. دروازه ی خانه تان را روی همصنفی هایش بگشایید. کوشش کنید به علاقمندیها و نگرانیهایشان گوش کنید و با آنها هماهنگ شوید. سرانجام اینکه درک کنید هر زمان در کنار خانواده تان هستید، بارها و بارها فرصت دارید که با فرزندتان ارتباط برقرار کنید.
تعادل میان کار و زندگی فامیلی
معمولاً مردان وقت بیشتری را برای کار صرف می کنند که این یا از روی ناچاری مفرط و فقر است یا همینطور عادت کرده اند و حتا بدون نیاز مالی شدید، وقت کمتری را با اعضای فامیل سپری می کنند. این سبب می شود تا نتوانند از لحاظ عاطفی و جسمی و بصورت موثر در کنار فرزندان خود باشند. در واقع حل این تضاد برای مرد که هویت اصلی او نان آور بودن خانواده است، کار ساده ای نیست.
معمولاً مردان در جامعه ما طوری تربیت می شوند که:
یک: باور کنند سختکوشی و ساعتهای طولانی کار کردن نشانه تعهد به خانواده است.
دو: با آوردن پول و غذا به خانه مسوولیت شان تمام می شود و لازم نیست در کار دیگری سهم بگیرند.
لیکن مردان باید متوجه این واقعیت باشند که اگر تغییری درین حوزه ایجاد نکنند، خطر این وجود دارد که از فامیل خود بیشتر و بیشتر دور گردند و روزی شود که حتا شخصیت و عادات اطفال خود را درست نشناسند و آنها را نفهمند. به طور کلی، سالمترین محیط خانوادگی محیطی است که در آن پدر مسوولیت پدری و مادر مسوولیت مادری را بداند و طبق آنها با اولاد رفتار کند.

اطفال بامیان در معدن ذغال سنگ کار میکنند

2011-11-13T03:17:00.000-08:00

شماره 91/یکشنبه 22 عقرب 1390/13 اکتوبر 2011
یک پژوهش که توسط “کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان” و “شبکه حمایت اطفال” (یک شعبه یونیسف سازمان کودکان ملل متحد) انجام شده، می گوید که به تازگی حدود 200 کودک دیده شده اند که در معادن ذغال سنگ در ولایت بامیان کار می کنند.
افغانستان یکی از فقیرترین کشورهای جهان می باشد. کودکان نیمی از نفوس این کشور می باشند. یک چهارم از کودکان افغانستان پیش از سن 5 سالگی جان خود را از دست می دهند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر همچنان دریافته است که تعدادی از این اطفال در معادنی کار می کنند که توسط دولت اداره می شود. اما وزیر معادن افغانستان گفت که “آنها شمار زیادی نمی باشند”. شهرانی جنگ 30 ساله را سرزنش کرد که سبب شده است خانواده های فقیر افغان اجازه دهند کودکان شان در معادن کار کنند. او گفت: “تمام آن سال ها برای مردم روزگار دشواری بوده است”.
موسسه تفحص جیولوژیکی امریکا دریافته است که افغانستان معادن ذغال سنگ با مقادیر “متوسط تا فراوان” دارد، هرچند که برخی از این معادن در قسمت های عمیق و دور از دسترس می باشند.
بررسی جیولوژیکی امریکا همچنان می گوید که از این منابع ذغال سنگ غالبا برای راه اندازی صنایع کوچک، مانند تولید سمنت، نساجی، تولید غذا و منبع انرژی خانوارها استفاده می گردد.
در سوی دیگر، در افغانستان کار اطفال در معادن ممنوع نشده است. دولت افغانستان می گوید که حدود 1.2 میلیون کودک افغان به کارهای چند ساعته و تمام روز در این کشور فقیر مشغول هستند. اما یک گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان که در سال 2010 منتشر شد، می گوید که حدود 15 میلیون کودک در افغانستان به نوعی مشغول کارهای درآمدزا هستند.
عبدالاحد فرزام، مسوول کمیسیون مستقل حقوق بشر در بامیان می گوید از آنجایی که بسیاری از معادن غالبا در مناطق دورافتاده موقعیت دارند، کار اطفال با خطرهایی در معادن ذغال سنگ همراه می باشد؛ خطرهایی مانند ابتلا به سرطان، بیماری های تنفسی و حتا انفجار در معادن. علاوه بر این، آقای فرزام از سوء استفاده جنسی کارفرمایان در این گونه معادن ابراز نگرانی می کند. او می گوید: “ما از سوء استفاده از اطفال نگران هستیم؛ چرا که آنها تمام شب و روز با یکدیگر در آن معادن می مانند”.
رویترز / عاصف حسینی

کار خانگی

2011-10-27T09:23:00.000-07:00

شماره 90/چهارشنبه 4 عقرب 1390/26 اکتوبر 2011

اطفال عزیز!
ببینید که چهره یک طفل چگونه با تغییر حالت ابرو، چشم و دهن به حالات خوشحال، غمگین، وحشتزده، متعجب، ناراحت و (خوشحال و متعجب) تبدیل میگردد. شما هم اگر ممکن باشد اولاً چهره خود یا دوستان تان را رسم کنید و بعد با تغییر حالات ابرو ها، چشم ها و دهن ببینید که چهره انسان با تغییر کوچک در ابرو، چشم و دهن چقدر تغییر میکند و بنابران سعی کنید در هر حال چهره خود را با دیگران خوشحال نشان دهید.

پشی پشی

2011-10-27T09:12:00.000-07:00

شماره 90/چهارشنبه 4 عقرب 1390/26 اکتوبر 2011
به انتخاب اناهیتا سیاووش
پشی پشی،
سر کندوچه بشی،
کندوچه لور شد،
سوز پشی کور شد

صلح، خواست کودکان

2011-10-13T23:10:00.000-07:00

شماره 89/چهارشنبه 20 میزان 1390/12 اکتوبر 2011

خوشحالی اطفال جرمنی در روز وحدت دو آلمان

2011-10-13T22:04:00.000-07:00

شماره 89/چهارشنبه 20 میزان 1390/12 اکتوبر 2011

تا به کی؟

2011-10-13T22:01:00.000-07:00

شماره 89/چهارشنبه 20 میزان 1390/12 اکتوبر 2011
به انتخاب اناهیتا سیاووش
تا به کی اولاد افغان تا به کی؟
تا به کی هان تا به کی هان تا به کی؟
کوکوی مرغ سحر آمد به گوش
خُرخُر خواب پریشان تا به کی؟
هست مکتب جان ملت جان ما
تا به کی باشیم بی جان تا به کی؟
کودکان را مکتب است و مدرسه
خاکبازی در بیابان تا به کی؟
استاد عبدالهادی داوی «پریشان»

صلح، خواست کودکان

2011-09-27T08:49:00.000-07:00

آزار و اذیت اطفال اهل هنود و سکهـ در مکاتب افغانستان

2011-09-14T08:42:00.001-07:00

شماره 87/چهارشنبه 23 سنبله 1390/14 سپتمبر 2011
تعدادی از افراد اهل هنود و سکهـ می گویند: اطفال آنان در مکاتب دولتی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و به همین دلیل مجبور به ترک مکتب می شوند.
آزار و اذیت شدن فرزندان برخی از خانواده های اهل هنود و سکهـ در مکاتب افغانستان سبب شده تا آنان اطفال شان را غرض کسب آموزش به هند و پاکستان بفرستند.
این افراد می گویند: در حال حاضر اطفال شان را به مکاتب خصوصی می فرستند، ولی آن عده از اطفالی که در مکاتب دولتی شامل می شوند، پس از گذشت مدتی مجبور به ترک مکتب می شوند زیرا به گفتهء برخی از خانواده های اهل هنود و سکهـ، فرزندان شان هر روز هنگام رخصتی از مکتب از سوی شاگردان مورد لت و کوب قرار می گیرند.
اطفال اهل هنود در این مورد چنین می گویند:
«همصنفان ما، ما را به نام های هندو و کافر صدا می زنند، به ما می گویند در سر تان کچالو می بندید و کلاه ما را از سر ما بیرون می کنند، هنگام رخصتی مکتب ما را لت و کوب می کنند.
ما از آنان می خواهیم تا با ما مانند دوست و برادر برخورد نمایند، زیرا ما با آنان هیچ فرقی نداریم.
معلمان نیز مانع همصنفان ما نمی شوند، تا ما را اذیت نکنند.»
بزرگان اهل هنود و سکهـ می گویند: با وجودی که آنان افغان اند ولی مسلمانان ساکن در افغانستان آنان را افغان نمی پندارند و به همین دلیل اطفال شان را در مکاتب مورد آزار و اذیت قرار می دهند.
رویندر سنگهـ یکی از این افراد در مورد گفت:
«اصلاً ما با مردم محل مشکل داریم زیرا آنان نمی دانند که ما افغان استیم و به همین دلیل در کوچه و بازار ما را اذیت می کنند و به ما دشنام می دهند، اطفال ما از ترس آزار شان به مکتب نمی روند.
ما از مردم می خواهم تا تاریخ افغانستان را مطالعه کنند و به اطفال شان نیز بفهمانند که ما نیز مانند آنان از افغانستان استیم نه از هندوستان و یا کدام کشور دیگر، پس نباید با ما برخود زشت نمایند.»
بزرگان اهل هنود و سکهـ می گویند: در گذشته آنان با چنین مشکلات مواجه نبوده اند ولی سه دهه جنگ در کشور، دامنهء تبعیض نژادی را گسترده ساخته است و در حال حاضر آنان از تمام حقوق فردی در افغانستان محروم اند.
رایل سنگهـ مسوول درمسال کارتهء پروان در مورد چنین می گوید:
« به تعداد یک صد طفل اهل هنود در کابل از تعلیم محروم اند، ما از تمام حقوق ما در حال حاضر محروم استیم. اطفال ما در کوچه و بازار اذیت می شوند در مکاتب اذیت می شوند.
من چهار فرزند دارم دو فرزند بزرگم در هند مصروف آموزش اند و یک فرزند دیگرم در مکتب خصوصی درس می خواند.»
مقام های وزارت معارف افغانستان مشکلات یاد شده را تایید می کنند، ولی این مقام ها می گویند: اقلیت های اهل هنود و سکهـ که در کابل سکونت دارند تا به حال جهت حل این معضله به وزارت معارف مراجعه نکرده اند.
امان الله ایمان سخنگوی وزارت معارف در صحبت اختصاصی با رادیو آزادی گفت: هیچ کس حق ندارد اتباع افغانستان را به خاطر زبان یا مذهب، مورد تمسخر قرار دهد.
وی افزود:
«هیچ کس حق ندارد خلاف قوانین و مقررات معارف افغانستان یک شاگرد را توبیخ کند، خواه معلم باشد یا شاگرد.
اگر مشکلات اهل هنود جدی باشد وزارت معارف در قسمت حل مشکلات شان با آنها همکار است و خواهد بود.
ما چندین مرتبه به آنان گفته ایم تا در قسمت اعمار مکتب برای اهل هنود با ما در تماس شوند ما در قسمت اعمار مکتب، ارسال استادان به مکاتب شان و پرداخت معاش برای معلمان با آنان همکاری خواهیم کرد..»
اهل هنود و سکهـ از جمله اقلیت های مذهبی در افغانستان اند که در حال حاضر تعداد شان در کشور به سه هزار خانواده می رسد.
از جمع این سه هزار خانواده، یک صد و هژده خانواده در کابل به سر می برند و متباقی در ولایت های خوست، هرات، غزنی، کندهار و جلال آباد سکونت دارند.
رادیو آزادی

آزار و اذیت اطفال اهل هنود و سکهـ در مکاتب افغانستان

2011-09-14T08:42:00.000-07:00

کار خانگی

2011-08-29T07:33:00.000-07:00

شماره 86/یکشنبه 6 سنبله 1390/28 اگست 2011
برادران و خواهران عزیز!در این شماره عکس های پرندگان را می بینید از شما خواهش میکنیم که با دیدن این پرندگان نام هر یک را از شمار نام هایی که توسط اعداد در پایان مشخص شده پیدا نموده در زیر تصویر پرنده فقط عدد را بنویسید।

لیونل مسی، برترین بازیکن فوتبال جهان به اسلام مشرف شد

2011-08-23T08:34:00.000-07:00

شماره 85/ یکشنبه 30 اسد 1390/ 21 اگست 2011
لیونل مسی برترین بازیکن فوتبال جهان که اهل آرژانتین است از مسلمان شدنش در ماه مبارک رمضان خبر داد। وی پس از مسلمان شدنش گفت : اسلام حامل پیام صلح و محبت است و با مسلمان شدن فرد شخصیت اسلام در مسلمان نمایان میشود। وی اضافه کرد : در مورد اسلام و مسلمان شدن به قناعت کامل رسیده ام و امیدوارم دوستان ، نزدیکان و خانواده ام دیدگاهشان به من پس از مسلمان شدنم عوض نشود.مسی سفیر صلح سازمان ملل در سال 2010 بوده و تیم شان لوگوی یونیسف را به شکل افتخاری در لباس هایشان تاپه کرده اند.

forum.98ia

هفته جهانی تغذیه با شیر مادر

2011-08-23T08:09:00.000-07:00

شماره 85/ یکشنبه 30 اسد 1390/ 21 اگست 2011
کاووس سیاووش
روز 1 تا 7 اگست مطابق با دهم تا شانزدهم اسد مصادف بود با هفته جهانی تغذیه با شیر مادر.شیر مادر از جمله عمده ترین و بهترین مواد غذایی برای اطفال است. بر طبق تحقیقات دانشمندان و پژوهشگران ضریب هوشی طفلی که با شیر مادر تغذیه میکند هفت الی دوازده و نیم درجه بلند تر از اطفالیست که با شیر مادر تغذیه نمیشوند.تغذیه کودک با شیر مادر طفل را از مریضی هایی چون امراض تنفسی، قلبی و غیره دور نگهداشته و مادران را نیز از انواع و اقسام امراض خطرناکی چون سرطان حفاظت میکند.وضعیت اطفال شیر خوار افغانستانبا وجود فواید و مزایایی که در بالا به آن اشاره شد؛ در افغانستان متأسفانه مادران مطابق وقت معین شیر دادن که از بدو تولد تا سن دو سالگی است، اطفال خود را شیر نمیدهند.جالبتر از همه اینکه در بعضی نقاط کشور مادران عزیز به حق اطفال خود ظلم نموده و به آنان بر علاوه اینکه شیر به وقت و اندازه معین نمیدهند، بر عکس بخاطر به خواب رفتن به اطفال شان مواد مخدر میدهند که این خود فاجعه یی بزرگ است.پیشنهادات اطفال برای بهبود این وضعیت:- وزارت صحت افغانستان باید بخاطر ارتقای آگاهی مادران عزیز اعلانات در مورد مزایا و فواید تغذیه با شیر مادر از طریق رسانه های جمعی به نشر برساند تا مادران بدان وسیله تشویق شوند که اطفال شان را شیر دهند.- باید از طریق وزارت صحت برای تمامی زایشگاه های خصوصی و دولتی رسماً گفته شود تا دکتران آنها در زمان ولادت برای مادران از فواید شیر مادر سخن گفته و آنها را در زمینه رهنمایی نمایند.- وزارت معارف اهمیت شیر مادر را در مضامین درسی بگنجاند.- صندوق بین المللی اطفال باید پوستر ها، بروشر ها و اعلانات صوتی، تصویری و چاپی از طریق رسانه ها در رابطه به اهمیت شیر مادر به نشر برساند.

شعر كودكانه ییكه جهان را شگفت زده كرد

2011-07-31T02:52:00.000-07:00

شماره 84/یکشنبه 9 اسد 1390/31 جولای 2011

این شعر كاندیدای شعر برگزیده سال 2005 شده। توسط یك كودك آفریقایی نوشته شده و استدلال شگفت انگیزی دارد:

وقتی به دنیا می آیم، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم، وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم، وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم… و تو، آدم سفید! وقتی به دنیا می آیی، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی، وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای، وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی، و وقتی می میری، خاكستری ای… و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟

آینده

جای تأسف است که در همه کشور یک میدان معیاری فتبال نداریم

2011-07-07T09:38:00.000-07:00

کاش چنین میدانی میداشتیم تا مسابقات افغانستان و فلسطین در آن دایر میشد، و امروز از نبود آن شرمنده نمی بودیم

در مسابقات فتبال که میان تیم های افغانستان و فلسطین صورت گرفت به دلیل نبود میدان فتبال معیاری در کابل تیم های افغانستان و فلسطین به عوض کابل این مسابقه را در شهر دوشنبه تاجکستان راه اندازی نمودند.
جای تأسف است در حالیکه تاجکستان غریب ترین کشور آسیای میانه و دولت خودگردان فلسطین در زیر آتش توپ و تانک اسرائیل میدان فتبال دارند ولی افغانستان که چهل کشور جهان در آن حضور دارد و میلیارد ها دالر ظاهراً در این کشور به مصرف رسیده حد اقل یک میدان فتبال معیاری ندارد. در بودجه عادی سال 1390 دولت افغانستان به مجموع تربیت بدنی و سپورت کشور 434.5 دالر مد نظر گرفته شده، برای تیم تازه وارد کریکت که طی سالهای اخیر رواج یافته به طور علیحده وفوقالعاده در بودجه عادی سال1390 مالی 6383 دالر مد نظر گرفته شده در حالیکه فتبال با داشتن بیش از نیم قرن سابقه در کشور حد اقل یک میدان معیاری ندارد و به آن در این بودجه توجه نشده. این مسأله شاید به اتوریته افغانستان در جامعه جهانی خیلی صدمه وارد کند که فلسطینی که هنوز اداره خود گردان میباشد و تاجکستانی که غریب ترین کشور آسیای میانه به شمار میرود به فتبال جوانان خود توجه دارند ولی افغانستانی که جامعه جهانی روزانه صد ها میلیون دالر در آن مصرف میکند حد اقل یک میدان فتبال ندارد. کاش رهبران کشور یکی از موتر های تعقیبی شان را میفروختند و از پول آن یک میدان معیاری فتبال میساختند تا از این رسوایی نجات می یافتیم.
مردم از شنیدن اینکه نتایج این مسابقات 3 بر 1 به نفع تیم فلسطین پایان یافت چندان تعجب نکردند چون همه میگفتند وقتی میدان سپورتی نباشد فتبالیستان در کجا مهارت شان را ارتقا می بخشیدند؟
قابل یاد آوریست که حکومت در مورد میدان های فتبال اصلاً فکر نمیکند چنانکه در میدان معیاری فتبال پلیتخنیک خیمه لویه جرگه را بر افراشت و اخیراً میدان کوچک فتبال اطفال مکروریان چهار را به مافیای زمین داد تا بلند منزل اعمار کنند.

در میدان فتبال پلیتخنیک خیمه لویه جرگه زدند

صحنه تخریب میدان کوچک فتبال اطفال مکروریان چهارم

چیستان ها

2011-06-30T07:55:00.000-07:00

شماره 82/شنبه 9 سرطان 1390/30 جون 2011

چیست آن چیست که با برگ پناهی دارد
جامۀ سوسنی و سبز کلاهی دارد
سینه اش چاک نمایند و سرش را ببرند
عجب است اینکه نه جرمی نه گناهی دارد
(بادنجان)
***
عجایب صورتی در شام دیدم
اگر گویم کسی باور ندارد
درختی بر سر او کاسۀ آب
در آن ماری که دم و سر ندارد
(چراغ تیلی)
***
یک جفت کبوتران ابلق
هستند جدا جدا معلق
پرواز به آسمان نمایند
از خانه خود برون نیایند
(چشم)
***
آن چیست که در هواست وی را مسکن
بهر تن آسمان بود پیراهن
از گریه او شود جهانی خرم
وز خنده او شود جهانی روشن
(ابر)
***
چیست آن گل دمیده بر لب جو
قطره ژاله ای چکیده بر او
صورتش شکل صورت انسان است
مظهر محبت و رونق بستان است
(ګل بنفشه)

سنجاقک

2011-06-20T08:14:00.000-07:00

شماره 80 و 81/شنبه 28 جوزای 1390/18 جون 2011
(برای خردسالان)
این داستان را بزرگتر ها برای کودک قبل از مکتب بخوانند.
در جنگلی که حیوانات گوناگونی در آن زندگی می کردند، «چوچه گک زیبا» یی به دنیا آمد. مادرش به افتخار به او گفت: تو آن قدر رشد می کنی و بزرگ می شوی تا مثل پدرت قوی و شجاع بشوی.

چوچه گوزن وقتی ایستاد زانو هایش لرزید. او کم کم یاد گرفت بایستد و قدم بزند. مادرش او را بو کشید و گفت:«آنها گلهای کوچک هستند… آن یکی پروانه است… این دو حیوانی که می بینی، یکی خرگوش و دیگری موش است.»
مادرش او را همراه خودش برد تا پدرش را به او نشان بدهد.

آه! پدرش یک گوزن نر زیبا بود!وقتی چشم چوچه گوزن به پدرش افتاد گفت: پدر! من شما را خیلی دوست دارم.
پدرش به او سفارش کرد: تو هم می توانی یک گوزن بزرگ و قوی بشوی؛ ولی باید به حیوانات ضعیف جنگل کمک کنی.
چوچه به دنبال مادرش به راه افتاد.مادر هم به او سفارش کرد با حیوانهای دیگر مهربان باشد.چوچه گکبه حیوانات دیگر کمک می کرد.

يک روز هوا گرم و آسمان سرخ شد.چوچه گوزن با سر و صدایش هشدار داد: چی شده مادر؟

مادرش فریاد کشید: آتش! جنگل آتش گرفته است.
این آتش سوزی، برای حیوانها یک بدبختی بود. همۀ آنها مجبور شدند برای زندگی، یک جای جدیدی پیدا کنند. آنها، زمستانی سرد را در پیش داشتند.

«چوچه گک عزیز» هر چه بزرگتر می شد، علاقه اش به پدرش بیشتر می شد. چوچه گک بزرگ شد و دیگر چوچه نبود. حالا دیگر چوچه گک یک گوزن نر جوان و زیبا بود. او در يک روز بهاری با گوزن زيبایی ازدواج کرد.

او از همۀ جوانهای آن جنگل دفاع می کرد. مواظب حیوانات کوچکتر بود. او در کنار آنها، در صلح و آرامش زندگی می کرد و خوشبخت بود.

نان آوران کوچک

2011-06-11T09:12:00.000-07:00

روز 12 جون روز جهانی مبارزه علیه کارکودکان نامیده می شود.صدها میلیون کودک دختر و پسر درسراسرجهان به کار می پردازند که به این سبب ازتحصیل، تندرستی و حقوق اولیه خودمحروم می گردند.در افغانستان نیز میلیونها کودک کار می کنند.

نان آوران خانواده ها / بر اساس گزارشهای رسمی، یک میلیون طفل در افغانستان کار می کنند. شمار دقیق آنها معلوم نیست. واقعیت آن است که اطفال زیادی بین 8 تا 16 ساله نان آوران اصلی خانواده هایشان هستند. "کودکان زباله کش" در افغانستان/ اکثر اطفال، به ویژه دختران با جمع آوری اشیای قابل استفاده از زباله دانی ها «پول» در می آورند. آنها روزانه بین 10 تا 50 سنت کمایی می کنند. بیش از 6 میلیون نفر در افغانستان زیرخط فقر زندگی می کنند. هر سنت اضافی به مخارج زندگی آنها کمک می کند. هیچ بازاری بی کودکان فروشنده نیست / اکثر کودکان در بازارهای بیشمار افغانستان با فروش ترکاری و میوه جات به خانواده های خود کمک مالی می کنند. روز کار آنها از طلوع آفتاب شروع شده و تا غروب آفتاب ادامه می یابد. وقتی برای کارخانگی نمی ماند / این دختر که لباس مخصوص مکتب پوشیده است، نمونه دختران افغانستان است. او با خود یک آفتابه پلاستیکی و یک گیلاس آب دارد تا با فروش آب عطش کابلی های تشنه را فروش می نشاند. وقتی برای کارخانگی مکتبش باقی نمی ماند. گفته می شود حدود 6 میلیون طفل در افغانستان به مکتب می روند. مکتب زندگی / برای بسیاری از اطفال افغانستان، مکتب زندگی یگانه مکتب است. کسی که می تواند در یک کارگاه کار کند، خوشبخت ترین طفل پنداشته می شود. در افغانستان به کودکان کارگر کمترین مزد پرداخته می شود. به طور اوسط یک مرد بالغ، روزانه بین 4 تا 5 یورو به دست می آورد. سوء استفاده / حکومت افغانستان می گوید که «باندهای گدایی» وجود دارند. شیوه کار آنها طوری است که یک گدا با چند کودک یکجا گدایی می کند تا ترحم مردم را جلب کند. خانواده های اطفالی که کودکانشان در این گدایی مورد سوء استفاده قرار می گیرند، خوشند که از این طریق روزانه چند سنتی برای امرار معاش به دست می آورند. وقت کم برای بازی های طفلانه / این کودکان هراتی وقت کمی برای بازی های طفلانه دارند. آنها تمام روز باید زباله جمع کنند. ولی همین که مجال کوتاهی برای استراحت دست می دهد، شوق طفلانه بازی کردن در آنها بیدارمی شود. مانند این سه طفل اکثر اطفال افغانستان تشله بازی می کنند.

بهبودی / بهبودی در وضع کار اطفال در افغانستان درچشمرس قرار ندارد। در صورتی که کارهای بازسازی کاهش داده شوند، برای بسیاری از مردم، به ویژه برای اطفال این کشور پیامد ویرانگری دارد।

دویچه وله

خواهران و برادران عزیز: روز اطفال به شما مبارکباد!

2011-06-01T06:00:00.000-07:00

گرد آورنده : کاووس سیاووش
به بهانه روز جهانی اطفال این ترانه را به آن اطفال عزیز تقدیم مینمایم که مکتب ندارند ، نان آور ندارند واز صبح تا شام به خاطر پیداکردن یک لقمه روزی حلال به کار های شاقه مصروف اند. بیایید به خاطر شگفتن لبخند بر لبان همان طفلی که غذا ندارد، دوا ندارد، لباس ندارد، مکتب ندارد، مادرش مرده، پدرش مرده و خانه و سرپناه ندارد، طلفی که طعمۀ انفجار و انتحار و جنگ است این ترانه را با او یکجا در روز اطفال سردهیم.
او که از جنگ وتفنگ متنفر است بیایید با او لحظه یی (بازی اسپکانی) را بازمزمه این ترانه اجرا کنیم زیرا بزرگان مملکت پرداختن به مسایل اطفال را برای خود کسر شأن میدانند و مؤسساتی که برای اطفال کار میکنند مصروف تدویر ورکشاپ ها میباشند.
سر کوه بالا شدم
صدای جنگ آمد
تیر وتفنگ آمد
***
خانه ملک بچه شد
دیگ لیتیش چپه شد
خدا روزیش کنه
نان فتیریش کنه
اسپک چوبیش کنه
چو – چو – چو
***
ده کردا میدویدم
ده پایم خار خلید
میخ پیزار خلید
دل بابیم سوخت بریم
خرید یک اسپک بریم
چو – چو – چو
***
اسپکم جو میخوره
کرپ وکروپ کده
اوه که شوروپ کده
اسپک ما میدوه
قیزی خوده میجوه
چو – چو – چو
***
اسپکم نور میخوره
میره بالا وپایین
می کشه باز وشاهین
اسپک ما تور خورده
سرش ده او خور خورده
چو – چو - چو

تقدیم به آموزگارعزیز !

2011-05-24T07:39:00.000-07:00

در تقویم رسمی افغانستان روز 3 جوزا مصادف است به روز معلم یا آموزگار،صرف نظر از اینکه از این روز امسال بطور رسمی تجلیل میشود یا نه ؟ به احترام مقام معارف و آموزگاران عزیز شعری از استاد عبدالهادی داوی پریشان را به آن معلم گرانقدر تقدیم میداریم که ماه هاست بدون معاش مصروف تدریس اطفال در مکاتب افغانستان میباشد و در شرایط دشوار اقتصادی با یک پیرهن ، کرتی وپتلون مندرس سالهاست به مکتب رفت وآمد میکند وشیره جانش رادرگرد بادتباشیر اخلاصمندانه به خورد نسل آینده میدهد .
شبی با خرد گفتم ای پیرعارف
زمستقبل ملتم بیش خائف
چی سازیم تا جان بریم از مخائف
برآورد سرگفت پیرمکائف
معارف،معارف،معارف،معارف

به مشرق ببین حال احوال جاپان
به مغرب ببین حالت آل عثمان
چی بود آنکه دادش ترقی نمایان
چی بود آنکه کردش به مطلب مصادف
معارف،معارف،معارف،معارف

چرا در جهان تیغ حکم آخت یورپ
چرا برسربحر تاخت یورپ
چرا بر هوا آشیان ساخت یورپ
براسرار فطرت کی اش کرد واقف:
معارف،معارف،معارف،معارف

به بهانه روز معلم!

2011-05-22T07:48:00.000-07:00

درگرامیداشت از روز معلم تلاش کردیم نظریات کارشناسان تعلیم وتربیه را پیرامون سیر تغیروانکشاف نصاب درسی مضمون دری صنف اول مکاتب به خوانندگان تقدیم کنیم ، اما از اینکه وزارت معارف خلاف قانون چنین حقی را به کارشناسان موظف در آن وزارت قایل نیست که به رسانه ها بی پرده ابراز نظر کنند ، ناگزیر به نشر صفحات اول کتاب های دری صنوف اول سالهای 1347-1389وصفحه یی از اغلاط کتاب دری صنف دوم اکتفا نموده قضاوت را به خوانندگان میگذاریم که نظریات شان را با مقایسه محتوا وشکل صفحات طی بیش از چهار دهه واغلاط موجود در صفحات سالهای مابین ابراز دارند।ازبالا به پایین صفحات 1-2-3- مربوط سالهای تشکیل اداره موقت تاکنون میبا شد که به دیزاین عصر کمپیوتر وبد ذوقی واغلاط آن متوجه شوید وبعد این صفحات را با عکس چهارم که محصول ذوق ، استعداد ودانش مسلکی مرحوم استاد محمد آصف مایل در صفحه اول کتاب الفبا برای صنف اول سال 1347 میباشد مقایسه نموده نتیجه را بنویسید।

صفحه اول کتاب الفبا برای مکاتب که فعلاً تدریس میشود

غلطی کتاب دری صنف دوم
غلطی های کتاب دری صنف دوم

کتاب الفبا برای صنف اول ابتدایی سال 1347

نقش والدین در تربیه اطفال

2011-05-14T05:05:00.001-07:00

کاووس سیاووش
روزی در کتابی خواندم که پسری دست به دزدی زد. شخصی که مالش دزدیده شده بود از آن پسر نزد کنفوسیوس شکایت کرد، کنفوسیوس در پای عریضۀ عارض نوشت که پدرش زندانی شود.
پدر دزد پس ازمتحمل شدن خیلی مشکلات و رنج های زندان، روزی چانس دیدار با کنفوسیوس را یافت. مرد از کنفوسیوس پرسید: در حالیکه پسرم مرتکب دزدی شده بود چرا امر زندانی شدن مرا دادید؟
کنفوسیوس جواب داد: برای آنکه تو پسرت را خوب تربیه نکردی که مرتکب دزدی نمیشد.
آری اطفال گرامی! با خواندن این حکایت درک میکنیم که والدین در تربیه اطفال نقش بسیار ارزنده یی را ایفا می نمایند، پس از شما اطفال نازنین خواهش من اینست که به سخنان والدین گرامی تان به دقت گوش نموده آنرا عملی نمایید.

کودکان

2011-05-11T02:07:00.002-07:00

کودکان در بساط هستی ما
میوهء نخل مدعا باشند
در فضای سکوت غم انگیز
مایهء عشرت و نوا باشند
در شب تار و روزهای سیه
روشنی بخش کلبه ها باشند
رونق افزای خانه و بستان
زینت و زیب هر کجا باشند
پاک و آزاد و راستگو و دلیر
راست کردار و بی ریا باشند
شاه کار بدیع عالم صنع
آیت دفتر صفا باشند
باعث شادمانی فقرا
عامل عیش اغنیا باشند
در محیط توقعات بشر
گوهر پاک پر بها باشند
«رجائی هروی»

نقش شیر مادر در کاهش بروز مشکلات رفتاری

2011-05-11T02:07:00.000-07:00

محققان دانشگاه آکسفورد در بریتانیا می گویند نوزادانی که به مدت چهار ماه یا بیشتر از شیر مادر تغذیه کرده اند، در آینده دچار مشکلات رفتاری کمتری می شوند.
این محققان در گزارشی که در مجله آرشیوهای بیماری های کودکان منتشر کرده اند، گفته اند ترکیب شیر مادر عامل موثری در کاهش موارد بروز ناهنجاری های رفتاری است.
این مطالعه بر روی ده هزار مادر و نوزادان آنها انجام شده است.
بر اساس گزارش منتشر شده، تغذیه با شیر مادر در نزدیک تر کردن رابطه مادر و فرزند هم موثر است.
محققان پیش تر گزارش های زیادی درباره تاثیر مثبت تغذیه با شیر مادر مانند کاهش احتمال بروز عفونت های مختلف و کاستن از ابتلا به چاقی در دوران بزرگسالی منتشر کرده بودند.
'ناهنجاری'
هنگامی که کودکان مورد ارزیابی به سن ۵ سالگی می رسیدند، محققان از مادرانشان درباره بروز مشکلات رفتاری مانند هیجان، بی قراری، دروغگویی و دزدی سوال کردند.
نتیجه این مطالعه نشان داد که این مشکلات تنها در ۶ درصد کودکان تغذیه شده با شیر مادر بروز کرده است، در حالی که ۱۶ درصد کودکان تغذیه شده با شیر خشک دچار این ناهنجاری ها بودند.
نکته دیگری که به وسیله محققان گزارش شده این است که بیشتر مادرانی که به فرزندانشان شیر داده اند، سن بالاتری داشتند، تحصیل کرده تر بودند و به طبقه اجتماعی بهتری تعلق داشتند.
با این حال، محققان با حذف عوامل اجتماعی و خانوادگی کودکان مورد مطالعه باز هم به این نتیجه رسیدند که کودکانی که از شیر مادر تغذیه نکرده اند، ۳۰ درصد بیشتر دچار مشکلات رفتاری می شوند.
به گفته ماریا کوئیگلی، سرپرست محققان دانشگاه آکسفورد، شیر مادر حاوی مقادیر زیادی از نوع خاصی از اسید چرب، هورمون رشد و هورمون های مختلف است که در رشد مغز و سیستم عصبی موثر است.
یکی دیگر از تاثیرهای مثبت تغذیه با شیر مادر، ارتباط بیشتر مادران با فرزندان است که باعث تقویت مهارت های اجتماعی شیرخواران می شود.
کودکانی که از شیرمادر تغذیه می کنند همچنین کمتر دچار بیماری هایی می شوند که می تواند تاثیر منفی بر رفتارشان داشته باشد.
کالج سلطنتی ماماهای بریتانیا با استقبال از نتیجه تحقیقات دانشگاه آکسفورد اعلام کرد این تحقیق تایید کننده نتیجه مطالعات پیشین درباره فایده تغذیه با شیر مادر است.
جانت فایل، از کارشناسان این کالج گفت برخورداری مادران از حمایت و کمک لازم برای شیردهی فرزندانشان ضروری است.
ولی او گفت بیش از اندازه بر نتیجه این تحقیقات تاکید داشت.
خانم فایل گفت: "ما نباید به مادرانی که نتوانسته اند به فرزندانشان شیر بدهند و احساس گناه می کنند، پیام های منفی بفرستیم।"

انترنت

درخشش افغانستان در مسابقات جهانی تکواندو با مدال برنز نیکپا

2011-05-10T01:33:00.000-07:00

مهدی رستم پور
در بیستمین دوره رقابت های جهانی تکواندو به میزبانی کره جنوبی، روح الله نیکپا از افغانستان مدال برنز وزن ۶۸ کیلوگرم را نصیب خود کرد.
این در حالی است که دیگر نمایندگان افغانستان نیز با کسب پیروزی های پی درپی مقابل رقبای خود، همگی در آستانه کسب مدال در مرحله یک چهارم نهایی از دور رقابت ها حذف شده اند.
موفقیت های تکواندوی افغانستان مقطعی نبوده است و با مدال های نثار احمد بهاوی از بازی های آسیایی دوحه تا مسابقات جهانی ۲۰۰۷ در چین، از المپیک پکن با مدال نیکپا تا رقابت های جهانی ۲۰۰۹ کپنهاگ با درخشش محمد حیدری و حسن رضایی، تا بازی های آسیایی گوانگجو و موفقیت مجدد نثار احمد بهاوی و سرانجام مسابقات جهانی ۲۰۱۱ کره جنوبی تداوم داشته است که حاکی از
در رقابت های امسال، روح الله نیکپا ابتدا ۱۳-۷ بر دوریان الکساندر از ترینیداد و توباگو غلبه کرد و سپس اریک اوسورنیو از مکزیک را ۸-۴ شکست داد.
این تکواندوکار با تجربه و عنوان دار، در مرحله یک هشتم نهایی نیز در دیداری نزدیک، بات سیزارتا از کانادا را ۷-۶ پشت سر گذاشت.
اما مهم ترین پیروزی او در یک چهارم نهایی رقم خورد که برای قطعی کردن مدال برنز، محمد ابو لیبده از اردن را با نتیجه ۷-۴ پشت سر گذاشت تا مدال برنز خود را مسجل کند.
ورزشکار ۲۴ ساله افغانستانی در مرحله نیمه نهایی با حساب ۱۲-۵ به محمد باقری معتمد قهرمان سال ۲۰۰۹ جهان در کپنهاگ باخت.
در فینال این وزن، ضروت تازه گل از ترکیه با نتیجه ۹-۸ از سد باقری معتمد گذشت و طلا گرفت. روح الله نیکپا از افغانستان و مارتین استامپر از انگلستان نیز به اتفاق، روی سکوی سوم رقابت ها ایستادند.
تاریخ ساز ورزش افغانستان
روح الله نیکپا نقشی تاریخی در ورزش کشورش دارد. او سه سال قبل در المپیک پکن و در وزن ۵۸ کیلوگرم یعنی ۱۰ کیلو کمتر از وزن کنونی اش، روی سکوی سوم ایستاد تا اولین مدال تاریخ ورزش افغانستان در بازی های المپیک را به گردن بیاویزد.
او در آن بازی ها ابتدا مقابل تونکات لونت از آلمان پیروز شد. اما در بازی بعدی مقابل گیلرمو پرز از مکزیک با نتیجه ۲-۱ شکست خورد.
نیکپا با همین نتیجه بر هاروی مایکل از انگلستان غلبه کرد و پیروزی بعدی اش مقابل خوان آنتونیو راموس از اسپانیا، وی را به سکوی سوم المپیک رهنمون کرد.
این اتفاق، بازتاب بی نظیری در افغانستان داشت و صدها نفر در فرودگاه کابل همراه با مقامات دولتی به استقبال او رفتند و جشن باشکوهی را برای قهرمان ملی شان رقم زدند.
به پاس مدال المپیک، هدایایی از حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان و برخی شرکت ها و سرمایه گذاران بخش خصوصی نصیب نیکپا شد.
در بازی های آسیایی گوانگجو، او پس از غلبه بر رقیب ازبکستانی اش در مرحله یک هشتم نهایی مغلوب نماینده تایوان شد و از دور مسابقات کنار رفت.
سایر نمایندگان افغانستان
در جریان مسابقات جهانی ۲۰۱۱ تکواندو، نثار احمد بهاوی دیگر نماینده سرشناس افغانستان در این رقابت ها در رقابت های وزن ۸۰ کیلوگرم، در آستانه کسب یک مدال جهانی دیگر متوقف شد.
او ابتدا از سد وینسنت داک از کنیا عبور کرد. مارلون آونیدو از قیلی پین نیز ۱۴-۶ مغلوب بهاوی شد. سباستین میچو از کانادا هم در گام بعدی به او باخت.
بهاوی در یک چهارم نهایی مقابل رامین عزیزوف از جمهوری آذربایجان قرار گرفت و با نتیجه ۰-۰ مغلوب رقیب خود شد. همین پیروزی خفیف، عزیزوف را به مدال برنز جهان رساند.
در وزن اول هم عبدالوهاب زازایی بخت زیادی برای کسب مدال داشت . او مقابل قهرمان این وزن به تساوی ۸-۸ رسید اما خودش نصیبی از مدال ها نبرد. عبدالوهاب زازایی ابتدا سمیر آیدینوف از آذربایجان را مغلوب کرد. سپس مقابل سزار مارتینز از دومنیکن به پیروزی رسید. فلاوین فوره از فرانسه هم در برابر زازایی تسلیم شد.
زازایی در نبرد برای راهیابی به نیمه نهایی، با نتیجه ۸-۸ مغلوب چوت چاوال تایلندی شد تا از دور مسابقات کنار برود. فرد پیروز در پایان رقابت ها مدال طلا را نصیب خود کرد.
در ۵۸ کیلو، محمود حیدری نایب قهرمان مسابقات جهانی ۲۰۰۹ دانمارک هم در آستانه کسب مدال متوقف شد. او ابتدا موسی سیسه از فرانسه را به زانو در آورد. سپس یارلونه استیپه از کرواسی را پشت سر گذاشت. مارسیو از برزیل نیز چاره ای جز تسلیم مقابل حیدری نداشت.
حیدری برای مسجل کردن مدال برنز به یک پیروزی دیگر احتیاج داشت اما با نتیجه ۴-۳ به ریو براگانچیا از پرتغال باخت। فرد پیروز، خود روی سکوی نایب قهرمانی رقابت ها ایستاد.

افغانستان بدترین و ناروی بهترین کشور برای مادران‏

2011-05-04T07:33:00.000-07:00

سازمان غیردولتی کودکان را نجات دهید (سیف د چلدرن) می گوید، افغانستان بدترین کشور ‏و ناروی بهترین کشور برای مادران است. براساس بررسی این سازمان، افغانستان بالاترین ‏خطر مرگ و میر مادران را در جهان دارد. ‏
براساس یک بررسی سالانه که روز سه شنبه انتشار یافت، افغانستان پایین⁯ترین نرخ اوسط عمر زنان را در جهان دارد. گزارش افزوده است که در افغانستان و نه کشور دیگر که در پایان این رده بندی قرار دارند، به صورت متوسط از هر شش کودک یک تن قبل از سن پنج سالگی می⁯میرد و سه تن دیگر نیز از سوءتغذیه رنج می⁯برند.
هشت کشور از ده کشوری که در رده⁯های پایین این بررسی قرار گرفته اند، در افریقای سیاه موقعیت دارند. بعد از افغانستان، به ترتیب کشورهای نجریه، گینه بیسایو، یمن، چاد، جمهوری دموکراتیک کانگو، اریتره، مالی، سودان و جمهوری افریاقی مرکزی بدترین شرایط را برای مادران دارا می⁯باشند.
پنج کشور شمال اروپا و دو کشور در نیم کره جنوبی، هفت کشوری را تشکیل می⁯دهند که بهترین شرایط را برای مادران دارند. این کشورها به ترتیب عبارت اند از ناروی، آسترالیا، آیسلند، سویدن، دنمارک، زیلاند جدید و فنلند.
در این بررسی نهاد «سیف د چلدرین» سه کشور اروپایی بلجیم، هالند و فرانسه خارج از ده بهترین کشورها برای مادران قرار گرفته اند.
پژوهشگران سازمان غیردولتی «سیف د چلدرین» شرایط برای مادران را در 164 کشور بررسی کرده و مستند ساخته اند که شامل 43 کشور توسعه یافته و 121 کشور در حال توسعه می⁯شود. کشورهای در حال توسعه به نوبه خود به 79 کشور کم توسعه یافته و 42 کم توسعه⁯ترین⁯ کشورها تقسیم بندی شده اند.
کیوبا در صدر لیست کشورهای «کم توسعه یافته» قرار دارد. دیگر کشورهای شامل لیست «کم توسعه یافته» شامل اسراییل، مصر، ارجنتاین، باربادوس، کوریای جنوبی، اروگویه، قزاقستان، منگولیا و بوتان می⁯شوند.
تفاوت عظیمی، خصوصا در بخش بهداشت، میان ناروی که در صدر جدول و افغانستان که در پایان جدول قرار دارد، دیده می⁯شود. در ناروی، «همه زایمان⁯ها توسط پرسونل صحی مسلکی انجام و نظارت می⁯شود» که میزان مرگ و میر مادران و کودکان را به صورت قابل ملاحظه کاهش می⁯دهد. اما در افغانستان، تنها 14 درصد زایمان⁯ها در حضور قابله⁯ها و پرسونل صحی صورت می⁯گیرد.
اوسط عمر برای زنان نارویژی83 سال است، اما برای زنان افغان 45 سال. از هر ده زن نارویژی، بیشتر از هشت زن برای جلوگیری از بارداری، از روش عصری استفاده می⁯کنند، و از هر 175 تن یک تن کودک زیر پنج سال خود را از دست می⁯دهد.
در همین حال، در افغانستان از هر شش زن، یک خانم از روش⁯های مدرن برای جلوگیری از باداری استفاده می⁯کند و از هر پنج کودک، یک کودک پیش از سن پنج سالگی می⁯میرد.
بررسی سازمان «سیف د چلدرین» می⁯افزاید: «با این نرخ، تقریبا هر مادری در افغانستان با از دست دادن کودک خود مواجه خواهد شد».
آلمان، اسپانیا و بریتانیا در درجه یازدهم تا سیزدهم جدول کشورهای «توسعه یافته» قرار دارند، در حالی که ایالات متحده امریکا در درجه سی و یکم قرار دارد و فقط از لوگزامبورک و بلاروس شرایط بهتری برای مادران دارد.
خبرگزاری آلمان/ عارف فرهمند

«نزدیک به 5 ملیون طفل در افغانستان با مشکلات مختلف مواجه اند»

2011-05-03T12:27:00.000-07:00

وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان می گوید: در حال حاضر نزدیک به 5 ملیون طفل در این کشور با مشکلات مختلف مواجه اند। واصل نور مهمند معین وزارت کار و امور اجتماعی امروز در یک نشست خبری در کابل کار های شاقه، عدم دسترسی به مکاتب، تجاوز جنسی و امثال این ها را از مشکلاتی دانست که اطفال در افغانستان با آن دست و پنجه نرم می کنند. اما آقای مهمند وعده کرد که بخاطر بهبود وضعیت زندگی اطفال گام های اساسی برداشته خواهد شد.

رادیو آزادی

داستان بازرگان و طوطی

2011-05-02T10:02:00.000-07:00

بود بازرگانی و او را طوطئی
در قفس محبوس زیبا طوطئی
چونکه بازرگان سفر را ساز کرد
سوی هندوستان شدن آغاز کرد
هر غلام و هر کنیزک را ز جود
گفت بهر تو چه آرم گوی زود
هر یکی از وی مرادی خواست کرد
جمله را وعده بداد آن نیکمرد
گفت طوطی را چه خواهی ارمغان
کارمت از خطّه هندوستان
گفتش آن طوطی که آن جا طوطیان
چون ببینی کن ز حال من بیان
کان فلان طوطی که مشتاق شماست
از قضای آسمان در حبس ماست!
بر شما کرده سلام و داد خواست
وزشما چاره ره ارشاد خواست
گفت می شاید که من در اشتیاق
جان دهم اینجا بمیرم در فراق
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت؟
یاد آرید ای مهان زین مرغزار
یک صبوحی در میان مرغزار
یاد یاران یار را میمون بود
خاصه کان لیلی و این مجنون بود!
مرد بازرگان چون به هندوستان رسید در بیشه ای بدسته ای طوطی بر خورد و پیام طوطی خود را بدانها رساند. طوطیان شنیدند و بر دوری دوست خود غصه خوردند اما یکی از میان بشنیدن پیام طوطی دست و پایش لرزید و بر زمین افتاد و نفسش بند آمد. بازرگان نگران شد که چرا آن طوطی جان داد و خود را سرزنش کر که کاش پیام را نداده بود.
پس از اینکه از سفر آمد و برای هر یک از خویشان و خدمتکاران سوغاتی آورد به قفس طوطی نزدیک شد و شرح حال بگفت. طوطی او هم چون داستانرا از زبان بازرگان شنید تنش بلرزه در آمد و چون مرده ای در کنج قفس نقش بر زمین شد. بازرگان افسوس خوران دست بر سر می زد و می گفت:
من پشیمان گشتم این گفتن چه بود
لیک چون گفتم پشیمانی چه سود
نکته ای چون جست نا گه از زبان
همچو تیری دان که جست آن از کمان
ای دریغا مرغ خوش آواز من
ای دریغا همدم و همراز من
این دریغا مرغ کارزان یافتم
زود روی از روی او بر تافتم
ای زبان تو بس زیانی مر مرا
چون تویی گویا چه گویم مر ترا
ای زبان هم آتش و هم خرمنی
چند از آن آتش در این خرمن زنی
ای زبان هم گنج بی پایان توئی
ای زبان هم رنج بی درمان توئی!
***
قافیه اندیشم و دلدار من
گویدم مندیش جز دیدار من
خوش نشین ای قافیه اندیش من
قافیه دولت توئی در پیش من
حرف و گفت و صوت را بر هم زنم
تا که بی این هر سه با تو دم زنم
دوست دارد یار این آشفتگی
کوشش بیهوده به از خفتگی!
بازرگان چون طوطی را مرده یافت در قفس را باز کرد و او را بیرون کشید. طوطی زنده شد و به هوا پرید و بر درختی نشست. بازرگان در شگفت شد که آن مردن چه بود و این پریدن چیست! به طوطی گفت:
او چه کرد آن جا که تو آموختی
ساختی مکری و ما را سوختی؟
گفت طوطی او بفعلم یاد داد
که رها کن لطف و آواز و وداد
زانکه آوازت ترا در بند کرد
خویشتن را مردۀ این بند کرد
دانه باشی مرغکانت بر چنند
غنچه باشی کودکانت بر کنند
دانه پنهان کن بکلّی دام شو
غنچه پنهان کن گیاه بام شو
هر که داد او حسن خود را بر مزاد
صد قضای بد سوی او رو نهاد
دشمنان او را ز غیرت می درند
دوستان هم روزگارش می برند
آنکه غافل باشد از کشت بهار
او چه داند قیمت این روزگار
در پناه لطف حق باید گریخت
کو هزاران لطف بر ارواح ریخت!
طوطی بر شاخه درخت بازرگان را پندی داد و گفت برای اینکه از دام برهی باید از جان برهی. دوست من در هندوستان خود را بمردن زد و بدینوسیله به من پیغام داد که اگر می خواهم از قفس آزاد شوم باید کار او را تکرار کنم و بمیرم تا رها شوم و من هم پند او را بکار بستم و اینک بسوی دوستان پرواز می کنم و ترا بخدا می سپارم.
از کتاب مثنوی مولوی به زبان ساده برای نوجوانان
به انتخاب احمد کاووس سیاووش

اطفال و نوجوانان از شنیدن بروز اختلافات در کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال اندوهگین اند!

2011-04-28T01:25:00.000-07:00

کاووس سیاووش
اخیراً رسانه ها اطلاع دادند که تشنجی میان کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال ایجاد شده و در نتیجه آن وسایل فدراسیون فوتبال شکسته. علاقمندان تیم فوتبال جوانان و نو جوانان از شنیدم این خبر بسیار اندوهگین شدند. در کشوری که میدان فوتبال معیاری کمتر وجود دارد و اصلاً به بازی فوتبال، والیبال و سپورت های رزمی توجه صورت نمیگیرد، در چنین وضعیت به جان هم افتادن سپورت مینان، یک مصیبت است.
اطفال و نوجوانان میخواهند که ورزشکاران کشور به عوض اختلاف با هم، دست به دست هم داده طرح هایی بخاطر ساختن استودیوم های ورزشی در نواحی 17 گانه شهر کابل و ولایات افغانستان به حکومت تقدیم کنند.
اطفال و نوجوان میخواهند کمیته المپیک به همکاری ورزشکاران جشنواره های بزرگ سپورتی در مرکز و ولایات دایر کنند.
جوانان و نوجوانان و اطفال میخواهند، تیم های منتخب ورزشکاران افغانستان تشویق شوند و امکانات برای شان مساعد شود تا بتوانند در مسابقات بین المللی خوبتر بدرخشند.
توقع ما از کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال آنست که اختلافات شانرا کنار گذاشته در باره رشد و انکشاف سپورت در افغانستان فکرکنند.

مسی در جمع 100 شخصیت تاثیرگذار سال به انتخاب تایمز

2011-04-23T10:23:00.001-07:00

سایت گل- لیونل مسی، تنها فوتبالیستی است که نامش را در جمع 100 شخصیت تاثیرگذار سال می بیند. این درحالی است که در این لیست نام ورزشکاران دیگری از جمله کیم کلایسترس، تنیسور سرشناس زن و یا شخصیتهای سیاسی، اقتصادی و هنری، مثل باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا ، وائل قونیم، لیدر انقلاب مصر و جاستین بیبر، خواننده سرشناست دیده می شود.

تیری آنری هم تیمی سابق مسی در بارسلونا هم در تشریح این ستاره گفت:« مسی،پسر ریزه میزه ای است و به نظر می رسد که هیچ وقت به تو آسیبی نمی رساند ولی اگر توپ را به او بدهی، برایت مشکل ایجاد می کند। مسی یک رقابت کننده مادرزاد است. و هیچ وقت نمی خواهد ببازد، حتی در تمرینات. او مرا یاد مارادونا می اندازد. شیوه عبور دادن توپ از بازیکنان حریف ، دریبلها و حرکتهای پابه توپش که همیشه به گل منتهی می شود.»

در لیست 100 چهره تاثیرگذار سال از سوی مجله تایمز، نام افراد سرشناسی از جمله جولیان آسانژ، کیم کلایسترز، احمد شجاع پاشا، میچله اوباما، نیکلا سارکوزی، پرینس ویلیام و کیت میدلتون، هیلاری کلینتون، مقتدی صدر، سیف الاسلام قذافی، حسن نصرالله، اپرا وینفری، دیوید کامرون، استینگ، باراک اوباما، لیونل مسی و آرونا روی دیده می شود.

ابراز نگرانی از ازدواج دختران افغان در سنين پايين

2011-04-23T08:39:00.000-07:00

به گزارش خبرگزاری یونیسف، کودکان افغان تحت بدترین شرایط در سطح جهان زندگی می کنند. “دانیل توُله”، نماینده یونیسف در افغانستان ضمن بیان این مطلب به خبرگزاری یونیسف، گفت که سی سال جنگ حتی بقای صرف را برای این کودکان دشوار کرده است و افزود که طی دیداری از یک اقامتگاه زنان، دختر 9 ساله ای را دیده است که به اجبار همسر مردی بسیار مسن‌تر از خود شده است. طبق آمار یونیسف، تنها در سال 2009، 43 درصد از زنان 20 تا 24 ساله کنونی، در سن کمتر از 18 سال به شوهر داده شده‌اند. شوهران این دختران حداقل دو برابر آن‌ها سن دارند و آن‌ها را مجبور به آمیزش جنسی می‌کنند. طبق آمار سال 2008 یونیسف، یک سوم کودکان افغان پیش از رسیدن به 5 سالگی دچار مرگ و میر می‌شود.

از سوی دیگر مديکا مونديال که يک موسسه آلمانی مدافع حقوق زنان است از ميزان ازدواج دختران در سنين پايين در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. ارزيابی های اين موسسه نشان می دهد که شمار زيادی از دختران افغان در سنين کمتر از شانزده سال و حتی گاهی در سنين 9 و 10 سال ازدواج می کنند و يا وادار به ازدواج می شوند. اين موسسه با بررسی يکی از بيمارستانهای بزرگ شهر کابل به اين نتيجه رسيده است که 24 درصد زايمانها در اين مرکز درمانی، متعلق به مادران زير 19 سال است.

همچنين ارزيابي ها از يک دبيرستان دخترانه در پايتخت افغانستان نیز نشان داده است که ده درصد دانش آموزان اين مدرسه، يا متاهل بوده اند و يا دوران نامزدی را سپری می کرده اند. موسسه با ارائه تحقيقاتی پيرامون وضعيت سنی ازدواج دختران افغان قصد دارد تا اين مشکل را در سطحی وسيع مطرح کند و پيرامون راههای حل آن بررسی هايی را انجام دهد
یکی از کارمندان موسسه مديکا مونديال، در همایشی که به منظور بررسی وضعيت ازدواج دختران در سنين پايين داير شده بود گفت که مساله ازداج دختران در سنين پايين در افغانستان مشکلی سرتاسری و جدی است. خانم بهگام گفت که علی رغم اينکه سن قانونی ازدواج برای دختران در افغانستان 16 سال است، اما تاکنون با پديده ازدواج دختران در سنين پايين که پيامدهای سختی را برای آنان دارد، هيچ برخوردی نشده است.

همچنين رييس موسسه مديکا مونديال گفت که اين موسسه با ارائه تحقيقاتی پيرامون وضعيت سنی ازدواج دختران افغان قصد دارد تا اين مشکل را در سطحی وسيع مطرح کند و پيرامون راههای حل آن بررسی هايی را انجام دهد. او گفت که موسسه مديکا مونديال نتوانسته است به دلیل عدم ثبت ازدواج در مراکز اداری افغانستان آمار دقيقی پيرامون سنين ازدواج در افغانستان تهيه کند.

افغانستان از جمله کشورهايی است که بالاترين آمار مرگ و مير مادران در آن ثبت شده و برخی تحقيقات نشان می دهد که دليل بخش قابل توجهی از اين مرگ و ميرها ازدواج در سنين پايين است। موسسه مديکا مونديال که به فعاليتهای بشر دوستانه در امور زنان می پردازد از سال 2002 فعاليتش را در افغانستان آغاز کرده است.

از وبلاگ جهان زن

نبرد ستاره ها به تساوی انجامید

2011-04-17T08:41:00.000-07:00

نگارنده: احمد کاووس سیاووش

به گزارش سایت گل در هفته سی و دوم رقابت های لا لیگا یا لیگ اسپانیا دیدار بین تیم های ریال و بارسلونا پیگیری شد। این بازی ها که به ال کلاسیکو معروف اند در این روز ها چهار بار برگزار خواهد شد که یکی از آن سپری شد।

در این بازی که در خانه ریال یعنی در سانتیاگو برنابیو برگزار گردیده بود ریال به دنبال انتقام باخت پنج بر صفر شان در نو کمپ بودند اما موفق به این کار نشدند। این بازی که اکثراً به دست بارسلونا بود، قرار آمار ها قریب هفتاد و پنج درصد مالکیت توپ نزد کاتالان ها بود।

از واقعات مهم این ال کلاسیکو میتوان پنالتی دقیقه پنجاه و سه که باعث اخراج راول البیول بازیکن ریالی که بخاطر انجام دادن فول به روی دیوید ویا در موقعیت صد در صد گلزنی شد، نام برد که لیونل مسی ستاره تیم بارسلونا این پنالتی را به گول تبدیل کرد و رکورد گل نزدنش به تیم های مورینیو را شکستاند।

واقعه دوم در دقیقه هشتاد و دوم که درست هشت دقیقه تا انتهای دیدار مانده بود رخ داد، در این دقیقه روی خطای دنی آلویس بروی مارسلو داور پنالتی اعلام نمود که این پنالتی را هم کریس رونالدو ستاره ریال به گل تبدیل کرد।

نکته جالب توجه اینکه این ال کلاسیکو با هشت کارت زرد و یک کارت سرخ همراه بود।

قابل یاد آوریست که بارسلونا با وجود آنکه سیستم «تیکی تاکا» خود را به نمایش کشید اما این بارسلونایی نبود که همه از آن انتظار داشتند।

نامه یک طفل به شاگردان مکتب ها

2011-04-14T05:52:00.000-07:00

تیم ملی فوتبال افغانستان رقیبش سریلانکا را در نیپال شکست داد

2011-04-10T01:28:00.000-07:00

تیم ملی فوتبال افغانستان در یک بازی دیدنی امروز رقیبش سریلانکا را در نیپال 1- 0 شکست داد।

دو روز پیش در یک بازی دیگر به سلسلهء مسابقات راه یابی به چلنج کپ، تیم فوتبال افغانستان در برابر میزبانش نیپال 1-0 شکست خرده بود।

به سلسلهء همین بازیها قرار است به روز دوشنبه فوتبالران افغان در برابر حریف نیرومند شان، کوریای شمالی ، به میدان بروند।

رادیو آزادی

شیوه های درمان لکنت زبان کودکان از دید کارشناسان

2011-04-07T20:24:00.000-07:00

شنیدن اولین کلمات از زبان کودک یکی از شیرین ترین و به یادماندنی ترین لحظات زندگی هر پدر و مادری است.

اما این مرحله شیرین از زندگی کودک نقشی مهم و حیاتی نیز دارد، چرا که کوچک ترین بی توجهی به مشکلات آن می تواند تبعات بسیاری در پی داشته باشد.

سعیده احمدی، کارشناس ارشد گفتار درمانی در این باره به «جام جم» می گوید: «گفتار درمانی یکی از شاخه های علوم توانبخشی است که برای کمک و درمان اختلالات گفتار و زبان مانند لکنت مورد استفاده قرار می گیرد.»

وی به برخی موارد اختلالات گفتاری اشاره می کند و توضیح می دهد: «اختلال یادگیری زبان به این معنی است که بعضی بچه ها دیر شروع به حرف زدن می کنند و برای این کار به کمک های تخصصی نیاز دارند. البته معمولا بچه هایی که اختلال یادگیری زبان دارند، در مدرسه هم با مشکل مواجه خواهند شد. چون زیربنای یادگیری خواندن و نوشتن، زبان است.

در این موارد نیز «گفتاردرمانگر» در بخشی که مشکل زیربنای زبانی دارد، می تواند به کودک کمک کند.»

وی ادامه می دهد: «اختلالات تلفظی هم از دیگر مشکلات است.

البته در این مورد لازم است دقت داشته باشیم هر چه سن کمتر باشد، درمان هم بهتر و راحت تر صورت می گیرد، اما باز هم بزرگسالانی که اختلالات تلفظی دارند، می توانند برای درمان مراجعه کنند.»

کودکانی که عقب ماندگی ذهنی دارند و بچه های کم شنوا هم از دیگر گروه هایی هستند که گفتار درمانگرها با آنها کار خواهند کرد.

شایع ترین اختلال گفتار

یکی از مشکلاتی که شاید بیشتر هم با آن آشنا باشیم، لکنت زبان است.

سعیده احمدی در این مورد توضیح می دهد: «با این که لکنت از کودکی و در سنین زیر ۶ سال شروع می شود، اما گاهی ممکن است درمان نشود و تا بزرگسالی ادامه پیدا کند।»

وی می افزاید: «لکنت زبان شایع ترین مشکلی است که میان بچه های عادی وجود دارد. به طور تقریبی ۵ درصد بچه های زیر ۶ سال در دوره ای دچار ناروانی سخن گفتن و لکنت می شوند.»

وی به والدین توصیه می کند هیچ وقت با تصور این که شاید لکنت زبان کودک خودش خوب شود، نسبت به این مشکل بی اعتنا نباشند. این کارشناس گفتاردرمانی یادآور می شود: «گفتار درمانگر به والدین مشاوره خواهد داد که با چه کارهایی لکنت زبان کودک بهبود می یابد।

به عنوان مثال شاید والدین باید عادت های گفتاری شان را تغییر دهند یا تغییراتی در ارتباط شان با کودک ایجاد کنند. بنابراین اگر آنها چنین مواردی را رعایت کنند، به احتمال زیاد این مشکل کودک نیز درمان خواهد شد.»

احمدی با تاکید بر این نکته که اگر درمان در همان سنین زیر ۶ سال شروع شود، خیلی بهتر بوده و اکثرا هم موفقیت آمیز است، توضیح می دهد: «اگر لکنت زبان کودک زیر ۶ سال درمان نشود، وقتی وارد مدرسه می شود آگاهی زبانی وی بالا رفته و متوجه مشکل گفتاری خود می شود.

همچنین بچه های دیگر هم متوجه این تفاوت خواهند شد، در نتیجه کودک دچار استرس و اضطراب شده و پس از این دیگر لکنت، یک اختلال ساده گفتاری نیست. بلکه موارد روحی، روانی نیز بر لکنت تاثیر گذاشته و درمان آن را مشکل تر می سازد.

به همین دلیل همیشه توصیه می شود به محض این که اولین علائم ناروانی را در سخن گفتن کودک مشاهده کردید، حتما با یک گفتار درمانگر مشورت کنید.»

وی می افزاید: «زمانی که کودک خوب شد نیز ارتباط با گفتار درمانگر را قطع نکنید. چون لکنت در ابتدا گاهی هست و گاهی نیست. اما والدین نباید تصور کنند در دوره هایی که لکنت وجود ندارد، کودک خوب شده است و در نتیجه درمان را رها کنند. بلکه نظارت گفتار درمانگر باید یک تا دو سال ادامه داشته باشد تا از بهبود قطعی مطمئن شویم.»

سن حرف زدن کودک

کودکان در سنین متفاوتی شروع به حرف زدن می کنند و به همین دلیل حد متوسطی برای تعداد لغات و حرف زدن آنها در نظر گرفته می شود.

احمدی می گوید: «معمولا در یک سالگی بچه به طور متوسط باید ۳ کلمه یاد گرفته باشد و تا یک و نیم سالگی این مقدار به ۲۰ کلمه برسد،که در مورد بعضی ها بیشتر است و بعضی ها کمتر.این تعداد کلمات با افزایش سن کودک نیز افزایش می یابد.

در نتیجه اگر مشخص شد کودک از حد متوسط هم کمتر حرف می زند، باید به متخصص مراجعه کنیم.»

وی می افزاید: «اگر کودکی ۳ سال دارد و خیلی کم حرف می زند، حتما باید به متخصص مراجعه کرد، چون کم کم دارد به سنین مدرسه رفتن هم نزدیک می شود.

البته ممکن است در خانواده این دیر حرف زدن را مربوط به مسائل ارثی بدانند و در نتیجه اقدامی برای بهبود آن نکنند. با این که این مورد زمینه ارثی هم دارد، باید دقت داشته باشیم که این اختلال در همه به یک شدت به ارث نمی رسد.

همچنین ممکن است فردی که در خانواده همین مشکل را داشته از نظر تحصیلی هم موفق نبوده باشد.

درحالی که هیچ کس نمی داند علت اصلی مشکل وی در خواندن و نوشتن، در حقیقت زیر بنای ضعیف زبانی است.»

در نتیجه مشخص است که با مشاهده کوچک ترین نشانه ای از اختلالات گفتاری باید به گفتار درمانگر مراجعه کرد تا از بروز مشکلات بعدی پیشگیری شود.

jamejamonline

اطفال زحمتکش

2011-04-04T06:14:00.000-07:00

در گرامیداشت از روز جهانی ماین پاکی

فصل تابستان بود، آفتاب جهانتاب بر دشت های پر از گل های خود روی صحرایی می تابید و رود خانه در کنار قریه فریاد کنان و کف آلود چون روح روان جاری بود।

خانه اسد و سالم در کنار رود خانه و اطراف پوسته ها قرار داشت. روز جمه بود، اسد و سالم که از مکتب رخصت بودند، توپ را گرفته بخاطر بازی سوی اطراف پوسته ها رفتند.

در راه ویس دوست دیگر شان به آنان مقابل شد. اسد خوست تا ویس هم با آنان به اطراف پوسته ها برود تا با هم بازی نمایند ولی ویس با رفتن به سوی اطراف پوسته مخالفت نموده گفت:

روز قبل یک گروپ از معلمین موسسه حمایت اطفال به صنف ما آمده و به ما تشریح کردند که در اطراف پوسته ها، تعمیرات مخروبه و محلاتیکه قبلاً صحنه جنگ بودند امکان ماین گذاری وجود دارد و رفتن به آنجا ها خطرناک می باشد.

اسد و سالم با شنیدن حرفهای ویس از رفتن بسوی اطراف پوسته ها صرف نظر نموده همراه ویس به خانه رفتند، اسد گفت:

کاشکی این معلم صاحبان یک روز به صنف ما هم بیایند و ما را از خطران ماین آگاه سازند، اسد و سالم تصمیم گرفتند کار خانگی را که معلم ریاضی برای شان روز قبل داده بود، اجرا نمایند و از گشت و گذار به محلات مایندار صرف نظر کردند.

پیام: آنچه را در باره ماین آموخته اید به سایر اطفال بیاموزانید

از کتاب اطفال و ماین

به انتخاب کاووس سیاووش

چتر محافظتی اطفال

2011-03-30T01:13:00.001-07:00

اگر همه ی این چتر ها وظایف شان را به خوبی انجام دهند، نسل سالمی در جامعه به بار خواهد آمد!

کبوتر صلح

2011-03-24T01:30:00.000-07:00

بیابیا کبوتر من
پروازکن بالای سر من
ای کبوتر نازنین
بنشین بر روی زمین
دوستت دارم همچو جان
ای کبوتر صلح ومهربان
تا که دنیاست توستی
نشان صلح ودوستی
به انتخاب : اناهیتا سیاووش متعلم صنف دوم و ناهید سیاووش کوچک

خواست یک طفلی که میدان بازی اش را حکومت ویران کرده، از رییس جمهور کرزی

2011-03-18T19:20:00.001-07:00

جناب رییس صاحب جمهور!
من این نامه را از مکروریان چهار برایت مینویسم، از جایی که چند روز قبل، حکومت شما میدان مصئون بازی ما را ویران کرد، اگر چه مطمئن نیستم که این نامه را شما بخوانید، باز هم به این چند مسأله توجه تان را جلب میکنم:
1- میدانی را که حکومت شما ویران کرد، در سال 1376 از طرف دولت وقت و به حمایت موسسه حمایه اطفال ساخته شده بود. آیا لازم است به عوض ساختن، ساخته شده ها را ویران کرد؟
2- از قراریکه میشنوم دولت افغانستان، کنوانسیون جهانی حقوق طفل را امضأ کرده است، آیا به عوض اینکه مطابق آن کنوانسیون به ما میدان سپورت بسازید، میدان مصئون بازی را ویران کردن کار معقول است؟

با احترام

یونسکو: 67 میلیون کودک از مکتب محروم اند

2011-03-02T05:55:00.000-08:00

سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) می⁯گوید حدود 67 میلیون کودک در جهان از مکتب محروم اند. براین اساس، این سازمان گفته است در رسیدن به اهداف تعیین شده تا سال 2015، موفق نخواهد شد.
براساس گزارش یونسکو از وضعیت آموزشی جهانی، در میان کودکانی که از مکتب بازمانده اند، از حدود 28 میلیون کودک در برخوردهای مسلحانه استفاده شده است. این گزارش می⁯افزاید: «اگر وضعیت کنونی ادامه یابد، در سال 2015 شمار بیشتر کودکان نسبت به امروز، خارج از مکتب خواهند بود».
آموزش حق اساسی هر انسان است. اما این وعده جامعه بین المللی مانند سایر وعده⁯هایش فاصله زیادی با تحقق یافتن آن دارد. این در حالی است که 164 کشور در سال 2000 در داکار، در یک همایش جهانی در باره آموزش، تعهد کردند که تا سال 2015 به اهداف شان دست یابند.
کریستف ولف، پروفیسور در دانشگاه برلین و همزمان رییس کمیته آموزشی یونسکو در آلمان، می⁯گوید این سازمان نتوانست به اهداف⁯اش دست یابد. او می⁯افزاید: «با وجود تلاش⁯های زیادی که صورت گرفت و با وجود آن که موفقیت⁯هایی به دست آمده است، این اهداف عملی نشدند». کریستف ولف افزود: «اجازه بدهید بار دیگر یادآور شوم: این شش هدف تعیین شد: نخست حمایت از آموزش در همان اوایل سن کودکی. نکته مهم دوم آموزش ابتدایی در مکاتب برای همه بود؛ تعلیم و تربیت برای همه. این یکی از نکته های مهم کار یونسکو نیز است. نکته سوم که از اهمیت کم⁯تر برخوردار نیست، تامین نیازهای آموزشی است. به این معنا که اطفال به صورت کافی غذا برای خوردن داشته باشند و به این ترتیب شرایط اولیه برای زندگی فراهم باشد و به این وسیله اصلاً علاقه برای آموختن وجود داشته باشد».
این پروفیسور دانشگاه برلین ادامه داد: «نکته چهارم به نصف رساندن میزان بی⁯سوادی در میان بزرگ سالان بود. نکته پنجم که طبعاً نکته کاملاً مهمی است، آن تساوی جنسیتی بود؛ و نکته ششم و آخری، بهبود همگانی کیفیت آموزش بود».
از دید پروفیسور کریستف ولف، به خصوص در کشورهای که با جنگ داخلی مواجه هستند یا در مرحله بعد از جنگ قرار دارند، اهداف آموزشی تحقق نمی⁯یابد، در حالی که آموزش می⁯تواند در راستای بازسازی یک جامعه صلح آمیز مددگار باشد.
مانند بسیاری از سازمان⁯های امدادی جهانی، یونسکو نیز در گزارش امساله⁯اش درباره آموزش و پرورش، انتقاد می⁯کند که کمک های بین⁯المللی به صورت روز افزون براساس اولویت⁯ها و معیارهای استراتژیک توزیع می⁯شود و به این ترتیب انسان⁯ها و کشورهای بسیاری محتاج به کمک، به حال خود رها می⁯شوند.
یونسکو در گزارش جدیدش شکایت می⁯کند که شمار حملات بر مکاتب افزایش یافته است. در کشورهای مانند افغانستان و پاکستان، دختران دانش آموز کشته می⁯شوند، مورد حمله قرار می⁯گیرند و یا تهدید می⁯شوند تا از رفتن به مکتب خودداری کنند.
در بسیاری از کشورهای جنگ زده، بر مکاتب حمله می⁯شود، کودکان به عنوان سربازان خردسال ربوده می⁯شوند، دختران مورد تجاوز قرار می⁯گیرند یا از آن⁯ها تحت عنوان کنیزان خانه⁯ها، سوءاستفاده می⁯شود. اما واقعیت این است که بدون فراهم کردن امکانات آموزشی، وضعیت بدتر می⁯شود. بدون آموزش، دورنمایی برای آینده وجود ندارد و بدون این دورنما، امکانات بالقوه قهر و خشونت غالباً به جنگ داخلی منجر می⁯شود.
گزارش امساله یونسکو در باره آموزش و پرورش محاسبه می⁯کند که اهداف کلی در مورد آموزش با امکانات مالی کنونی می⁯توانست تا سال 2015 تحقق یابد. براساس این گزارش، 16 میلیارد دالری که سالانه برای رسیدن به این اهداف ضروری است، مساوی به هزینه⁯های نظامی شش کشور ثروتمند در شش روز قبل بوده است.
هیلی جیپسن/ احمد حسین مبلغ
دویچه وله

والدین گرامی! اطفال به محبت و مواظبت شما ضرورت دارند

2011-02-17T20:21:00.000-08:00

'تلفات کودکان در خشونتهای افغانستان سیر صعودی داشته است'

2011-02-15T19:41:00.000-08:00

یک گزارش تازه سازمان ملل متحد می گوید که میزان تلفات کودکان در جریان خشونتهای افغانستان سیر صعودی داشته است.
این گزارش مسئول بخش اعظم این تلفات را گروه طالبان و سایر گروه های شورشی دانسته است.
مطالعه سازمان ملل متحد، یک دوره زمانی دو ساله، از سپتامبر سال 2008 را تحت پوشش قرار داده است.
گزارش خاطر نشان کرده که حملات انتحاری، بمبگذاری ها، حملات راکتی و همچنین ادامه عملیات نظامی در افغانستان، شمار کودکان کشته و زخمی شده را افزایش داده است.
این گزارش همچنین به استفاده شورشیان از کودکان برای اجرای حملات انتحاری اشاره کرده است.
بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد همزمان با انتشار این گزارش، خواستار تشدید تلاش برای پایان دادن به خشونت علیه کودکان شده است.
میزان تلفات نظامی و غیرنظامی در افغانستان به طور بی سابقه ای افزایش پیدا کرده است.
سال گذشته، بیش از دو هزار و چهارصد غیرنظامی در اثر خشونتها در این کشور کشته شدند که بخش عمده این تلفات ناشی از انفجار بمبهای کنار جاده ای بوده که توسط شورشیان کار گذاشته می شود.
در مقابل، بررسی سازمان ملل متحد نشان می دهد که تلفات غیرنظامیان در نتیجه عملیات نیروهای طرفدار حکومت افغانستان رو به کاهش بوده است.
'اعدام کودکان'
این گزارش افزوده است که سه چهارم تلفات غیرنظامیان در سال 2010 نتیجه حملات طالبان و گروه های شورشی بوده است که در مقایسه با آمار سال قبل، افزایش پنجاه و سه درصدی را نشان می دهد.
براساس گزارش سازمان ملل متحد، در دو سال گذشته، حدود یکهزار و هشتصد کودک در نتیجه خشونتها در افغانستان کشته و یا زخمی شدند.
در همین حال دبیرکل سازمان ملل متحد گفته است که به نظر می رسد میزان واقعی تلفات کودکان از این بیشتر باشد چون دسترسی به آمار تلفات در مناطق جنگ زده کار دشواری بوده است.
در بخشی از گزارش سازمان ملل آمده است: "در نیمه اول سال 2010، در مقایسه با همین دوره زمانی در سال 2009، میزان تلفات کودکان در اثر انفجار بمبها و یا حملات انتحاری که منسوب به گروه های مخالف دانسته می شود، 155 درصد افزایش داشته است."
دبیرکل سازمان ملل متحد نسبت به اقدام گروه های مسلح در کشتن کودکان به اتهام "همکاری و یا جاسوسی برای نیروهای بین المللی" ابراز نگرانی عمیق کرده است.
گزارش می افزاید: "حداقل در نه مورد گزارش شده است که کودکان به ظن جاسوسی برای نظامیان بین المللی کشته شده اند، و این موارد شامل اعدام یک پسر هفت ساله در ملاء عام از سوی طالبان می شود که در ماه جون سال 2010 اتفاق افتاد."

بی بی سی

تلاش آلمان برای پایان دادن به استفاده از «سربازان خردسال»

2011-02-13T07:06:00.001-08:00

آلمان در تلاش است که برای پایان دادن به استخدام «سربازان خردسال»، شورای امنیت ملل متحد قطع⁯نامه⁯یی را به تصویب برساند. در بسیاری کشورها به شمول افغانستان از کودکان و جوانان به عنوان سرباز در جبهات جنگی استفاده می⁯شود.
هیچ کسی رقم دقیق کودکانی را که در سراسر جهان به عنوان سرباز مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، نمی⁯داند. اما این واضح است که شمار این کودکان به صدها هزار تن می⁯رسد.
هرچند از سال 2002 به این طرف استخدام کودکان و نوجوانان برای جنگیدن در جبهات در سطح جهان منع قرار داده شده است، با آن هم برخی از کشورها به این ممنوعیت پایبند نیستند. اکنون اما پیتر ویتیگ، نمایندۀ آلمان در سازمان ملل متحد از پیشرفت ناچیز ولی امیدبخش در این عرصه سخن می⁯گوید.
به گفته نمایندۀ آلمان در سازمان ملل متحد، رادهیکا کوماراسوامی مأمور خاص سازمان ملل متحد در امور کودکان در منازعات مسلحانه، در بازگشت⁯اش از افغانستان سندی را با خود آورده است که در آن پولیس ملی افغانستان تعهد کرده است از این به بعد هیچ خردسالی را برای خدمت استخدام نمی⁯کند.
رویدادهای جهان اشتراک کودکان در جنگ⁯ها را زیر شعاع قرار داده و از نظر به دور نگهداشته است. در آسیا، افریقا و امریکای لاتین، بر اساس تخمین سازمان ملل متحد، دست کم 250 هزار سرباز خرد سال وجود دارند. هر یک از آنان داستان خاص خود شان را دارند، اما وجه مشترک همۀ آن⁯ها در رنج و الم شان است.
یکی از سربازان خردسال به نام گریس اکالو می⁯گوید: «وظیفۀ من تنها جنگ نبود، بلکه از سوی قوماندان پیوسته و بارها هدف استفادۀ جنسی قرار گرفته ام».
اکالو 15 ساله بود که شورشیان پس از حمله به مکتب⁯اش، او را ربوده و با خود برده بودند. چنین رویدادها نه تنها در مناطق ناآرام افریقا، بلکه در افغانستان نیز همه روزه اتفاق می⁯افتند. براساس گزارش⁯ها، با افزایش تلاش⁯ها برای تقویت سریع نیروهای پولیس و ارتش، نوجوانان حتا به شکل کاملاً رسمی از سوی ارگان⁯های امنیتی برای خدمت استخدام می⁯شوند. حالا که حکومت کابل به حفاظت از کودکان در مناطق بحرانی را تعهد کرده است، سازمان ملل متحد از یک گام موفقانه در افغانستان سخن می⁯زند.
کوماراسوامی، مامور ویژه سازمان ملل متحد در امور کودکان در منازعات مسلحانه می⁯گوید: «در رابطه با کودکان همه نظر واحد دارند. هر آن کسی که در افغانستان از نگاه اخلاقی مورد اعتماد و اعتبار است، می⁯خواهد که سوء استفاده از کودکان بالاخره باید پایان داده شود».

سوء استفاده جنسی از کودکان

این تعهد در پهلوی عدم استخدام سربازان خردسال، مساله سوءاستفادۀ جنسی از کودکان را نیز در بر دارد. شمار زیادی از جنگ⁯سالاران در افغانستان برای رفع غرایض جنسی شان به اصطلاح «بچه نگه می⁯دارند». این بچه⁯ها، که قسماً کمتر از 9 سال عمر دارند، مجبور ساخته می⁯شوند لباس دخترانه بپوشند و برقصند. پس از آن توسط «صاحبان همجنس باز» شان مورد تجاوز جنسی قرار می⁯گیرند.
یکی از دلایلی که سازمان ملل متحد تعهدنامۀ کنونی را یک پیروزی خوانده، این است که افغانستان برای اولین بار موجودیت این انحراف اخلاقی در کشور را رسماً تأیید کرده است.
مشکل بزرگ عملی ساختن این تعهد است، زیرا نه حکومت و نه سازمان ملل به مناطقی دسترسی دارند که در نتیجۀ منازعات قومی و سودجویانه از هم پاشیده اند. با آن هم پیتر ویتیگ از گام مهمی سخن می⁯گوید و انتظار دارد که گام⁯های دیگری نیز در این راستا برداشته شود.
نمایندۀ آلمان در سازمان ملل متحد با استفاده از عضویت آلمان در شورای امنیت می⁯خواهد در رابطه با موضوع «سربازان خردسال»، به پیشرفت⁯های بیشتری دست یابد. او می⁯گوید: «شورای امنیت سازمان ملل متحد باید با این موضوع بشری فعالانه⁯تر عمل کند، و ما می⁯خواهیم سهم خود را در این راستا ایفا کنیم. این بخشی از سیاست فعال صلح ما است».
به گفتۀ ویتیگ، آلمان می⁯خواهد در این راستا نقش پیشگام داشته باشد و در این کار از حمایت کشورهای دیگر در سازمان ملل متحد برخوردار است. هدف آلمان رسیدن به یک قطعنامۀ شورای امنیت است که بر اساس آن زمینه⁯های حفاظت از کودکان در منازعات مسلحانه تقویت گردند.
آلمان در این هدف⁯اش همچنان بر شناسایی عاملان تأکید می⁯ورزد. به گفتۀ ویتیگ، اسامی عاملان باید در فهرست سیاه قرار داده شود و در صورت لزوم باید مجازات شوند.
ویتیگ می⁯افزاید: «هرگاه عاملان بدجنس به حرف نفهمیدند، آنگاه باید مجازات شوند تا بفهمند. برای این کار ما ابزارهایی در دست داریم که می⁯توانیم از آن کار بگیریم، و از سوی دیگر تعزیراتی را نیز می⁯توانیم وضع کنیم».
به باور پیتر ویتیگ آلمان در ماه جولای سال روان فرصت خوبی برای رسیدن به این هدف دارد، زیرا آلمان در این ماه ریاست دوره⁯یی شورای امنیت سازمان ملل متحد را به عهده می⁯گیرد، و می⁯تواند این موضوع را در جمع مسایل بسیار مهم و اولی قرار بدهد.
توماس شمیت/ صفی الله ابراهیم خیل

٧٤٠ کودک در سال گذشته در افغانستان کشته شده اند

2011-02-10T21:04:00.000-08:00

یک سازمان موسوم به نظارت بر حقوق در افغانستان یاARM می گوید در سال گذشته میلادی ٧٤٠ کودک بر اثر خشونت در افغانستان کشته شده اند.
بر اساس آمار ارائه شده از سوی این سازمان، در سال ٢٠١٠ میلادی به طور متوسط روزانه دو کودک جان خود را از دست داده اند. در گزارش سالانه این سازمان آمده که سی درصد تلفات غیرنظامیان در سال گذشته کودک بوده اند. این درحالی است که دولت افغانستان، نیروهای بین المللی مستقر در این کشور و همچنین گروه های مسلح مخالف دولت، حفاظت از جان غیر نظامیان را از اولیت های خود می خوانند. گزارش این سازمان نشان می دهد که عامل ٦٤ درصد از مرگ کودکان گروه های مسلح مخالف دولت بوده اند که با حملات انتحاری، بمبگذاری های کنار جاده و در مواردی هم درگیری های مسلحانه با نیروهای افغان و خارجی سبب مرگ کودکان افغان شده اند.
در این گزارش آمده است هفده درصد کودکان توسط نیروهای امریکایی و ناتو کشته شده اند. افزون بر این نیروهای محلی طرفدار دولت سبب تلفات چهار درصد کودکان خوانده شده اند. در گزارش سازمان نظارت بر حقوق برخی از ولایات جنوبی و شرقی به ویژه قندهار و هلمند در جنوب، کنر در شرق و قندوز در شمال افغانستان خطرناک ترین مناطق برای کودکان خوانده شده اما در این گزارش آمده است که در دیگر ولایات نیز کودکان قربانی خشونت های مسلحانه شده اند. در این گزارش از بامیان و پنجشیر به عنوان مصون ترین ولایات برای کودکان نامبرده شده است. در گزارش این سازمان آمده است که هر چند میزان آسیب پذیری کودکان ناشی از خشونت های مسلحانه هنوز بالا است، اما تلفات کودکان بر اثر خشونت های مسلحانه در مقایسه با سال ٢٠٠٩ کاهش یافته است.
براساس گزارش این سازمان در سال ٢٠٠٩ میلادی ١٠٥٠ کودک بر اثر خشونت ها جان خود را از دست دادند.
اگرچه براساس این گزارش آمار تلفات کودکان در سال گذشته نسبت به سال ٢٠٠٩ میلادی کاهش یافته اما بر اساس گزارشی که همین سازمان در هفته گذشته منتشر کرد، آمار تلفات غیر نظامیان در کل در سال ٢٠١٠ نسبت به سال ٢٠٠٩ بیشتر بوده است.
سازمانهای بین المللی همه ساله گزارشهایی را در مورد میزان تلفات غیرنظامیان در افغانستان منتشر می کنند و بعد از سال ٢٠٠٥ میلادی همه این گزارشها نشان می دهد که تلفات غیر نظامیان هرسال نسبت به سال قبل افزایش یافته است.
در کنار افزایش تلفات غیر نظامیان، تلفات نیروهای خارجی و همچنین نیروهای امنیتی افغانستان نیز در مقایسه با گذشته بیشتر شده است.
مشکلات کودکان افغانستان تنها خشونت های ناشی از جنگ نیست، خشونت های خانوادگی، استخدام آنها در گروه های مسلح غیر قانونی، بیماریهای واگیر نیز آنها را تهدید می کند.

بی بی سی

مسوولان مملکت فقط به فکر قدرت استند نه به فکر اطفال

2011-02-10T20:21:00.000-08:00

احمد کاووس سیاووش
با تمام این مطالبی که من در مورد چهره های مطرح فوتبال برایتان به نشر رسانیده ام، از اینکه نزدیک خانه مان میدان فوتبال، میدان والیبال، میدان باسکتبال و امثالهم را نمی بینم که در آن رفته و سپورت کنم خیلی متأثر میشوم.
برای من جای تعجب است که آیا در یک کشور ساختن چندین میدان سپورتی برای ورزشکاران کار نا ممکنست؟
هر وقتی که من میدان های سپورتی، مسابقات و تشویق رهبران سایر کشور ها را از ورزشکاران شان میبینم خیلی افسوس میخورم که چرا در کشور ما مسوولان به این مسأله توجه ندارند و تمام فکر و اندیشه شان در رسیدن به قدرت و حفظ آن است، در حالیکه ما اطفال هم استعداد داریم، توان داریم و این امکان وجود دارد که اگر تشویق شویم از میان اطفال افغانستان، مسی ها، رونالدو ها، زیدان ها، مارادونا ها و غیره ظهور کند.
جای تأسف است که در افغانستان حتی با سپورت هم برخورد سیاسی میشود. در حالیکه ساختن میدان های فوتبال، والیبال و بستکبال، کدام تخصص فوق العاده و نبوغ نمیخواهد. ما حیران استیم که بزرگان ما چرا اقلاً متوجه اطفال خودشان نمیشوند؟
در ساحاتی که ما زندگی میکنیم بعضی رجال برجسته دولت هم در آنجا زیست میکنند، ولی همه اطفال شان در میان زباله ها و خاکدان ها بازی میکنند. زورگویان چندی قبل میدان فوتبال را با بلدوزر خراب کردند، در حالیکه ما در جوهانسبورگ میدیدم که صدر اعظم جرمنی از خوشحالی به خاطر تیمش به شور آمده بود و بل کلینتن رییس جمهور اسبق امریکا به خاطر پسمانی تیمش با حالت متأثر صحنه را ترک میکرد، در کشور ما بلدوزر قدرتمندان دروازه گل میدان فوتبال را در همان روز به دور انداخت که واقعاً جای تأثر و تأسف است.
ما میخواهیم که حکومت افغانستان و موسساتی که به اطفال کار میکنند، اولاً تمام شهر کابل و ولایات را از نظر امکان ساختن میدان های سپورتی سروی کنند و بعد در هر محل رهایشی مردم یک میدان سپورتی معیاری برای سپورت های معمول بسازند در غیر آن حرف زدن در باره حقوق اطفال هیچ درد ما را دوا نمیکند.

برترین بازیکن جهان ارزش های خود را یکبار دیگر به نمایش کشید!

2011-02-10T08:50:00.000-08:00

در بازی دوستانه پرتگال-آرژانتین که در ژنو برگذار شده آرژانتین توانست 2 بر 1 حریفش را مغلوب سازد. این بازی بیش از اینکه بازی پرتگال-آرژانتین لقب گیرد بازی مسی-رونالدو یاد می شد که بالاخره مسی در این دوئل توانست خود را برنده سازد.

قابل یاد آوریست که در این بازی مسی یک پاس گل داد و همچنان یک گل زد، در حالی که کریس رقیبش تک گل تیمش را به ثمر رساند.

جنگ و استفاده ابزاری از کودکان در خشونتها

2011-02-05T19:31:00.000-08:00

راديو فرانسه : نیروهای ناتو و افغان می گویند شماری از نوجوانان و کودکان افغان بعنوان داوطلبان حملات انتحاری و یا با تحریک طالبان و در بدل پول، به جنگ با این نیروها می پردازند و کشته می شوند. این در حالی است که جذب نوجوانان برای خدمت سربازی در ارتش افغانستان نیز یکی از مواردی است که در این کشور بمشاهده می رسد.
یک گزارش منتشر شده از جانب سازمان ملل متحد در سال 2010 استفاده طالبان از نوجوانان و کودکان افغان در جنگ را مورد نکوهش قرار داده و می گوید طالبان از این نوجوانان برای انجام حملات انتحاری و یا جاسازی ماین های کنار جاده استفاده می کنند.
در همین حال سرویسهای اطلاعاتی افغان نیز گزارش داده اند که در 9 ماه گذشته، نزدیک به 80 در صد داوطلبان حملات انتحاری گرفتار شده توسط آنان نوجوانانی بوده اند که بین 13 تا 17 سال و در مواردی حتی 12 سال عمر داشته اند.
خبرگزاری فرانسه می گوید به نظر می رسد تعداد نوجوانانی که در جنگهای رویاروی با نیروهای ناتو و افغان شرکت دارند بیشتر از نوجوانان داوطلب حملات انتحاری است.
مایکل کین، یک فرمانده آمریکایی مستقر در ولایت قندهار در جنوب افغانستان در تائید این گزارشها می گوید در جریان جنگ با طالبان، با جوانانی روبرو شده است که بیشتر از 15 یا 16 سال عمر ندارند. وی با ناراحتی می گوید جنگیدن با این نوجوانان برای او خیلی درد آور است.
بگفته این افسر آمریکایی، این نوجوانان بدلیل ناآگاهی، و برای بدست آوردن پول در برابر نیروهای بین المللی و افغان می جنگند.
یک افسر دیگر ناتو در کابل می گوید در جریان حمله این " کودکان جنگجو" به نیروهای ناتو، آنان هیچ چاره ای بجز اینکه به کشتن این نوجوانان اقدام کنند، ندارند در غیر آن بدست این نوجوانان کشته خواهند شد.
خبرگزاری فرانسه از قول یک افسر کانادایی که مسئولیت نگهداری از زندانیان طالبان در ولایت قندهار را بعهده دارد می گوید بیشتر کسانی که نزد او زندانی هستند کودکان یا نوجوانانی هستند که در کندن یا حفر کردن جاده ها برای جاسازی ماین ها، دست داشته اند.
این افسر کانادایی می گوید بیشتر کودکان زندانی، بدلیل عدم موجودیت یک سیستم قضایی موثر در افغانستان دوباره آزاد می شوند زیرا هیچکس در افغانستان نمیداند چگونه باید با این نوجوانان برخورد کرد.
خبرگزاری فرانسه می گوید با این حال مواردی وجود دارد که شماری از این نوجوانان در زندانهای نیروهای افغان و یا نیروهای بین المللی از جمله در زندان گوانتانامو، نگهداری می شوند.
این در حالی است که جذب نوجوانان برای خدمت سربازی از جانب ارتش افغانستان نیز یکی از مواردی است که در این کشور بمشاهده می رسد.
سازمان ملل متحد نبود یک سیستم کارآمد ثبت شناسنامه ها در افغانستان و سهولت هایی که برای دستکاری در سن وسال افراد دراین شناسنامه ها وجود دارد را یکی از دلایل استخدام نوجوانان در ارتش می داند.
هفته گذشته، دولت افغانستان اعلام کرد قراردادی را با سازمان ملل متحد به امضا رسانده است که بر مبنای آن این کشور استخدام کودکان و نوجوانان در ارتش و نیروهای امنیتی این کشور را ممنوع قرار داده است.

قصه حسنی

2011-01-26T21:50:00.000-08:00

از کتاب قصه، داستان کوتاه، رمان
حسنی به علت تنبلی مفرط از خانه بیرون نمیرود. مادرس از این موضوع کلافه است.تدبیری می اندیشد و حسنی را از خانه بیرون می کند. بچه ها سر به دنبال او می گذارند و حسنی برای خلاصی از دست آنها از شهر بیرون می آید. خسته و ناتوان، زیر درختی دراز می کشد. اما هجوم مگسها آرامش و استراحت او را به هم می زند. حسنی به جنگ آنها بر می خیزد و آنها را از اطراف خود می راند. بعد از موفقیت خود غره می شود و باد در آستین می اندازد و بالای سر خود می نویسد:
«صد تا را کشتم، صد تا را در راه خدا آزاد کردم، صد تا هم فرار کردند.» لشکریان پادشاهی که از آنجا می گذرند، هیکل گنده و تن پروردۀ او را می بینند که دراز به دراز افتاده و خوابیده است و نوشته بالای سرش را می خوانند به تصور ایکه حسنی صد نفر را کشته و صد نفر را گریزانده و صد نفر را آزاد کرده، او را به جای قهرمانی مرد افکن میگیرند. شاه را خبر می کنند که چه نشستی پهلوان شیر افکنی به شهر ما آمده. شاه که در حال جنگ با شاه دیگری است خوشحال می شود و فرمان میدهد که حسنی را با عزت و احترام به بارگاهش بیاورند. حسنی را با عزت و احترام به بارگاهش می آورند. حسنی مدتی می خورد و می خوابد و بعد تکلیف جنگ به او می شود. لباس رزم بر او می پوشانند و بنا به درخواست حسنی، انتخاب اسپ را به عهده خودش می گذارند. حسنی که از فنون اسپ سواری و شناخت اسپ، بی خبر است، اسپی که به ظاهر مردنی و بی رمق را برای خود انتخاب میکند که او را موقع سواری به زمین نزند. اسپ، در حقیقت، از چموش ترین اسپهای اصطبل شاهی است و هیچ کس جرأت سوار شدن بر آن را ندارد. چنین انتخابی، ارج و قرب حسنی را پیش شاه و اطرافیانش بالاتر می برد. حسنی که از اسپ سواری وحشت دارد و می ترسد که اسپ او را به زمین بزند، تقاضا میکند که او را بر اسب ببندند. چنین تقاضایی، نشانه دیگری از دلاوری و جنگاوری او محسوب می شود. حسنی به میدان جنگ می رود. اسپ چموش او را بر می دارد و به طرف صفوف لشکریان دشمن می برد، حسنی از ترس، درختی را سر راه خود بغل می کند. درخت چون موریانه خورده است، از جا کنده می شود. سپاهیان دشمت که آوازه دلاوری او را شنیده اند و به چشم می بینند که حسنی درختی را از جا می کند و به طرف آنها یورش می آرود، وحشتزده رو به گریز می گذارند و لشکر به هزیمت می رود و شاه پیروز می شود. حسنی را به عنوان قهرمان قهرمانها، به بارگاه شاه می آورند. شاه دختر خودش را به او می دهد. حسنی با زنش با افتخار و سر بلندی پیش مادرش بر می گردد.

مراسم اهدای جوایز فیفا به پایان رسید؛ جایزه Ballon d’or برای دومین بار به مسی رسید!

2011-01-15T06:42:00.000-08:00

شماره 78/یکشنبه 26 جدی 1389/ 16 جنوری 2011

روز دوشنبه 10 جنوری سال 2010 مراسم اهدای جوایز فیفا در شهر زوریخ سویس برگزار گردیده بود که در آن برای بهترین های سال در عرصه فوتبال جایزه داده میشد.
در این مراسم نخست یازده مرد برتر سال از دروازه بان تا خط حمله برای جهانیان شناسانده شد که قرار ذیل اند:
ایکر کاسیاس- دروازه بان
کارلس پویول، جرارد پیکه، مایکون و لوسیو- مدافعان
ژاوی هرناندز، اندرس انییستا و ویسلی اسنایدر- هافبک ها
لیونل مسی، کریستیانو رونالدو و دیوید ویا- مهاجمان
بعد از این بخش نوبت به معرفی بهترین بازیکن زن رسید که در آن مارتای برزیلی توانست برای پنجمین بار این مقام را دریافت کند. او در حالی این جایزه را دریافت کرد که اشک شادی بر چشمان داشت.
در بخش بهترین مربی که ویسنته دل بوتسکه، پپ گواردیولا و ژوزه مورینیو نامزدان این مقام بودند، مورینیوی پرتگالی توانست که این جایزه را به خود اختصاص دهد.
و در فرجام یعنی در مهمترین بخش این مراسم که جایزه بهترین بازیکن جهان بود، نخست کار های برتر سه نامزد این مقام یعنی اندرس انییستا، لیونل مسی و ژاوی هرناندز به تصویر کشیده شد و بعداً از مربی تیم بارسلونا، رییس فدراسیون فیفا و مدیر فرانس فوتبال دعوت به عمل آمد تا بهترین بازیکن جهان را اعلان نمایند؛ پپ گواردیولا وقتی نام بهترین بازیکن را از پاکت کشید آن را برای حاضرین نشان داد که در آن نام لیونل آندرس مسی نوشته شده بود.
این بازیکن آرژانتینی برای دومین بار این مقام را از آن خود کرده و جای خود را در پهلوی بازیکنانی چون رونالدو لازییمای برزیلی و امثال آن قرار داد.
قابل یاد آوریست که امسال نظر به پیشرفت هایی که در عرصه فوتبال اسپانیا صورت گرفته بود؛ اکثر مردم فکر میکردند که این جایزه برای یکی از دو نامزد دیگر یعنی ژاوی و انییستا که بازیکنان تیم ملی اسپانیا میباشند خواهد رسید؛ ولی خلاف تصور آنان این جایزه برای بار دوم برای این ستاره 23 ساله آرژانتینی رسید.

برترین گلزن تاریخ رئال مادرید مشخص شد!

2011-01-07T08:02:00.000-08:00

کریستیانو رونالدو مهاجم تیم رئال مادرید توانست با گلزنی هایش در دو فصل گذشته از بازیکنانی همچون پوشکاش و دی‌استفانو پیشی بگیرد.
به گزارش برنا، کریستیانو رونالدو در 61 بازی ای که برای رئال مادرید انجام داده، موفق شده 60 گل را به ثمر برساند که همین وی را به عنوان برترین گلزن تاریخ این باشگاه معرفی می کند. این در شرایطی است که بازیکنانی چون فرانس پوشکاش و آلفردو دی استفانو با همین تعداد بازی توانسته اند 55 و 52 گل به ثمر برسانند و در رده های دوم و سوم جای بگیرند.
پاهینو با 50 گل و رونالدو برزیلی با زدن 43 گل در رده های چهارم و پنجم قرار دارند. ضمن اینکه مهاجم سابق تیم منچستریونایتد توانسته رکورد هوگو سانچز مکزیکی را که در یک فصل برای رئال 38 گل به ثمر رسانده، بشکند.

چهره‌های فوتبالی سال ۲۰۱۰

2011-01-01T08:54:00.000-08:00

سال ۲۰۱۰ هم گذشت، سالی که اتفاقات مهم فوتبالی کم نداشت. به همین دلیل تصمیم گرفتم چهره‌های تاثیر‌گذار این سال را مرور کنم:
۱-‌ ژوزه مورینیو
آقای خاص در این سال با اینتر تمام جام های ممکن را گرفت و رکود بی شکستی در بازی‌های خانگی را هم تا پایان حفظ کرد. این پرتغالی در پایان این فصل با شکوه با قرارداد جدیدی هدایت رئال مادرید را به عهده گرفت و در حال حاضر به رقابت دو جانبه‌اش با بارسلونا ادامه می‌دهد اما بدون شک بدترین شب مربیگری اش را هم در این سال و مقابل بارسلونا تجربه کرد، ‌شبی که با ۵ گل تحقیر شد.
۲-‌‌‌ وسلی اسنایدر
این هافبک هلندی بعد از جدایی‌اش از رئال منتظر فرصتی بود تا ارزش‌هایش را اثبات کند و در سال ۲۰۱۰ این فرصت را به دست آورد. اسنایدر از ارکان قهرمانی‌های اینتر و نایب قهرمانی هلند در جام جهانی بود.
۳-‌ پپ گواردیولا
گرچه مثل سال ۲۰۰۹ همه‌ی جام‌ها را درو نکرد اما فوتبال زیبای بارسلونا همچنان فوتبالدوستان را به وجد می‌آورد، تیم گواردیولا توقف‌ناپذیر به نظر می‌رسد و اوج کار او هم ال کلاسیکویی بود که تا سال‌ها در خاطرات خواهد ماند.
۴-‌ ویسنته دل بوسکه
مگر می‌شود مربی تیم قهرمان جام جهانی را در میان چهره‌های سال قرار نداد؟
۵-‌ آندرس اینیستا
از عوامل مهم قهرمانی و بازیهای زیبای بارسلونا و تیم ملی اسپانیا. تکنیک و دید فوق‌العاده‌ی اینیستا و هماهنگی عالی او با ژاوی بازی‌های این دو تیم را چشم نواز می کند. فراموش نکنید که این بازیکن زننده‌ی گل قهرمانی اسپانیا در جام جهانی هم بود.
۶-‌ ژاوی هرناندز
گرچه بیشتر صحبت از انتخاب اینیستا برای دریافت توپ طلاست اما من ژاوی را بهترین بازیکن سال ۲۰۱۰ می‌دانم. لقب مهندس فوتبال واقعاً برازنده‌ی اوست چون دقت و ظرافت بازی او نظیر ندارد و انگار برای دقت پاس‌هایش از خط‌ کش استفاده می‌کند، اگر باور ندارید از مسی، ویا و تورس بپرسید.
۷-‌ دیگو فورلان
به شکل غیرمنتظره‌ای با تیم متوسط اوروگوئه در جام جهانی عالی ظاهر شد و در پایان به عنوان بهترین بازیکن جام جهانی انتخاب شد.
۸-‌ یواخیم لو
با اینکه آلمان را قهرمان جام جهانی نکرد اما نسل جدیدی از بازیکنان جوان و خلاق را به جهان معرفی کرد. بازیکنانی چون: توماس مولر، مسوت اوزیل، سامی خدیرا، نویر و… که در آینده بیشتر خواهند درخشید.
۹-‌ ایکر کاسیاس
کاپیتان قهرمان جام جهانی و برنده‌ی جایزه‌ی دستکش طلایی هم تاثیر زیادی در قهرمانی اسپانیا داشت. او علاوه بر مهار ضربات حریف و حتی یک پنالتی در مقابل پاراگوئه، در حفظ روحیه‌ی بازیکنان هم موثر بود.
۱۰-‌ لیونل مسی
با اینکه در جام جهانی انتظارات را بر آورده نکرد اما در هر صورت جادوی گل زنی مسی همچنان ادامه دارد.

۱۱-‌ روشن ایرماتوف
شاید برایتان عجیب باشد اما ایرماتوف ازبکستانی پدیده‌ی داوری دنیا در سال ۲۰۱۰ بود که در جام جهانی به خوبی از پس قضاوت مسابقات بر‌آمد.
-‌ ناکامان سال ۲۰۱۰
‌ریمون دومنک، مارچلو لیپی، فابیو کاپلو، رافا بنیتس، دیگو مارادونا، دونگا، وین رونی، کاکا، نیکلاس آنلکا، فابیو کاناوارو، جان تری، فرناندو تورس، فلیپه ملو، رابرت گرین و رونالدینیو.

نوت: مسی در این فصل نیز با بارسلونا تا اینجای کار لقب بهترین گل زن قاره سبز را به خود اختصاص داده، قابل یاد آوریست که پس از انتقادات زیاد بالای این بازیکن بالاخره در بازی آرژانتین مقابل برزیل توانست که تک گل بازی را در آخرین دقیقه به نام خود ثبت کند و بار انتقادات را از شانه خود خالی نماید.

بزرگان مملکت! لطفاً به اطفال حقوق حقه شان را بدهید!

2010-12-26T21:17:00.000-08:00

شماره 77/یکشنبه 5 جدی 1389/26 دسمبر 2010
نگارنده: احمد کاووس سیاووش
از نظر کنوانسیون جهانی حقوق طفل که افغانستان نیز یکی از امضأ کنندگان آن میباشد طفل چنین تعریف شده است:کودک، انساني است که سن هجده سالگي را هنوز تمام نکرده است مگر اينکه سن بلوغ از نظر حقوق جاري در کشورهاي مربوطه زودتر تعيين شده باشد.
در ماده چهارم این کنوانسیون وظایف دولت ها در قبال اطفال چنین گفته شده:
حکومتهاي عضو پيمان، اقدامهاي ضروري و مناسب قانوني، اداري و غيره را بعمل مي آورند تا حقوق پذيرفته شده در اين عهدنامه را اجرا نمايند. حکومتها براي تحقق مفاد اين عهدنامه با توجه به حقوق و اوضاع اجتماعي، سياسي و فرهنگي، تا آخرين حد ممکن از تمامي منابع موجود ملي خود و در صورت نياز بين المللي استفاده ميکنند.
متأسفانه در افغانستان حقوق اطفال رعایت نشده و هیچکس حتی به فکر اطفال نیست که اطفال در چه شرایط زیست میکنند؟ در چه شرایط کار میکنند و درس میخوانند؟ و در چه شرایط زندگی خود را ادامه میدهند؟
از بعضی اطفال در مواردی چون قاچاق، توليد و کشت مواد مخدر استفاده میشود که بر اساس ماده 33 کنوانسیون در این ارتباط چنین آمده است:
حکومت ها تمامي اقدامات مناسب همراه استفاده از امکانات قانوني، اداري، اجتماعي و آموزشي را بعمل مي آورند تا کودک را بر عليه موادي که مطابق اسناد بين المللي بعنوان مواد اعتيادآور و مخدر شناخته شده اند، حمايت نمايند و از بکارگيري غيرمجاز کودکان در توليد و يا توزيع اين مواد جلوگيري مي کنند.
در بسیاری از نقاط افغانستان اطفال از حق آموزش و پرورش شان استفاده کرده نمیتوانند که در عهدنامه کنوانسیون جهانی حقوق طفل در مورد چنین گفته شده:
1 حکومت ها حق آموزش و پرورش را براي کودک به رسميت مي شناسند و بويژه براي تحقق آن:
الف) تحصيل دوره ابتدايي را براي همه اجباري و رايگان مي کنند.
ب) مدارس گوناگون آموزشي و حرفه اي را بوجود مي آورند و آنها را بطور ارزان يا رايگان در اختيار افراد کم درآمد قرار مي دهند.
ج) امکان ورود به مدارس عالي را در دسترس همه گذاشته و از آن حمايت مي کنند.
د) مشاوره شغلي و حرفه اي را براي همه کودکان ممکن و قابل دسترسي مي نمايند.
ه) براي کاهش تعداد کودکاني که مکتب را رها مي کنند، تلاش نموده و اقدامات مناسب را براي حضور منظم کودکان در مکتب انجام مي دهند.
2حکومت هاي عضو پيمان کوشش خود را مي کنند تا روند آموزش و پرورش در مکاتب درخور منزلت انساني بوده و با محتواي اين عهدنامه هم خوان باشد.
3حکومت ها از همکاري هاي بين المللي در امور آموزشي و پرورشي استقبال کرده و بخصوص هدف ريشه کني بيسوادي و گسترش فن و دانش را دنبال مي کنند و در اين مورد هم به نيازهاي کشورهاي در حال رشد بيشتر توجه مي شود.
جای افسوس است که با وجود امضای این عهدنامه بزرگان کشور به آن پا بند نبوده و اطفال را طور لازم از حقوق شان برخوردار نمیسازند.
در ماده 45 این کنوانسیون وظایف ارگان های ویژه سازمان ملل در این قبال چنین صراحت یافته:
براي پيشبرد و اجراي قاطع اين پيمان نامه و گسترش همكاري هاي بين المللي در اين رابطه:
الف) كارگاه كمك به كودكان و ديگر سازمان ها و تشكيلات ويژه سازمان ملل،در مسايل مربوط به زمينه كاري خودشان، نماينده سازمان ملل متحد براي اجراي پيمان هاي بين المللي هستند.
كميسيون اگر لازم بداند، مي تواند از اين ارگان هاي ويژه سازمان ملل متحد براي همكاري در زمينه هاي مربوطه دعوت نموده و ياري دريافت كند.
ب) كميسيون حقوق كودكان در صورت لزوم با ارگان هاي سازمان ملل تماس گرفته و با درخواست كتبي همراه ارايه گزارش كشورهاي طرف قرارداد، از مشاوره فني و كارشناسي آن ارگان مربوطه كمك مي گيرد. ج) كميسيون مي تواند جهت اجراي مفاد مربوط به حقوق كودك، به مجمع عمومي پيشنهاد پرسش و درخواست از دبيركل را بنمايد.
د) كميسيون مي تواند بر پايه اطلاعاتي كه طبق ماده 44 و ماده 45 كسب كرده است، پيشنهادات و توصيه هاي لازم را به حكومت مربوطه داده و مجمع عمومي را هم در جريان بگذارد.
پس شما ای موسساتی که به نام موسسات سازمان ملل در افغانستان آمده و برای تأمین این حقوق کار میکنید، چرا خود به این عهدنامه پابند نبوده و اطفال را کمک نمیکنید تا از حقوق شان در افغانستان برخوردار باشند؟Ÿ

انجاق یا پنجاق

2010-12-19T06:03:00.000-08:00

پنجاق يا انجاق از جمله بازي هاي عام و مروج مي باشد كه با تفاوت هاي اندكي در قراء، محلات و شهرهاي كشور ما بازي مي شود. پنجاق بازي دو نفره بوده، بيشتر دخترانه مي باشد، اما پسران هم به آن علاقه مي گيرند.وسيلة بازي پنجاق كه به شكل مسابقه انجام مي شود، پنج عدد سنگچل كلوله مي باشد. بازيكنان رو بروي هم مي نشينند. نوبت آغاز بازي با جفت و طاق دست معلوم ميشود. مرحلة اول پنجاق كه به نام پشت دست يا پشت چمچه ياد مي شود، اين طور است:

بازيكن دانه ها را با يكدست بالا مي اندازد، پشت دست خود را زير آنها مي گيرد و وقتي سنگ ها به پشت دستش افتادند، آنها را دو باره بالا مي اندازند و مي كوشد آنها را از هوا بگيرد. اگر بعضي از سنگچل ها به زمين بيفتند آنها را به اين طريق بر ميدارد كه يك دانه را بالا مي اندازد و در فاصلة زماني بالا رفتن و پايين آمدن آن يك دانه را از روي زمين بر ميدارد و دانة بالا انداخته شده (دانة دست) خود را هم در هوا مي گيرد. (دانه دست عموماً به ارتفاع نيم متر يا كمتر و بيشتر بالا انداخته ميشود.)هرگاه بازيكن سنگچل روي زمين را برداشته نتواند و يا دانة دست از نزدش بيفتد، نوبتش مي سوزد و اين قاعده در تمام مراحل بازي رعايت مي شود.مرحلة بعدي بازي (يك كك) است. دانه ها (سنگچلها) روي ميدان پراگنده انداخته ميشوند، يكي آن به مثابة سنگ يا دانة دست برداشته مي شود بازيكن مانند مرحله اول با بالا انداختن آن يك يك دانه هاي سنگچل را از روي زمين بر ميدارد.به همين ترتيب مراحل دو تايي، سه تايي و چهار تايي هم يكي بعد از ديگر اجرا ميشود. يعني بازيكن در نوبت خود سنگچل ها را دو دو، سه و چهار تايي در يك نوبت از زمين بر ميدارد و دانه دست خود را هم در هوا ميگيرد. در مناطق شمالي اين مراحل را به نام هاي دو دو قوش، سه سه قوش و چهار چهار قوش ياد مي كنند.سپس مرحلة «عكك» شروع ميشود. سنگچل ها روي زمين انداخته مي شود، بازيكن دانة دست خود را بالا اندخته و قبل از پايين آمدن آن يك دانه را بر مي دارد. بعد اين دانه را همراه با دانه دست خود دو تايي بالا انداخته دانه سومي را از زمين مي گيرد. سه دانه را بالا انداخته و چهارمي را بر ميدارد و بالاخره چهار دانه را بالا انداخته و مي كوشد بدون آنكه دانه هاي بالا انداخته شده به زمين بيفتد دانه پنجمي را هم بردارد. در ضمن اجراي اين مرحله بعضا بازيكن صداي «عكه» را هم تقليد مي كند.وقتي مرحلة عكك ختم شد، نوبت به تخمك مي رسد. سنگها روي زمين انداخته ميشوند، بازيكن با بالا انداختن دانه دست خود، مانند ساير مراحل، يك دانه را از زمين بر ميدارد. وقتي دانه اولي را از كف دستش به زمين ميگذارد و اين كار را ادامه ميدهد تا همه دانه ها برداشته و گذاشته شوند. بعد از آن، دانة دست را بالا مي اندازد و با انگشتانش مانند جاروب سنگچل ها را جمع مي كند، وقتي هر چهار دانه روي ميدان با هم جمع شدند، يا هو گفته دانه دست خود را بالا مي اندازد و قبل از پايين آمدن آن مُشت ميزند و هر چهار دانه را يكجا بر مي دارد و دانه دست خود را هم در هوا مي گيرد. اين مرحله را جمعك (غِندك) مي گويند.هر يك از طرفين بازي كه تمام مراحل بالا را زودتر از حريف خود طي كند به دروازه مي رسد. بازيكني كه نوبت از اوست نوك شصت (انگشت ابهام) و نوك انگشت شهادت (سبابه) دست چپ خود را طوري روي زمين ميگذارد كه انگشت ميانه (انگشت وسطي، انگشت مهين) روي انگشت شهادت قرار گيرد و ميان انگشتان شصت و شهادت يك خاليگاه مانند دروازه هاي گنبدي ايجاد شود. سنگچل ها را با دست راست خود از زير ساعد دست چپ عبور داده و از بالاي دروازه به روي ميدان مي اندازد. حريفش يكي از دانه ها را كه قريب دروازه باشد به نام «سگ» انتخاب مي كند. بازيكن دانه دست خود را بالا مي اندازد و دانه هاي روي ميدان را يكي يكي با سر پنجه هاي خود طرف دروازه ميراند و آنها را به آن طرف دروازه عبور ميدهد. سگ در اول نه تنها عبور داده نمي شود بلكه هر نوع تماس دست يا سنگچل هاي ديگر با سگ نوبت را مي سوزاند. وقتي همه دانه ها از دروازه تير شدند، سگ بايد فقط با يك حركت از دروازه گذشتانده شود. بعد از آن دانه دست در جاي سگ گذاشته ميشود و با «امپلُق» از دروازه تير ميشود.زمانيكه هر يك از طرفين بازي اين مراحل پُر خم و پيچ پنچاق را زودتر از حريف خود به انجام رسانيده توانست، برندة بازي است و حق دارد حريف خود را مجازات كند.بازندة بازي كف دست خود را روي زمين مي گذارد. برنده سنگچل ها را از روي مشخصات آنها (رنگ و ساختمان فزيكي) به نام هاي موش، پشك، كارد، تفنگ و گُرز (دبه) نام گذاري نموده در پشت دست طرف مقابل (بازنده) مي چيند. او با يك حركت مانند مرحله اول (پشت دست يا پشت چمچه) دانه ها را بالا مي اندازد و كشش مي كند قبل از افتيدن به زمين، آنها را در هوا بگيرد. دانه هاي گرفته شده غير فعال مي شوند اما دانه هايي كه به زمين مي افتند، بلاي جان مي شوند.برنده هر يك آنها راگرفته بالا مي اندازد و در فاصله زماني تا پايين آمدن آن، نظر به مشخصات نام دانه (موش چندك، پشك پَرت، كارد زدن با تيغة دست، تفنگ زدن با نوك انگشتان و گرز زدن به مُشت) به پشت دست حريف بازنده كه روي زمين قرار دارد مي زند. اين زدن ها تا سوختن نوبت يا عفو بازيكن ادامه مي يابد.

نتيجه:

پنجاق اطفال را حوصله مند بار آورده، دست و پنجه هاي آنها را قو ي ميسازد، ميان اطفال محبت و صميميت را تقويه ميكند و چون در يك گوشه بازي ميشود، هيچنوع مزاحمت را براي ديگران ايجاد نمي كند.

درس نو

2010-12-19T05:57:00.000-08:00

سي دي جديد هديه رستگار با ترانه هاي زيبا به نشر رسيد. ترانه هاي اين سي دي از دكتر سميع حامد ميباشد كه دو ترانه آنرا به اطفال عزيز تقديم ميكنيم:
افتو واري طلوع كنيم درس نوه شروع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
درس نوه شروع كنيم افتو واري طلوع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
***
درس نو ما در باره رنگين كمان اس
درس نو ما در باره رنگين كمان اس
رنگين كمان برابر 1،2،3،4،5،6،7،8،9،10
اوه اوه چقه زياد
كاغذ پران اس
***
افتو واري طلوع كنيم درس نوه شروع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
درس نوه شروع كنيم افتو واري طلوع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
***
درس نو ما در باره پر طاووس اس
درس نو ما در باره پر طاووس اس
پر طاووس برابر 1،2،3،4،5،6،7،8،9،10
اوه اوه چقه زياد
پر خروس اس
***
افتو واري طلوع كنيم درس نوه شروع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
درس نوه شروع كنيم افتو واري طلوع كنيم
بيا بيا
بيا بيا
زنگ مكتب
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن
همصنفي گكايم گل واري
داندان هايشان مثل مرواريد
گپ ميزنن شيرين شيرين گُر واري
***
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن
يك آفتاب صد پرنده هزار پروانه
يك آفتاب صد پرنده هزار پروانه
ميره پيش پيش ما يك قطار پروانه
ميره پيش پيش ما يك قطار پروانه
***
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن
ص مثل صبح ل مثل لاله ح مثل حيات
صلح شيرين است مثل قند و نبات
صلح شيرين است مثل قند و نبات
***
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن
همصنفي گكايم گل واري
داندان هايشان مثل مرواريد
گپ ميزنن شيرين شيرين گُر واري
***
صبح بخير اي آفتاب دروازه ها وا ميشن
زنگ مكتب مي آيد كوچه ها زيبا ميشن

يك قصه تازه براي اطفال

2010-12-02T21:01:00.000-08:00

شماره 73/يكشنبه 7 قوس 1389/ 28 نومبر 2010
بابك
قصه تازه البوم جديد ترانه ها براي اطفال افغانستان است.
ترانه هاي البوم قصه تازه توسط هنرمند خرد سال و با استعداد موسيقي افغانستان هديه رستگار اجرا شده است. هديه رستگار از كودكي به هنر موسيقي علاقمند بوده و تا حالا داراي دو البوم از ترانه ها براي اطفال افغانستان است. هديه رستگار دختر هنرمندان شهره موسيقي افغانستان فريد رستگار و وجيهه رستگار است، هديه رستگار در كشور آلمان زندگي ميكند و در همانجا فعلاً مصروف آموزش است و دانش آموز مكتب است. هديه رستگار براي هديه دادن البوم ترانه هاي خود به اطفال افغانستان به كابل آمده بود و البوم ترانه هاي خود را كه يك قصه تازه نام گرفته در قالب يك كنسرت تلويزيوني به اطفال افغانستان هديه داد. اين البوم ترانه ها توسط موسسه خدمات انكشافي آلمان تهيه شده است و كنسرت متذكره توسط رييس عمومي موسسه خدمات انكشافي آلمان دكتر ولهيم و خانم دكتر عامه همآهنگ كننده موسسه ded افتتاح شد و به اطفال افغانستان توسط هديه رستگار در قالب 5000 نسخه اهدا گرديد.
اين البوم شامل 10 ترانه است كه بيشتر ترانه هايش در مورد صلح است. شعر و كمپوز اين ترانه ها از دكتر سميع حامد، موزيك البوم از فريد رستگار پدر هديه رستگار بوده و اين البوم توسط خانم وجيهه رستگار مادر هديه رستگار تهيه و تنظيم شده است.كه در ذيل يكي از ترانه هاي البوم براي شما تقديم ميگردد:
پ پ پ پشك پشك
مو مو مو موشك موشك
موشك موشك شك داره
شك سر پشك داره
***
ده دان موشك يك توته پنير
ده پشت كندو ساتكش اس تير
موشك موشك شك داره
شك سر پشك داره
***
پ پ پ پشك پشك
مو مو مو موشك موشك
***
چشم هاي پشك مي كند پل پل
فكر مي كنه تا بزنه چل
موشك موشك شك داره
شك سر پشك داره
***
پ پ پ پشك پشك
مو مو مو موشك موشك
***
كاش پشك و موش دوست مي بودن
ده باره دوستي شعر مي سرودن
موشك موشك شك داره
شك سر پشك داره
***
پ پ پ پشك پشك
مو مو مو موشك موشك

كچل كفترباز

2010-11-30T07:45:00.000-08:00

شماره 73/يكشنبه 7 قوس 1389/ 28 نومبر 2010
2
پادشاه و حاجی علی کارخانه دار و دیگر پولداران نشسته بودند صحبت میکردند و معطل مانده بودند که کدام دزد زبردست است که در یک شب به این همه خانه دستبرد زده و اینقدر مال و ثروت با خود برده. در این وقت وزیر وارد شد و گفت: پادشاه، چیز غریبی روی داده. کچل خودش نیست اما چوب کفترپرانیاش پشت بام کفتر میپراند و کسی را نمیگذارد به کفترها نزدیک شود.پادشاه گفت: کچل را بگیرید بیارید پیش من.
وزیر گفت: پادشاه، عرض شد که کچل هیچ جا پیدایش نیست. توی آلونک، ننهاش تنهاست. هیچ خبری هم از کچل ندارد.حاجی علی کارخانهدار گفت: پادشاه، هر چه هست زیر سر کچل است. از نشانههاش میفهمم که به خانه همه ما هم کچل دستبرد زده.
آنوقت قضیه نیست شدن عسل و خامه و چایی را گفت. یکی دیگر از پولدارها گفت: جلو چشم خودم گردن بند زنم از گردنش نیست شد. انگار بخار شد و به هوا رفت.
یکی دیگر گفت: من هم دیدم که آینه قاب طلایی مان از تاقچه به هوا بلند شد و راه افتاد، تا آمدم به خودم بجنبم که دیدم آینه نیست شد. حاجی علی راست میگوید، این کارها همه اش زیر سر کچل است.
پادشاه عصبانی شد و امر کرد که قشون آماده شود و برود خانه کچل را محاصره کند و زنده یا مردهاش را بیاورد. درست در همین وقت دختر پادشاه با کنیز محرم رازش نشسته بود و دوتایی حرف میزدند. کنیز که تازه از پیش پیرزن برگشته بود میگفت: خانم، ننه کچل گفت که کچل زنده است و حالش هم خیلی خوب است. امشب میفرستمش میآید پیش دختر پادشاه با خودش حرف میزند…دختر پادشاه با تعجب گفت: کچل میآید پیش من؟ آخر چطور میتواند از میان این همه قراول و قشون بگذرد و بیاید؟ کاش که بتواند بیاید!..
کنیز گفت: خانم، کچلها هزار و یک فن بلدند. شب منتظرش میشویم. حتماً میآید.
در این موقع از پنجره نگاه کردند دیدند قشون خانه کچل را مثل نگین انگشتری در میان گرفته است. دختر پادشاه گفت: اگر هزار جان هم داشته باشد، یکی را سالم نمیتواند درببرد. طفلکی کچل من!..حالا دیگر کفترها پشت بام نشسته بودند و دانه میخوردند. چوب کفترپرانی راست ایستاده بود، بز داشت مرتب خار میخورد و گلولههای سخت و سرشکن پس میانداخت. قشون آماده ایستاده بود. رییس قشون بلند بلند میگفت: آهای کچل، تو اگر هزار جان هم داشته باشی، یکی را نمیتوانی سالم درببری. خیال کردی… هر چه زودتر تسلیم شو وگرنه تکه بزرگت گوشت خواهد بود… پیرزن در آلونک از ترس بر خود میلرزید. صدای چرخش دیگر به گوش نمیرسید. از سوراخ سقف نگاه کرد اما چیزی ندید. در اینوقت کچل به کفترهاش میگفت: کفترهای خوشگل من، مگر نمیبینید بز چکار میکند؟ برای شما گلوله میسازد. یک کاری بکنید و دلم را شاد کنید و ننهام را راضی کنید… کفترها دایره شدند و پچ و پچی کردند و به هوا بلند شدند و گم شدند.رییس قشون دوباره گفت: آهای کچل، این دفعه آخر است که میگویم. به تو امر میکنیم حقه بازی و شیطنت را کنار بگذاری. تو نمیتوانی با ما در بیفتی. آخرش گرفتار میشوی و آنوقت دیگر پشیمانی سودی ندارد. هر کجا هستی بیا تسلیم شو!..کچل فریاد زد: جناب رییس قشون، خیلی ببخشید که معطلتان کردم. داشتم بند تنبانم را محکم میکردم، الانه خدمتتان میرسم. شما یک سیگاری روشن بکنید آمدم.
رییس قشون خوشحال شد که بدون دردسر کچل را گیر آورده. سیگاری آتش زد و گفت: عجب حقه ای!.. صدایت از کدام گوری میآید؟
کچل گفت: از گور بابا و ننهات!..
رییس قشون عصبانی شد و داد کشید: فضولی موقوف!.. خیال کردی من کی هستم داری با من شوخی میکنی؟..
در اینوقت صدها کفتر از چهار گوشه آسمان پیدا شدند. کفترهای خود کچل هم وسط آنها بودند. بز تند تند خار میخورد و گلوله پس میانداخت. کچل گلوله ای برداشت و فریاد کرد: جناب رییس قشون، نگاه کن ببین من کجام. و گلوله را پراند طرف رییس قشون. رییس قشون سرش را بالا گرفته بود و سیگار بر گوشه لب، داشت به هوا نگاه میکرد که گلوله خورد وسط دو ابرویش و دادش بلند شد. قشون از جا تکان خورد. اما کفترها مجال بشان ندادند. گلوله بارانشان کردند. گلولهها را به منقار میگرفتند و اوج میگرفتند و بر سر و روی قشون پرتاب میکردند. گلولهها بر سر هر کي میافتاد میشکست. شب، قشون عقب نشست. کچل بز و کفترهاش را برداشت و پایین آمد. آن یکی کفترها هم بازگشتند.پیرزن از پولهایی که کچل داده بود شام راست راستکی پخته بود. مثل هر شب شام دروغی نبود: یک تکه نان خشک یا کمی آش بلغور یا همان نان خالی که روش آب پاشیده باشند. برای کفترها هم گندم خریده بود. بز هم ینجه و جو خورد.پس از شام پیرزن به کچل گفت: حالا کلاه را سرت بگذار و پاشو برو پیش دختر پادشاه. من به او قول دادهام که ترا پیشش بفرستم.
کچل گفت: ننه، آخر ما کجا و دختر پادشاه کجا؟
پیرزن گفت: حالا تو برو ببین حرفش چیه…
کچل کلاه را سرش گذاشت و رفت. از میان قراولها و سربازها گذشت و وارد اتاق دختر پادشاه شد. دختر پادشاه با کنیز محرم رازش شام میخورد. حالش خوب شده بود، به کنیز میگفت: اگر کچل بداند چقدر دوستش دارم، یک دقیقه هم معطل نمیکند. اما میترسم گیر قراولها بیفتد و کشته شود. دلم شور میزند. کنیز گفت: آره، خانم، من هم میترسم. پادشاه امر کرده امشب قراولها را دو برابر کنند. پسر وزیر را هم رییسشان کرده.کچل آمد نشست کنار دختر پادشاه و شروع کرد به خوردن. شام پلو مرغ بود با چند نوع مربا و کوکو و آش و اینها. خانم و کنیز یک دفعه دیدند که یک طرف كاسه دارد تند تند خالی میشود و یک ران مرغ هم کنده شد و نیست شد. کنیز گفت: خانم، تو هر چه میخواهی خیال کن، من حتم دارم کچل داخل اتاق است. این کار، کار اوست. نگفتم کچلها هزار و یک فن بلدند!..دختر پادشاه شاد شد و گفت: کچل جانم، اگر در اتاق هستی خودت را نشان بده. دلم برایت یک ذره شده.
کچل صدايش را درنیاورد. کنیز گفت: خانم، ممکن است برای خاطر من بیرون نمیآید. من میروم مواظب قراولها باشم…
کنیز که رفت کچل کلاهش را برداشت. دختر پادشاه یکهو دید کچل نشسته پهلوی خودش. خوشحال شد و گفت: کچل، مگر نمیدانی من عاشق بیقرار توام؟ بیا مرا بگیر، جانم را خلاص کن. پادشاه میخواهد مرا به پسر وزیر بدهد.
کچل گفت: آخر خانم، تو یک شاهزاده ای، چطور میتوانی در آلونک دودگرفته ما بند شوی؟
دختر پادشاه گفت: من اگر پیش تو باشم همه چیز را میتوانم تحمل کنم.
کچل گفت: من و ننهام زورکی زندگی خودمان را درمیآوریم، شکم تو را چه طور سیر خواهیم کرد؟ خودت هم که شاهزاده ای و کاری بلد نیستی.
دختر پادشاه گفت: یک کاری یاد میگیرم.
کچل گفت: چه کاری؟
دختر گفت: هر کاری تو بگویی…
کچل گفت: حالا شد. به ننهام میگویم پشم ریسی یادت بدهد. تو چند روزی صبر کن، من میآیم خبرت میکنم که کی از اینجا در برویم.
کچل و دختر گرم صحبت باشند، به تو بگویم از پسر وزیر که رییس قراولها بود و عاشق دختر پادشاه.
کچل وقتی پیش دختر میآمد دیده بود که پسر وزیر روی چوكي خم شده و خوابیده. عشقش کشیده بود و شمشیر و نیزه او را برداشته بود و با خودش آورده بود. پسر وزیر وقتی بیدار شد و اسلحهاش را ندید، فهمید که کچل آمده و کار از کار گذشته. فوری تمام قراولها را هم به اتاق دختر پادشاه فرستاد. قراول دم در کنیز را دید. زور زد و در را باز کرد و کچل و دختر پادشاه را گرم صحبت دید. زود در را بست و فریاد زد که: کچل اینجاست. زود بیایید!… کچل اینجاست. پسر وزیر و دیگران دوان دوان آمدند. پادشاه به هیاهو بیدار شد و بر تخت نشست و امر کرد زنده یا مرده ی کچل را پیش او بیاورند. رییس قراولها که همان پسر وزیر باشد، و چند تای دیگر وارد اتاق دختر شدند. دختر پادشاه روی تختش دراز کشیده بود و قصه میخواند. از کچل خبری نبود. پسر وزیر که عاشق دختر هم بود ازش پرسید: شاهزاده خانم، تو ندیدی این کچل کجا رفت؟ قراول میگوید یک دقیقه پیش اینجا بود.دختر به تندی گفت: پدرم پاک بی غیرت شده. به شما اجازه میدهد شبانه وارد اتاق دختر مریضش بشوید و شما هم رو دارید و این حرفها را پیش میکشید. زود بروید بیرون!
پسر وزیر با ادب و احترام گفت: شاهزاده خانم، امر خود پادشاه است که تمام سوراخ سنبهها را بگردیم. من مأمورم و تقصیری ندارم.
آنوقت همه جای اتاق را گشتند. چیزی پیدا نشد مگر شمشیر و نیزه پسر وزیر که کچل با خودش آورده بود و زیر تخت قایمش کرده بودند. پسر وزیر گفت: شاهزاده خانم، اینها مال من است. کچل ازم ربوده. اگر خودش اینجا نیست، پس اینها اینجا چکار میکند؟ من به پادشاه گزارش خواهم داد. در این موقع کچل پهلوی دختر پادشاه ایستاده بود و بیخ گوشی برايش میگفت: تو نترس، دختر، چیزی به روی خودت نیار. همین زودیها دنبالت میآیم. بعد، از وسط قراولها گذشت و دم در رسید. سه چهار نفر در آستانه در ایستاده بودند و گذشتن ممکن نبود. خواست شلوغی راه بیندازد و در برود که یکهو پایش به چیزی خورد و کلاهش افتاد.کچل هر قدر زبان ریزی کرد که کلاهم را به خودم بده، بد است سر برهنه پیش پادشاه بروم، پسر وزیر گوش نکرد. پادشاه غضبناک بر تخت نشسته بود و انتظار میکشید. وقتی کچل پیش تختش رسید داد زد: حرامزاده، هر غلطی کردی به جای خود- خانه مردم را چاپیدی، قشون مرا محو کردی، اما دیگر با چه جرئتی وارد اتاق دختر من شدی؟ همین الان امر میکنم وزیرم بیاید و سرب داغ به گلویت بریزد.کچل گفت: پادشاه هر چه امر بکنی راضی ام. اما اول بگو دستهام را باز بکنند و کلاهم را به خودم بدهند که بی ادبی میشود پیش پادشاه دست به سینه نباشم و سربرهنه بایستم.
پادشاه امر کرد که دستهاش را باز کنند و کلاهش را به خودش بدهند. پسر وزیر خواست کلاه را ندهد، اما جرئت نکرد حرف روی حرف پادشاه بگوید و کلاه را داد و دستهاش را باز کرد. کچل کلاه را سرش گذاشت و ناپدید شد. پادشاه از جا جست و داد زد: پسر کجا رفتی؟ چرا قایم باشک بازی میکنی؟ پسر وزیر ترسان ترسان گفت: قربان، هیچ جا نرفته، زیر کلاه قایم شده، امر کن درها را ببندند، الان در میرود. کچل تا خواست به خودش بجنبد و جیم شود که دید حسابی تو تله افتاده است. قراولها اتاق پادشاه را دوره کردند به طوری که حتی موش هم نمیتوانست سوراخی پیدا کند و دربرود. پادشاه وقتی دید کچل گیر نمیآید جلاد خواست. جلاد آمد. پادشاه امر کرد: جلاد، بزن گردن پسر حرامزاده وزیر را!.. پسر وزیر به دست و پا افتاد و التماس کرد. پادشاه گفت:حرامزاده، تو که میدانستی کلاه نمدی کچل چطور کلاهی است چرا به من نگفتی؟.. جلاد، رحم نکن بزن گردنش را!.. و بدین ترتیب پسر وزیر نصف شب گذشته کشته شد.حالا به تو بگویم از دختر پادشاه. وقتی دید کچل تو هچل افتاد و پسر وزیر کشته شد، به کنیزش گفت: هیچ میدانی که اگر وزیر بیاید پای ما را هم به میان خواهد کشید؟ پس ما دست روی دست بگذاریم و بنشینیم که چی؟ پاشو برویم پیش ننه کچل. بلکه کاری شد و کردیم. طفلک کچل جانم دارد از دست میرود. قراولها سرشان چنان مصروف بود که ملتفت رفتن اینها نشدند. پیرزن در خانه تنها نشسته بود و پشم میرشت. بز و کفترها خوابیده بودند. دختر پادشاه به پیرزن گفت که کچل چطوري تو هچل افتاد و حالا باید یک کاری کرد. پیرزن فکری کرد و رفت بز را بیدار کرد، کبوترها را بیدار کرد و گفت: آهای بز ریشوی زرنگم، آهای کفترهای خوشگل کچلکم، پسرم در خانه پادشاه تو هچل افتاده. یک کاری بکنید، دل کچلکم را شاد کنید و مرا راضیام کنید. این هم دختر پادشاه است و میخواهد عروسم بشود، از غم آزادش کنید!..بز خوردنی خواست، پیرزن و دخترها برایش خار و برگ درخت توت آوردند. کفترها رفتند دوستان خود را آوردند. بز بنا کرد به خوردن و گلوله پس انداختن. پیرزن تنور را آتش کرد، ساج رویش گذاشت که برای کفترها گندم برشته کند. کفترها گندم میخوردند و گلولهها را برمیداشتند و به هوا بلند میشدند و آنها را میانداختند بر سر و روی قشون و قراول. در تاریکی شب کسی کاری از دستش برنمیآمد. حالا وزیر هم خبردار شده بود آمده بود. به پادشاه گفت: پادشاه، اگر یکی دو ساعت اینطوري بگذرد کفترها در و دیوار را بر سرمان خراب میکنند، بهتر است کچل را رها کنیم بعد بنشینیم یک فکر درست و حسابی بکنیم. پادشاه سخن وزیر را پسندید. امر کرد درها را باز کردند و خودش بلند بلند گفت: آهای کچل، بیا برو گورت را از اینجا گم کن!.. روزی بالاخره به حسابت میرسم. چند دقیقه در سکوت گذشت. کچل از حیاط داد زد: قربان، از فرصت استفاده کرده به خدمتتان عرض میکنم که هیچ جا با خواستگار اینطوری رفتار نمیکنند…پادشاه گفت: احمق، تو کجا و خواستگاری دختر پادشاه کجا؟
کچل گفت: پادشاه، دخترت را بده من، بگویم کفترها آرام بگیرند. من و دخترت عاشق و معشوقیم.
پادشاه گفت: من دیگر همچو دختر بیحیایی را لازم ندارم. همین حالا بیرونش میکنم…
پادشاه چند تا از نوکرها را دنبال دخترش فرستاد که دستش را بگیرند و از خانه بیرونش کنند. نوکرها رفتند و برگشتند گفتند: پادشاه، دخترت خودش در رفته. کچل دیگر چیزی نگفت و اشارهای به کفترها کرد و رفت به خانهاش. ننهاش، دختر پادشاه و کنیزش شیر داغ کرده میخوردند.کچل با مختصر زر و زیوری که دختر پادشاه آورده بود و با پولی که خودش و ننهاش و دختر پادشاه به دست میآوردند، خانه و زندگی خوبی ترتیب داد. اما هنوز خارکنی میکرد و کفتر میپراند و بزش را زیر درخت توت میبست و ننهاش و زنش در خانه پشم میرشتند و زندگیشان را درمیآوردند. کنیز را هم آزاد کرده بودند رفته بود شوهر کرده بود. او هم برای خودش صاحب خانه و زندگی شده بود. حاجی علی کارخانهدار و دیگران هنوز هم پیش پادشاه میآمدند و از دست کچل دادخواهی میکردند، به خصوص که کچل باز گاهگاهی به ثروتشان دستبرد میزد. البته هیچوقت چیزی برای خودش برنمیداشت. پادشاه و وزیر هم هر روز مینشستند برای کچل و کفترهاش نقشه میکشیدند و کلک جور میکردند. پادشاه پسر کوچک وزیر را رییس قراولها کرده بود و دهن وزیر را بسته بود که چیزی درباره کشته شدن پسر بزرگش نگوید…همه قصه گوها میگویند که « قصه ما به سر رسید». اما من یقین دارم که قصه ما هنوز به سر نرسیده. روزی البته دنبال این قصه را خواهیم گرفت…

مسی توانست کشورش را به پیروزی مقابل برزیل برساند

2010-11-20T01:44:00.000-08:00

آرژانتین با تک گل لیونل آندرس مسی توانست در مسابقه دوستانه که بین این تیم و برزیل در دوهه برگزار شده بود به پیروی برسد. البته کار کرد لیونل مسی در این بازی قابل قدر بود چنانکه در اول برزیلی ها توانستند یک شوت به سوی دروازه حریف شلیک کنند که به پایه گل برخورد کند، مسی نیز نگذاشت تا تیمش ضعیف معلوم شود و او هم یک شوتی از راه دور را به سوی دروازه برزیل شلیک کرد که آنهم به پایه گل برخورد کرده و از خوشبختی برزیلی ها به خارج میدان رفت.
تا دقایق 90 این بازیکن فقط خواست تا گل ساز باشد و شیوه گل ساختن را پیش گرفته بود اما بعد از دقیقه 90 که دو دقیقه وقت اضافه برای این بازی در نظر گرفته شد فهمید که با این گلسازی های او چیزی ساخته و پرداخته نمیشود که در نتیجه یک حرکت انفجاری درست در دقیقه 92 برای آرژانتین گل زنی کرد که این اولین گل مسی علیه تیم برزیل بود که بالاخره این مسابقه به نتیجه یک بر صفر به نفع آرژانتین خاتمه یافت.
البته قابل یاد آوریست که بر اساس آمار سایت گل مسی در این بازی درجه 8.0 را به دست آورده مرد بازی شناخته شد.